WELKOM OP MIJN BLOG

Deze blog heeft als doel houtsnijwerk en ornamentiek in de kijker te plaatsen. Een bezoek aan een museum of een kasteel zijn onderwerpen die aan bod komen. Maar deze blog laat jullie ook kennis maken met mijn eigen vakmanschap. Veel leesplezier.

Posts tonen met het label 'Lambrisering met snijwerk'. Alle posts tonen
Posts tonen met het label 'Lambrisering met snijwerk'. Alle posts tonen

vrijdag 1 oktober 2021

Applique houtsnijwerk voor trapboom of op een lambrisering | Decoratief houtsnijwerk en ornamenten op trapboom lijmen

Applique houtsnijwerk voor trapboom of op een lambrisering | Decoratief houtsnijwerk en ornamenten op trapboom lijmen

 Applique houtsnijwerk voor trapboom of lambrisering


Toen in in 1990 voor mezelf begon te werken en me in 1992 vestigde onder het statuut van voltijds zelfstandig houtsnijder-houtbeeldhouwer kwam het in die periode geregeld voor dat er beroep gedaan werd op mijn kennis en kunde door trappenmakers uit Limburg, Brabant en Antwerpen. 
Eind jaren 90 was het bijzonder trendy dat trapbomen gedecoreerd werden met ornamenten. Het was een periode dat houtsnijwerk ' in ' was en in het bezitten van een kunstig gemaakt massief eiken trap een statussymbool was. 
Je kon op deze manier aan de bezoekers laten zien dat je geld had om te spenderen, dat je een technisch ingewikkelde, een zwevende of draaitrap in massief eikenhout kon veroorloven. 
En liefst nog met fijn snijwerk- ornamenten of een gesculpteerde hoofdtrapbaluster.
Toen wisten mensen nog wat de waarde van vakmanschap en materialen inhield, iets wat ver te zoeken is hedendaagse 'maakindustrie'. 
Uitgezaagd applique houtsnijwerk was in die periode één manier om trapbomen te decoreren.

Omdat het zeer onpraktisch is tot bijna onhaalbaar om een volledige trapboom te verhuizen naar het atelier van de houtsnijder zat er voor de trappenmaker niets anders op om aan de buitenkant van de trapboom applique houtsnijwerk aan te brengen. 
Wie niet weet wat een trapboom is, het is het vlakke deel waar de treden van de trap in verwerkt en bevestigd zijn. Ter info, de foto hieronder om te verduidelijken. 

Applique houtsnijwerk voor trapboom of op een lambrisering | Decoratief houtsnijwerk en ornamenten op trapboom lijmen


Maar even terug naar dit blogitem, hier laat ik een toepassing van applique houtsnijwerk zien, een aantal creaties die gecreëerd zijn voor het versieren-decoreren van een massief eiken lambrisering. Ook hier heeft de meubelmaker van het moment de toepassing gekozen voor het gebruik van applique houtsnijwerk omdat het technisch te moeilijk was lambrisering onderdelen naar het atelier van de houtsnijder te transporteren. 

Ook bij deze toepassing, heeft de meubelmaker secuur werk moeten leveren bij het bevestigen van de applique snijwerkjes, ik bedoel, dat er geen overbodige lijm vanonder en langs het snijwerk tevoorschijn komt, want dat heeft in een later stadium een negatief effect bij het kleuren van de lambrisering.

De snijwerkjes zijn gemaakt in eikenhout en gesneden in Lodewijk XIV-stijl met een maximum dikte van 1 cm.

Ik moet zeggen dat het project erg geslaagd is en het snijwerk zeker een meerwaarde geeft aan de lambrisering.


Enkele stadia 



Applique houtsnijwerk  op een lambrisering | Decoratief houtsnijwerk en ornamenten

Applique houtsnijwerk  op een lambrisering | Decoratief houtsnijwerk en ornamenten

Applique houtsnijwerk  op een lambrisering | Decoratief houtsnijwerk en ornamenten

Applique houtsnijwerk  op een lambrisering | Decoratief houtsnijwerk en ornamenten

Applique houtsnijwerk voor op een lambrisering | Decoratief houtsnijwerk

Applique houtsnijwerk op een lambrisering | Decoratief houtsnijwerk

Applique houtsnijwerk voor trapboom of op een lambrisering

Applique houtsnijwerk voor trapboom of op een lambrisering | Decoratief houtsnijwerk en ornamenten op trapboom lijmen

Applique houtsnijwerk voor trapboom of op een lambrisering | Decoratief houtsnijwerk en ornamenten op trapboom lijmen
https://www.patrickdamiaens.info

Find us on Instagram

donderdag 1 september 2016

Museum Mayer van den Bergh | Geverfde classicistische lambrisering | Museum in Antwerpen

Museum Mayer van den Bergh

Antwerpen
________________________
_________________

Waarschijnlijk is dit Antwerps Museum iets minder bekend bij het grote publiek, er is geen massatoerisme te bespeuren. Het soort van toerisme zoals je het kent in en rond het Rubenshuis, een plaats waar het meestal over de koppen lopen is. Het Museum Mayer van den Bergh is gelegen aan de lange Gasthuisstraat no.19, vlak aan de botanische tuin.
Het merkwaardige, sfeervolle Museum van den Bergh is het werk van één man en van zijn moeder. De omvangrijke, schitterende en bijzondere collectie is aan het eind van de 19de-eeuw bijeengebracht door Fritz Mayer van den Bergh (1858-1901), een autodidact met veel smaak en kennis, en met een feilloos gevoel voor kunst. 
Deze verzameling is beroemd om haar Vlaamse oude meesters uit de Antwerpse School,  maar heeft ook in een aantal sfeervolle salons met een mooie geverfde classicistische lambrisering (wandbetimmering). 

Museum Fritz Mayer van den Bergh

Het Museum Mayer van den Bergh is een van de eerste musea die rond een privécollectie zijn gebouwd. In de collectie zijn verschillende belangrijke stijlen en thema's vertegenwoordigd. Van den Berghs interesse ging vooral uit naar de oude kunst der Nederlanden van de 14e tot de 17e eeuw met werk van de Vlaamse Primitieven, retabels en monumentaal beeldhouwwerk. Van den Bergh was een verwoed verzamelaar en was uitstekend geschoold in de kunstgeschiedenis, hij was een expert met een zeer kritisch oog.
De ontdekking van Bruegels Dulle Griet behoort Van den Bergh toe. Zijn verzameling groeide zeer snel en Van den Bergh gaf er veel geld aan uit, waardoor hij verschillende unieke stukken wist te bemachtigen. In zijn korte leven bracht hij een grote en kwalitatief indrukwekkende collectie bij elkaar, dankzij het kapitaal van zijn vader Emil Mayer, een van de rijkste zakenlieden van Antwerpen. In 1887 werd Fritz Mayer van den Bergh in de adelstand verheven met de titel van ridder, hetgeen hem meer status gaf. Hij was een van de belangrijkste spelers van zijn tijd op de internationale kunstmarkt.

Fritz Mayer van den Bergh
Toen de kunstverzamelaar in 1901 op slechts 43-jarige leeftijd overleed, besloot zijn moeder Henriëtte de verzameling van haar zoon open te stellen voor een breed publiek. Zijn verzameling is te zien in een bijpassend huis, dat geheel in 16de-eeuwse stijl is opgetrokken. 
De laat-gotische en de renaissanceversieringen van de gevels herinneren niet alleen aan de Antwerpse Gouden Eeuw, maar weerspiegelen ook de kunstsmaak en de voorkeur van de verzamelaar zelf. De kunstverzameling is nog steeds in de vorm zoals Mayer van den Bergh ze destijds samenbracht.



Het levenswerk van één man: De collectie

Wie was Fritz Mayer van den Bergh? Fritz Mayer, zoals bij zijn geboorte heette, was een telg uit een bemiddeld en prominent Antwerps gezin. Vader Emil (1824-1879) was van Keulse afkomst en leidde een groot filiaal van een familiebedrijf dat handelde in specerijen en farmaceutische producten. Hij huwde in 1857 met Henriëtte van den Bergh (1838-1920), dochter van een scheepsmakelaar en Senator. Vlak nadat Emil Mayer in 1879 stierf - zijn oudste zoon Fritz was toen 21 en student aan de Gentse universiteit- ging Fritz bij zijn moeder wonen. Hij liet het zakenleven aan zijn jongere broer over en wijdde zich voortaan aan zijn passie: het verzamelen van kunst in binnen-en buitenland. In 1887 kreeg hij de titel van ridder en voegde de naam van zijn moeder bij de zijne.
In zijn eerste periode kocht Fritz Mayer van den Bergh zeer diverse kunstwerken en zogeheten 'oudheden', maar vanaf 1892 bouwde hij vooral zijn collectie schilderijen en beeldhouwwerken uit, met voorkeur voor groot vakmanschap en voor kunst.Vooral kunstenaars die over het hoofd werden gezien. Veel van de dure en de belangrijke stukken van het huidige Museum kocht Fritz Mayer aan in de jaren 1898-1900. Hij dit dit met veel durf, een groot buikgevoel, en met (financiële) zelfkennis.
Maar op 4 mei 1901 stierf hij aan de gevolgen van een ongeluk bij het paardrijden.




Museum Mayer van den Bergh

Christus-Johannesgroep

Meester Heinrich von Konstanz, ca. 1280 – 1290 (?)
verguld en gepolychromeerd; hoogte: 141 cm, breedte: 73 cm en diepte: 48 cm

Deze emotierijke beeldengroep, een van Fritz Mayers laatste aanwinsten, is een topstuk van wereldformaat. We kennen de maker en de bestemmeling: Meester Heinrich von Konstanz sneed het even vóór 1300 voor het klooster van de dominicanessen in het Zwitserse Sankt Katharinenthal.
Beelden als dit moesten de vrouwelijke religieuzen helpen om een persoonlijke band met God en Christus te ontwikkelen. De innige relatie die de jonge apostel Johannes met Jezus had en die de kracht van dit beeld uitmaakt, was ook een streefdoel van de zusters.

Johannes laat zijn hoofd op Christus’ borst rusten en legt zijn rechterhand in die van Jezus, die op zijn beurt zijn arm om Johannes’ schouder legt, een symbolisch ‘warm’ en beschermend gebaar. Ze zitten samen op een bankje. Het is alsof de goddelijke meester en de mensenleerling één zijn geworden, zoals ook blijkt uit het plooienspel van de gewaden. Een scène als deze wordt doorgaans, ook in de schilderkunst, verbonden met het Laatste Avondmaal.

In het jargon heet een beeld als dit Andachtsbild: door zijn emotionele kracht wil het toeschouwers aanspreken en aanzetten om mee te leven en om hun geloof te verdiepen, via de weg van de emoties. Het streven naar zo’n mystieke eenwording met Christus leidde rond 1300 tot een hoogtepunt in de middeleeuwse religieuze kunst.

Christus-Johannesgroep | Museum Mayer van den Bergh





Motief is een Cartouche in eikenhout | Houtsnijwerk voor schoorsteenmantel


De Dulle Griet ( Pieter Bruegel  de Oude)

Verzamelaar Fritz Mayer van den Bergh (1858-1901) was gepassioneerd door kunst en zijn tijd ver vooruit. Hij had een neus voor werken waar toen weinig mensen aandacht voor hadden en die intussen alom gewaardeerd worden. Zijn interesse ging vooral uit naar de kunst van de Nederlanden uit de late middeleeuwen en de renaissance (14de tot de 16de eeuw), en hij had daarbij speciale belangstelling voor Bruegel.

Zaal met de Dulle Griet | Mayer van den Bergh


Wereldwijd zijn er nog 45 schilderijen van Pieter Bruegel de Oude. Het Museum heeft er twee.

Museum Mayer van den Bergh is het enige museum in Vlaanderen dat werk van Pieter Bruegel de oude bezit. En wat voor werk! Dulle Griet is een van Bruegels bekendste schilderijen. In tegenstelling tot veel andere werken van hem bestaat er geen kopie van.

De bekendheid van dit apocalyptische, ‘vulkanische’ schilderij houdt ook verband met de raadselachtigheid van het helse tafereel, dat ongetwijfeld een diepere betekenis heeft die bovendien pessimistisch moet zijn. Maar welke precies, dat blijft voorlopig een mysterie.

We zien bizarre ruïnes, rare monstergedrochten, vechtpartijen, scheepachtige toestellen, de hellemond, een verzengende gloed en een geharnaste, voortsnellende vrouw met een zwaard, eetgerei en een geldkist in haar handen: het is Dulle Griet, in kluchten uit Bruegels tijd een synoniem voor ‘helleveeg’. Er spelen zich verschillende taferelen af die het hoofdthema illustreren, in de beste Vlaamse verhalende schilderstraditie.

De Dulle Griet | Museum Mayer van den Bergh




Gevangenneming van Christus
1ste kwart 14de eeuw

Albast, 33,7 x 27 cm

Deze beeldengroep is een onderdeeltje van een retabel, een altaarkast met beelden. Het albast is bijzonder fijn bewerkt en wat we zien, zijn vier episodes die zich afspelen aan het begin van Christus’ lijdensverhaal.

De apostel Petrus hakt met zijn zwaard een oor af van de neergezegen man vooraan, en Christus geneest de wonde meteen door handoplegging, terwijl hijzelf tegelijk wordt aangehouden: Judas drukt zijn gezicht tegen dat van Jezus voor zijn verraderlijke judaskus. Behalve uit Jezus, Petrus en Judas bestaat de groep uit drie gehelmde soldaten en een gesluierde vrouw. Die laatste is dan weer geen personage uit het evangelieverhaal, maar komt uit een middeleeuwse legende.

Gevangenneming van Christus

Fritz Mayer van den Bergh kocht dit beeldje in 1898 aan in Parijs, op een moment dat er voor dergelijke oude, laatgotische beeldhouwkunst nog niet veel belangstelling was. Albast is een broze en relatief zachte kalksteen, behoorlijk zeldzaam en dus duur. Omdat blokken albast eerder klein zijn, werd het vooral voor kleinere beeldjes gebruikt. Het museum bezit in zijn collecties nog een aantal prachtige albasten beeldjes.
Mayer was met die aankoop de grote musea te vlug af. Hij zette zijn hele kapitaal in en sloot er zelfs een lening voor af. 


Geverfde classicistische lambrisering

Aan de achterzijde van het Museum Mayer van den Bergh bevinden zich twee kleine charmante kamertjes, het salon en de studio. Ze zijn voorzien van een 18de-eeuwse classicistische lambrisering of wandbetimmering. Bij het ontwerpen van het Museum (tussen 1901-1904) werden deze twee geverfde lambriseringen, die reeds voor de dood van Fritz Mayer van den Bergh, in zijn bezit waren, in het museumproject ingewerkt. 
Een bijzonder lieflijk geheel, 'op mensenmaat' gemaakt zeg ik dan altijd. Niet overdreven zoals je ze soms tegenkomt in kastelen of Paleizen, te protserig en van (soms) een mindere kwaliteit. Maar deze lambrisering heeft het helemaal, de juiste verhouding, hoeveelheid aan snijwerk, lijstwerk, composities, kwaliteit.. gewoon perfect.

Geverfde classicistische lambrisering
  

Classicisme en neoclassicisme
Het woord classicisme heeft een ruime betekenis en wordt over het algemeen gebruikt voor vormen in de schilderkunst, beeldhouwkunst, bouwkunst, muziek en literatuur, die teruggrijpen op de klassieke oudheid. De term neoclassicisme duidt op een specifieke periode in de 18e en 19e eeuw waarin werd teruggegrepen op de vormentaal van de klassieke oudheid. In sommige landen wordt deze periode echter ook het classicisme genoemd.



Geverfde classicistische lambrisering | Museum Mayer van den Bergh

Het Salon
De moeder van de verzamelaar en de stichteres van het museum, Henriette van den Bergh, bood hier soms aan belangrijke bezoekers de thee aan. Zij liet ook de plafondschildering maken.

Van de grote verzameling porselein is hier slechts een deel tentoongesteld. Een groot deel is van Chinese herkomst. Daarnaast zijn er kleinere ensembles Europees porselein., Delfts aardewerk en Japanse stukken. De keuze in de vitrines werd naar herkomst gegroepeerd.

De typische sfeer van dit museum kunnen we u alleen ter plekke aanbieden. Door het kleien en intieme karakter van deze twee kamers was het bijzonder moeilijk voor me goede en sfeervolle foto's te maken.



Geverfde classicistische lambrisering |
Guirlandes met centrale trofee opgedragen aan de jacht


De studio
De benaming voor deze zaal werd al van bij de stichting gebruikt. De vitrines dateren uit latere tijd. Momenteel bevatten zij voorbeelden uit de verzameling textiel.

Het portret van Henriette Mayer van den Bergh, dat hier een ereplaats kreeg, werd geschilderd door Jozef van Lerius (Antwerpen, 1823-1876) in 1857. Toen zij negentien jaar was, trouwde ze met Emil Mayer, een koopman van Keulse herkomst die zich sinds 1849 te Antwerpen had gevestigd.




Met dank aan het Museum Mayer van den Bergh

Informatie:
Het Museum Mayer van den Bergh is geopend van dinsdag t/m zondag van 10 tot 17 uur.
Tickets zijn verkrijgbaar tot 16.30 uur. Het museum is gesloten op maandag, met uitzondering van Paasmaandag en Pinkstermaandag. Ook is het museum gesloten op de feestdagen:
1 januari,1 mei,O. L. Heer Hemelvaart,1 november en 25 december.

Inkom :Geldig vanaf 1 januari 2014
Bezoekers van 26 tot en met 65 jaar   € 8
Bezoekers van 12 tot en met 25 jaar  € 6

Museum Mayer van den Bergh
Lange Gasthuisstraat 19
2000 Antwerpen
03 338 81 88



Hier nog een aantal detailopnames van de lambrisering





Geverfde classicistische lambrisering | Museum in Antwerpen


Geverfde classicistische lambrisering

Combinatie van Laurier en olijftak

Medaillon hangende aan een lint in combinatie met olijftak

Trofee met motieven opgedragen aan de jacht




dinsdag 2 augustus 2016

Supraporte ornament gesneden in kerselaar | Bovendeurstuk in hout | Kerkelijk en religieus houtsnijwerk

Kerkelijk en religieus  houtsnijwerk |  Bovendeurstuk in hout
Supraporte met houtsnijwerk
'Een versiering boven een deur' of bovendeurstuk 
________________________________
___________________

In dit blogitem laat ik u aan de hand van een aantal foto's enkele stadia van het snijden van een supraporte (bovendeurstuk) zien. Een supraporte is een versiering boven een deur en kan ook deel uitmaken van de bovenlijst van het deurkozijn. Het object supraporte is van religieuze en kerkelijke aard.

De supraporte opdracht in kerselaar 
In dit geval gaat het om een tweetal supraportes in kerselaar die in het voorjaar van 2016 ontworpen en gecreëerd werden voor een klant uit Texas (VS).

De randvoorwaarden
De opdrachtgever had een aantal persoonlijke wensen die hij graag verwerkt zag in de uit hout gesneden supraporte. Ook zouden deze decoraties deel gaan uitmaken van de reeds aanwezige lambrisering (of wandbetimmering) die uitgevoerd was in  kerselaar (kersenhout).

Het ontwerp
De blikvanger is de in het centrum geplaatste ovale cartouche met daarin een kruis met daarop een opengeslagen Bijbel. Op de linkerpagina de letter Alfa en op de rechter de letter Omega.  Alfa en Omega zijn respectievelijk de eerste en de laatste letter van het klassieke (Ionische) Griekse alfabet. De twee letters samen symboliseren in het christendom Gods almacht.

Een aantal pijlen en een boog aan de linkerzijde en een toorts rechts komen van onder de cartouche vandaan. De keuze van al deze elementen waren de persoonlijke wensen van de klant, het geheel word samengehouden met een strik, lint en loofwerk. Deze langwerpige trofee in kerselaar heeft een maximumdikte van 45 mm. Deze houtsoort is bijzonder hard en moeilijk om te snijden en uit te zagen. Maar het resultaat mag er wel zijn.


Supraporte Ornament | Een bovendeurstuk

Een supraporte of bovenstuk (Latijn: supra - "boven", porta - "deur"); is een boven een deur of portaal aangebrachte decoratie.
Het begrip ''decoratie' moet dan erg breed opgevat worden. De decoratie kan zijn een los schilderij, een fresco dat op de muur is geschilderd, beeldhouwwerk of een gesneden of gestuct relief. 
Soms wordt de schildering in grisaille uitgevoerd. D.w.z de voorstelling is in één kleur (zwart, bruin) in verschilende toonaarden geschilderd als imitatie van beeldhouwwerk in steen. Als reliefwerk komt in de Rococo vooral de cartouche in de supraporte voor. 
Reliefwerk kan geïntegreerd zijn met de bovendorpel van hetdeurkozijn.
Een supraporte in de vorm van een vlakke driehoek wordt timpaan genoemd. 


Een supraporte kan, rekening houdende met de plafondhoogte, in een horizontale als in een verticale versie voorkomen. Zo kan de supraporte van een buitendeur of portaal zelfs tot aan het dak door lopen.
De supraporte voor een binnendeur is niet alleen aangepast aan de hoogte van het plafond, maar ook kan de afkomst van de eigenaar en of de funktie van de betreffende ruimte of het gebouw waarin het zich bevindt er in verwerkt zijn.

In vroegere tijden was het uiterst belangrijk om te laten zien welke maatschappelijke positie de eigenaar bekleedde en zo'n supraporte is daar een goed middel voor. De (zelf)verheerlijking van de eigenaar/inwoner kon getoond worden door zijn monogram of familiewapen een centrale  rol te laten spelen in de compositie van de ornamenten van de supraporte.
In het kasteel van Versailles zie je bijvoorbeeld in meerdere vertrekken de gekruiste L van Lodewijk XIV of de drie lelies van Frankrijk, een verheerlijking van land en koning.


Supraporte ornament gesneden in kerselaar

De decoratie, versieringen en ornamenten van een (houten) supraporte kunnen ook op een andere manier functioneel zijn. Een deurversiering voor een muziekkamer, sommige rijke armoedszaaiers hebben die, kan ontworpen zijn rond enkele muziekinstrumenten. Dat thema kan ook verwerkt worden in de supraporte waardoor iedere bezoeker direct de functie van de ruimte kon herkennen.

Andere wereldlijke of overheidsgebouwen met een eigen specifieke functie tonen dan weer hun eigen belangen in hun supraporte.  Zo kan in een centrale cartouche deze verheerlijking of functie getoond worden. Bijvoorbeeld door het gebruik van attributen in een trofee,  met de klemtoon op bijvoorbeeld 'het recht', 'de wetenschap', 'de krijgsmacht' maken dan met de supraporte als belangrijke blikvanger  de bezoeker er zich van bewust waar hij zich bevind.



Godsdienstige gebouwen daar in tegen hebben natuurlijk andere thema's, zo zijn er religieuze voorstellingen in bas reliëf gesneden  al dan niet op een ovaal cartouche. Maar ook trofeeën met religieuze attributen, zoals daar zijn, kaarsen, kandelaars, kelk, bijbel, wierookvat,...die een centrale blikvanger worden in de compositie.

In elke stijlperiode vanaf de renaissance vindt je de supraporte terug. Meestal in kastelen en residenties en later in belangrijke burgerwoningen en overheidsgebouwen, maar steeds aangepast aan de denkwijze en manier van versiering en decoratie. Deze manier van versieringen verschilt  van land tot land, en kent zijn eigen kenmerken.

Heden ten dage kan het voorkomen dat men boven een deur een familiefoto, een religieus teken of schilderijtje hangt en onbewust heeft men zich dan bij een eeuwenoude traditie van supraportes aangesloten. In zo'n geval niet functioneel maar decoratief van aard.


Beeldmateriaal  © Patrick Damiaens
Tekst W. Van Dort en P. Damiaens


Hier een aantal foto's van de verschillende stadia van bewerkingen.
_________________
__________






Patrick Damiaens |   Religieus houtsnijwerk








Supraporte ornament gesneden in kerselaar



Een laatste kleine detail, kleine blaadjes  en besjes op de ovale lijst


Supraporte ornament gesneden in kerselaar

http://www.patrickdamiaens.be
Onze FB Pagina