ABDIJ COMBURG in Baden-Württemberg | Barok kerkinterieur | Abdij op een boogscheut van Schwäbisch Hall

ABDIJ COMBURG in Baden-Württemberg

 Abdij op een boogscheut van Schwäbisch Hall 

Eind augustus 2024 hadden we een kort oponthoud in Schwäbisch Hall dat gelegen is in de Duitse deelstaat Baden-Württemberg. Op een boogscheut van dit prachtig stadje vol vakwerkhuizen, ligt het imposante Benedictijner abdij Comburg. 

Gedurende ons bezoek dat ongeveer twee uur in beslag nam, kwamen we slechts 7 bezoekers tegen, dus niet echt een toeristische trekpleister deze abdij. Jammer want het is echt een interessant en imposant gebouwencomplex.

Voordat Comburg een abdij werd, was het een versterkte burcht, gesticht  in de 11de-eeuw door het Frankische gravengeslacht Comburg-Rothenburg, dat later getransformeerd werd tot Benedictijner klooster en dat ook diende als de zetel van een benedictijner abdijvorstendom in Schwäbisch Hall in Baden-Württenberg.

De Romaanse architectuur is in dit voormalig klooster duidelijk merkbaar. 

De voogdij kwam na het uitsterven van de Komburgers eerst aan de Hohenstaufen. Later kwam de voogdij achtereenvolgens aan de schenken van Limpurg, de rijksstad Schwäbisch Hall (1384) en het prinsbisdom Würzburg (1485).

De abdij Comburg werd in 1488 omgezet in een koorherensticht. Een deel van de bijbehorende landgoederen werd verkocht. De opbrengst daarvan ging naar de rijksstad Schwäbisch Hall. Comburg ging in 1587 over naar het prinsbisdom Würzburg. 

In de 18e eeuw verving bouwmeester Joseph Greising uit Würzburg de Romaanse basiliek door een lichte barokke hal. Hiervoor moest het grootste deel van de oude kerk worden afgebroken. Tussen 1706 en 1715 creëerde Greising een koel, weids kerkinterieur. Hoge vierkante pilaren ondersteunen machtige kapitelen en een eenvoudig wit gewelf. De prachtige vergulde altaren, preekstoel en koorbanken werden ook in de barokperiode gemaakt.

Frederik I Württemberg (1754-1816) regeerde van 1797 tot 1803 als hertog, van 1803 tot 1806 als keurvorst en van 1806 tot 1816 als koning over Württemberg. Hij liet in 1802 het klooster Comburg bezetten. Hij liet de gouden voorwerpen van het klooster omsmelten tot munten. De waardevolle kloosterbibliotheek met talrijke middeleeuwse manuscripten ging naar de Staatsbibliotheek van Württemberg in Stuttgart.

Paragraaf 6 van de Reichsdeputationshauptschluss ( link) van 25 februari 1803 droeg het sticht over aan het keurvorstendom Württemberg. De gebouwen dienden van 1807 tot 1810 als residentie van prins Paul van Württemberg.

Abdij Comburg is nooit door troepen belegerd en heeft geen oorlogsschade geleden en dat is goed merkbaar. Het is nog in perfecte staat, als je rekening houdt met de mode trends in architectuur en decoratie. Een pareltje. Je kunt zelfs, als je zin hebt, een wandeling maken op de omwalling van de Abdij. De schietgaten geven mooie plaatjes van de plaatselijke natuur.

https://nl.wikipedia.org/wiki/Reichsdeputationshauptschluss

Barok kerkinterieur.

Barokarchitectuur is een stijl en fase in de architectuur, ontstaan tijdens de barokperiode. Kenmerkend is het gebruik van vormen uit de renaissance maar met een sterkere verdeling van muurvlakken en een speelser gebruik van ornamenten zoals (gebogen) frontons. Ook wordt de rondboog weer – net als bij de romaanse architectuur – veel in raam- en deuropeningen gebruikt. Rococo wordt vaak als onderdeel van de Barok gezien.

De Barok (Duits: das Barock) wordt in het Europa van de zeventiende eeuw als de dominante kunststroming beschouwd. De Barok is een reactie op een schisma (breuk) in het West-Europese Christendom, die aan deze periode voorafging. Die breuk, de reformatie, waarbij protestanten zich afscheidden van de Rooms- Katholieke Kerk, versterkte de centrifugale krachten in de strijd tussen de centrale macht van de keizer en die van de vorsten in Duitsland. Martin Luther speelde een belangrijke rol in de tijd van de reformatie.

Het Duitsland van de zestiende en zeventiende eeuw was verdeeld in vele vorstendommen, waarbij sommige vorsten de kant van de protestanten en anderen de kant van de katholieken kozen. Dit leidde tot een groot conflict tussen de vorsten, de Dertigjarige Oorlog (1618 – 1648), die samenvalt met de laatste dertig jaar van de Tachtigjarige Oorlog (1568 – 1648) in de Republiek (het huidige Nederland). Ook landen als Frankrijk en Zweden raakten bij dit conflict betrokken. Met de Vrede van Münster (in het Duits: Westfälischer Frieden, 1648) kwam een eind aan de Dertigjarige Oorlog.

De verschrikkingen van deze oorlog waren groot. In het gebied dat ongeveer samenvalt met wat nu Duitsland heet, kwamen ongeveer 6 miljoen inwoners (van de 20 miljoen) door geweld en ziekte – met name grote pestepidemieën – om het leven.

Reactie

Als reactie op de protestantse reformatie ontstond in de Katholieke Kerk ook een hervormingsbeweging, die Contrareformatie werd genoemd. Net als binnen het protestantisme probeerde de kerk de boodschap van de Bijbel op nieuwe manieren over te brengen aan de bevolking. Dit gebeurde niet alleen door bijbelverhalen uit het Hebreeuws, Grieks en Latijn in de volkstalen te vertalen, maar ook door ze te verbeelden in realistische kunst, die indruk moest maken. Deze kunststijl wordt ‘Barok’ genoemd en kwam uit het zuiden, uit Italië en Spanje. In het noorden van Europa had de tijd op het gebied van de kunst enigszins stilgestaan door de vele oorlogen: vorsten besteedden hun geld aan kanonnen in plaats van aan muziek, literatuur en toneel.

De Barok was een reactie op een wereld vol oorlog, maar ook een poging om via kunst het Christelijke geloof uit te leggen aan en over te brengen op de bevolking. Keizer en vorsten kwam dit goed uit, want zij hadden wel behoefte aan rust en trouwe onderdanen. De nieuwe cultuur kon hierbij dienst doen als (in het Duits:) Disziplinierung van de bevolking. De barokke kunst uit de katholieke landen waaide over naar protestantse gebieden. De vorstenhoven werden de centra waar de nieuwe cultuur uit het zuiden als eerste tot ontwikkeling kwam.

De architectuurstijl in de Barok kenmerkt zich door overladenheid en bombast. De naam Barok stamt uit de architectuur en is afgeleid van het Spaans – Portugese woord barocco dat ‘onregelmatig gevormde parel’ betekent. Opgemerkt dient te worden dat men deze wereldvreugde en wereldvlucht in de kunst hoofdzakelijk in vorstenhuizen aantreft. De andere standen hadden vooral te lijden onder oorlog en de daarmee gepaard gaande verschrikkingen. De Barok is daarom vooral een aristocratische cultuur.

ABDIJ COMBURG in Baden-Württemberg 

Een aantal impressies.

https://www.patrickdamiaens.info

SCHLOSS FAVORITE | Een zomerresidentie in Baden Württemberg | Kasteel in Rastatt (Duitsland)

SCHLOSS FAVORITE | Een zomerresidentie in Baden Württemberg

SCHLOSS FAVORITE 

 Lust- en jachtslot in Baden Württemberg 
___________________________
_______________________

In 2012 waren we op doorreis in de deelstaat Baden Württemberg en bezochten in Rastatt het Residenz Schloss. Een tweede, veel kleinere residentie, namelijk, Schloss Favorite, is een zomerresidentie dat zich net buiten het historische centrum van Rastatt bevindt. 
Wegens tijdsgebrek was het was ons jaren geleden niet gelukt beide residenties te bezichtigen. Het bleek enkel uitstel, in de zomer van 2016 waren we weer eens in deze Duitse regio. Hier volgt ons kort verslag van ons bezoek, Schloss Favorite, een bijzonder barok pareltje.  Een aanrader.

Schloss Favorite, zicht vanuit het park

Dit pareltje aan de autosnelweg richting Basel (Vlakbij Baden-Baden) is enkel te bezoeken in groep en de inkomprijs bedraagt 8 Euro (Volwassenen in 2016). Elk uur vertrek een groep van maximum 20 personen samen met een gids voor een  rondleiding van ongeveer één uur.
Mocht je een tijdje moeten wachten op de volgende rondleiding, een wandeling in het park of iets nuttigen in het Schlosscafé-Konditorei aan de ingang van het domein is een smaakvolle aanrader. 😉 😋 Wie als cursist op de zaterdagvoormiddag les volgt of volgde, begrijpt wat ik bedoel.

Schlosscafé-Konditorei  | Schloss Favorite

Geschiedenis

Schloss Favorite werd tussen 1710-1730 gebouwd door Johann Michael Ludwig Rohrer in Rastatt-Förch. 
De opdrachtgever van het gebouw was Markgräfin Sibylla Augusta van Baden-Baden (1675-1733), weduwe van de zogenaamde Turken Louis, Markgraf Ludwig Wilhelm von Baden-Baden (1655-1707). Deze dame had heel duidelijke ideeën hoe het barokke kunstwerk, met zijn rijke decoratieve interieur eruit moest gaan zien.  Naast de residentie in Rastatt, moest het lustslot-jachtslot eerder dienen als een zomerverblijf voor de prinselijke genoegens en familiale gezelligheid, maar diende ook voor de jacht, maskerades en het opvoeden van hun kinderen.

Schloss Favorite is het oudste Duitse "porseleinen paleis" en overleefde als enige in zijn soort de tand des tijds en is tot op heden nog steeds in haar oorspronkelijke vorm te bezichtigen. Opmerkelijk is de rijke collectie van Chinees porselein en zwart lakwerk, evenals de Schwartz porselein (steengoed met zwart en goud lak beschilderingen.

Oorspronkelijk was Schloss Favorite door een barok lusthof omgeven. Op het moment van de Markgräfin werd het domein van tuinpaden, symmetrisch parterres met fonteinen en oranjerieën voorzien. 

In 1718 werd een Eremitage gebouwd, waarin de Markgräfin zich kon terugtrekken. 

Eremitage, Schloss Favorite

In de laatste decennia van de 18e eeuw werd de kasteeltuin gemoderniseerd door de 'tuinman van het Hof' Johann Michael Schweyckert en het domein werd grotendeels omgevormd tot een mooi aangelegde Engelse tuin. Bij ons bezoek aan het domein in 2016 hebben we een deel van deze tuinen bezocht, de wandeling biedt niet alleen het zicht op de tuinen maar ook het uitzicht over de bossen, weiden en vijvers van het domein.

Schloss Favorite heeft drie etages, met zijn twee uitstekende zijvleugels omsluit ze een kleine binnenplaats. Aan de oost en west zijde werden lange gangen met colonnades gebouwd, die al snel gingen dienen als oranjerieën. Aangenaam om in te vertoeven  als het warm is.

Aan de tuinzijde van het slot is een hoefijzervormige monumentale trap die de bewoners en hun gasten gebruiken om zich naar het parterre en aansluitende tuinen te begeven. De gevel aan de tuinzijde eindigt in een dominerende fronton waarop het Baden-Sachsen-Lauenburg alliantiewapen staat afgebeeld. 

Sala Terrena

Op de begane grond van het kasteel, in de Sala Terrena, als u omhoog kijkt zijn alle verdiepingen te bewonderen en de verticale blik wordt bekroond door een dominerende koepel. Het was de bedoeling dat de bewoners en hun gasten deze rechthoekige ruimte konden bereiken vanuit de tuin, het is een aangename koel ruimte, perfect om even op adem te komen na een wandeling in het park. Er staan een aantal beelden in nissen de wanden zijn gedecoreerd met blauw-witte faience tegels en zuilen in scagliola techniek. Aan weerszijden van deze centrale ruimte is aan beide zijden één appartement aanwezig.

Sala Terrena, Schloss Favorite

Sala Terrena, blik naar boven

De ruimtes op het gelijkvloers diende voornamelijk  voor nutsvoorziening, keukens en personeel. Maar opmerkelijk, op deze gelijkvloers is er nog steeds een keuken aanwezig die enkel diende als showroom van de porseleinen rijkdom  dat Schloss Favorite bezat, een plaats waar de Markgräfin haar hooggeplaatste gasten uitnodigde om te pronken met haar witte goud.  De eigenlijke keuken waar het eten daadwerkelijk werd klaargemaakt ligt er juist naast deze ruimte.

De pronkkeuken

Trap
Ons bezoek leidt ons via een wenteltrap naar de eerste verdieping van Schloss Favorite, het is hier waar de belangrijkste ruimtes en salons van het Slot zich bevinden, in dit deel van het Slot werden ook de hooggeplaatste gasten ontvangen.

Op de eerste etage, blik over de balustrade, met het lager gelegen Sala Terrena

Een zomerresidentie in Baden Württemberg

Alle ambachtelijk technieken en versieringsmethoden die er voorhanden waren in de 18^de eeuw zijn in alle ruimtes en salons overvloedig aanwezig.
Sierlijk stucwerk, scagliola op wanden en vloeren, faience tegels, plafond beschilderingen, zeldzame borduursels en prachtig meubilair, Schloss Favorite heeft het allemaal. 

Er waren zelfs een aantal decoratie technieken bij, die ik voor het eerst van zo dichtbij kon bewonderen. Zoals ornamenten van papier maché of borduursels van bloemen aangebracht op de muren.  

Favoriete Castle is een uniek barok kunstwerk met een overvloed van decoraties, het vertegenwoordigt niet alleen de smaak van de Markgräfin, maar zorgt ook voor een unieke zelfexpressie, de dame had smaak.

Spiegelkabinet Schloss Favorite | Werkzaamheden waren in 1725 beëindigd

Vooral de "Florentijnse kabinet" in Schloss Favorite, dat volledig bewaard gebleven in zijn originele staat, en is uniek in Europa. 758 steeninleg panelen sieren de muren. De 55 meest waardevolle komen uit Florence - vandaar de naam. 

Ze zijn gemaakt van "Commesso," een kostbare steeninlegtechniek. Ze werden geassembleerd in de geslepen platen of bladen van verschillend gekleurde marmer, graniet en halfedelstenen en in een stenen sokkel. Tot op heden, de platen met hun rijke kleuren schittering en perfectie van ambachtelijke werken overweldigend.

Florentijnse kabinet, Schloss Favorite, Rastatt

Een aantal ruimtes op de 2e etage | Schloss Favorite

De prachtig ingerichte interieurs, gedecoreerd met uniek Aziatisch en Europees porselein en een glas en keramiek collectie, maakt van dit zomerverblijf een buitengewoon geheel en bezorgde de Markgräfin Sybilla hoog aanzien bij haar gasten. 

Vergulde ornamenten van papier maché
en borduursels aan de wanden

INFO

Schloss Favorite Rastatt

Am Schloss Favorite 5

76437 Rastatt-Förch

Telefon +49(0)72 22.4 12 07

Website:  http://schloss-favorite.de

https://www.patrickdamiaens.nl

De Gouden Zaal in het stadhuis van Augsburg | Der Goldene Saal | Reconstructie van een pronkzaal uit de de late renaissance

De Gouden Zaal in het stadhuis van Augsburg |  Der Goldene Saal

De Gouden Zaal in het stadhuis van Augsburg

Reconstructie van een pronkzaal uit de de late renaissance

______________________________

________________________

Dit is een blogitem over de De Gouden Zaal (Der Goldene Saal) in het stadhuis van Augsburg (Beieren). Een restauratie- reconstructie van een pronkzaal uit de late Renaissance.

Zomer 2015, het aanbod aan historische gebouwen en sites die de tweede wereldoorlog in originele staat hebben overleefd of toch met minimale beschadigingen in Beieren (D), is enorm. Eén van de steden die niet hiervan heeft kunnen profiteren van dit exclusief vrijbriefje, is de stad Augsburg in het zuiden van Beieren. In de nacht van 25 op 26 februari 1944 werd de gehele historische binnenstad van Augsburg zwaar getroffen door een bommentapijt, ook het stadhuis van Augsburg deelde in deze malaise, maar zoals vele gebouwen in Duitsland zijn deze na 1945 terug opgebouwd of gereconstrueerd.


Augsburg

Reeds de Romeinen noemden haar de 'schitterende provinciehoofdstad'! Augsburg is de op één na oudste stad van Duitsland en de oudste in Beieren. Augsburg werd in 15 v.Chr. onder de Romeinse keizer Augustus gesticht. De grootste economische bloeiperiode beleefde de vrije rijksstad in de 15e en 16e eeuw door de handels- en bankzaken van de koopmansgeslachten Fugger en Welser. Na de Dertigjarige Oorlog floreerde met name het kunstambacht van de goud- en zilversmeden en de boekdrukkers. Tegenwoordig is Augsburg een moderne grote stad met ruim 265.000 inwoners en een van de belangrijkste vestigingsplaatsen voor handel en industrie in Beieren.

Bezienswaardigheden

Talrijke pronkgebouwen kenmerken het gezicht van de historische binnenstad - het renaissance stadhuis van Elias Holl met de 'Gouden Zaal' en de Perlachtoren, de Fuggerei, de Dom met de glas-in-lood ramen uit de 12e eeuw met afbeeldingen van profeten, de twee St.-Ulrichskerken, de St.Annakerk met de grafkapel van de Fuggers.
Uit de Renaissance dateren de pronkfonteinen die in heel Europa bekendheid genieten: Augustusbrunnen, Merkurbrunnen en Herkulesbrunnen. En niet in de laatste plaats trekt het marionettentheater Augsburger Puppenkiste de bezoekers in groten getale aan.

Stadhuis van Augsburg (Beieren)

Twee trappenhuizen  verlenen de toegang via twee prachtige hoofdportalen. Ze bevinden zich in het midden, zijdelings van de Gouden Zaal en worden aan beide kanten door zijportalen geflankeerd die als toegang tot de vorstenkamers dienen.
We begeven ons via één van de twee enorme stenen trappenhuizen naar de tweede etage van het stadhuis van Augsburg, deze trap leidt ons naar een deur met bijzonder mooi 'gesmeed' hang en sluitwerk, we treden binnen en de eerste indruk van de afmetingen  van de zaal is overweldigend.De Gouden zaal met een lengte van 32,5 meter, een breedte van 17,5 en een hoogte van 14 meter maakt een grootse indruk, die in eerste instantie wordt gevormd door het gouden plafond van de zaal, samen met de beschilderde muren, de ingangspoorten en de marmeren vloer. De nieuwe marmeren vloer is afkomstig uit Adnet bij Hallein en komt van dezelfde steengroeve waar ze bij de oprichting van het stadhuis werden ontgonnen. De figuren en ornamenten aan de muur,portalen en plafond zijn uit hout gesneden en bedekt met in totaal 2,6 kilo bladgoud.

Portaal in de Gouden zaal

Muurschilderingen

In een uiterst plastisch gevormde schijnarchitectuur staat aan elke lange zijde van de Gouden Zaal een rij van meer dan levensgrote keizerfiguren in grote muurnissen tegenover elkaar, acht heidense keizers (Romeinse) aan de noordelijke muur en acht christelijke keizers aan de zuidelijke muur, waarbij de vastgelegde spreuken op de beschilderde centrale cartouches de zegevierende superioriteit van het christendom  over het heidendom zouden moeten uitdrukken. Bijvoorbeeld: bij Julius Caesar staat  zijn beroemde uitspraak VENI VIDI VICI (ik kwam, zag, en overwon) de uitspraak van Karel V  VENI VIDI DEUS VICIT (Ik kwam, zag en God overwon)
Onder de ramen zijn op horizontale  ovalen, in blauwe en rode kleurtinten en patronen scènes uit het leven van de beroemde heidense en oudtestamentische vrouwen op een visuele manier voorgesteld.

Historie

Op de plaats waar vandaag het belangrijkste bouwwerk van Elias Holl boven de daken van de stad uitsteekt, stond ook het oude gotische stadhuis dat in zijn tijd, tijdens de middeleeuwen, zonder twijfel één van de meest indrukwekkende gebouwen van Augsburg was. In de loop der tijd werd het meermaals verbouwd, hoewel het uiteindelijk op geen enkele manier meer overeenkwam met de vereisten van eind 16^de eeuw. De resultaten  van een planning voor een ingrijpende verbouwing waren onbevredigend. Daarom besloot de stadsraad op 15 januari 1615 om een nieuw stadhuis te bouwen.

Na de plechtige eerstesteenlegging op 25 augustus 1615 begon het nieuwe gebouw zeer snel  uit de grond te schieten, nadat het oude oorspronkelijke gebouw  werd afgebroken en de bouwput werd uitgegraven.  De leiding van dit buitengewoon  omvangrijk bouwproject stelde op organisatorisch vlak een meesterlijke prestatie voor: dat geldt niet enkel voor de langdurige bezorging van de enorme hoeveelheid bouwmateriaal dat meerdere keren over grote afstand moest worden aangeleverd, maar ook voor de inzet van een groot aantal vaklui, ambachtslieden en kunstenaars, die vaak met niet minder dan 200 man tegelijk aan het gebouw werkten. In het jaar 1643 waren de werkzaamheden beëindigd.

In de volgende 300 jaar zijn er aan het stadhuis geen buitengewone veranderingen gebeurd, totdat er tijdens de nacht van 25 op 26 februari 1944 het stadhuis en de gehele historische binnenstad van Augsburg zwaar getroffen werd  door een geallieerde luchtaanval . Nog tijdens de de oorlog werden de eerste veiligheidsmaatregelen genomen om de overgebleven gebouwen- ruines te  bewaren. Op die manier werd het stadhuis tegen de weersinvloeden beschermd, en op 16 mei 1947 kon voor de tweede keer in zijn geschiedenis ‘pannenbier’ worden gevierd. In 1955 kon de renovatie van de gevels van het stadhuis uiteindelijk worden afgerond. De vlotte bouwwerkzaamheden binnen het stadhuis in de daaropvolgende jaren werden op 18 april 1962 plechtig afgerond met de inwijding van het gerenoveerde stadhuis. Twintig jaar later stond bij de algemene renovatie van het stadhuis van 1980 tot 1984 de restauratie van de Gouden Zaal, die getrouw is aan het origineel, e, één van de vorstenkamers centraal. 

De eerste fase van de renovatie- en reconstructiewerkzaamheden werd op tijd afgerond voor het 2000-jarig stadsjubileum in het jaar 1985. Het ging om het plafond van de zaal, de portalen en de marmeren vloer. De 2^de fase van de reconstructie duurde van 1986 tot 1996 en omvatte de artistieke en bijzondere moeilijke restauratie van de muurschilderingen, de afwerking van het plafond van de zaal met de houtsnijwerken alsook de vergulde, grote beeldhouwwerken op de hoofdportalen en de tegelkachel in de noordwestelijke vorstenkamer. De kosten van beide renovatie- en reconstructiefasen bedroegen ongeveer 9 miljoen Euro, die werden betaald door de staat, alsook door verenigingen, firma's en de burgerij die aanzienlijke donaties ter beschikking stelden. Pas in de jaren 2006/2007 vond de reconstructie van de zuidwestelijke vorstenkamer plaats.

Plafondschildering

Het centrale deel , een groot ovaal schilderij dat Sapientia (wijsheid) belichaamt is voorgesteld door een vrouwenfiguur in een rijkelijk gewaad met kroon en scepter. Ze troont op een triomfwagen  die door wijzen en rechtsgeleerden wordt getrokken.

Volgens de spreuk op de band PER ME REGES REGNANT ( door mij heersen de heersers) wordt wijsheid tot de belangrijkste deugd van heersende personen verhoven. Aan beide kanten van het ongeveer 24m meter grote schilderij zijn in het midden panoramaschilderijen te zien, die opnieuw door vier ovale schilderijen worden omringd. De panoramaschilderijen  symboliseren de taken van regenten, de deugden van een burger in een welvarende gemeenschap.

Op het westelijke panoramaschilderij worden de vruchtbare effecten van bouwkundig werk voorgesteld, naast ARCHITECTURA is de bouwheer van het stadhuis, Elias Holl, met bouwplan en passer herkenbaar, met de spreukband boven hem CIVITATES CONDUNTUR (Steden worden gesticht).

De vrouwenfiguren op de omringende ovale schilderijen symboliseren het streven naar kennis IUVENTUS SAPIT (De jeugd heeft plezier in het opdoen van kennis) de ijver en de vruchtbaarheid CIVES PROPAGANTUR  ( de burgers groeien en vermenigvuldigen zich), de werkzaamheid NEMO OTIOSUS (Niemand is onnodig) en de vroomheid CAELUM APERITUR (De hemel opent zich).

Het oostelijke panoramaschilderij symboliseert met het leidmotief: HOSTES ARCENTUR (Vijanden worden geweerd) de militaire paraatheid, die op een visuele manier wordt voorgesteld in de persoon van MINERVA BELLONA.

De vrouwenfiguren op de bijhorende ovale schilderijen verwijzen naar de geneeskunde, de eerlijkheid, de rechtvaardigheid en de welvaart.

De Vorstenkamers

Via de vier kleineren portalen in de Gouden Zaal gaat men naar de vier zijkamers van de Gouden Zaal, de zogenaamde vorstenkamers. Twee van deze zijkamers, namelijk de vorstenkamers aan de westelijke kant van het stadhuis werden tot op heden gereconstrueerd. De rijk geprofileerde cassetteplafons zijn gemaakt van noten -en eikenhout, het spaarzaam decoratief snijwerk aan de plafonds en de portalen is eveneens gemaakt van notenhout. De elegante lambrisering uit eiken- en notenhout alsook de parketvloer uit lorkenhout met afgezette lijsten uit gerookt eikenhout worden gekenmerkt door een passende soberheid.

Telkens in een hoek van de vorstenkamers bevindt zich een tegelkachel met een hoogte van meer dan vijf meter en een gewicht van ca. drie ton. Samen bestaan deze kachels uit meer dan 200 unieke onderdelen met een overvloed aan decoratieve details. Door grafitisering  kregen de kachels  het metalen glansbeeld van een gietijzeren kachel.

Portaal naar één van de Vorstenkamers | Gouden Zaal Augsburg

Houtsnijwerk in één van Vorstenkamers

De Schilderijen in de noordwestelijke vorstenkamer

De drie grote schilderijen tonen scènes uit de plechtige inauguratie van Hertog Moritz von Sachsen met de Saksische keurvorstelijke waardigheid door Keizer Karel V op 24 februari 1548 in Augsburg.

Aan de raampijlers bevindt zich een reeks van zes schilderijen met halve figuren waarop allegorieën en deugden zijn afgebeeld. VOLUNTAS (wilskracht ), RATIO (De Rede), RELIGIO (Vroomheid) , POTENTIA (macht), AUTORITAS (Aanzien) en FELICITAS (geluk)

De schilderijen in de zuidwestelijke vorstenkamer

De drie grote schilderijen tonen de drie regeringsvormen, monarchie, aristocratie en democratie. De zes schilderijen met halve figuren aan de raampijlers tonen Romeinse veldheren.

http://www.patrickdamiaens.be

FB PAGINA