Een rondleiding in de Burcht Marksburg | Braubach aan de Rijn | Een burchtrondleiding

Een rondleiding in de burcht Marksburg 
 Braubach  aan de Rijn

Zoals jullie ondertussen weten is deze blog opgedragen aan ornamentiek en houtsnijwerk en staan deze thema's steeds prominent in de kijker in elk onderwerp dat we bespreken en voorzien deze dan royaal van het nodige beeldmateriaal.

In dit blogonderwerp iets anders, op de terugweg van vakantie had ik het idee opgevat een andere route te kiezen. Ter hoogte van Rüdesheim am Rhein nam ik de beslissing de snelweg te verlaten en dan via het dal langs de oevers van de Rijn naar Koblenz te reizen, waar ik dan terug de snelweg nam richting Maaseik. Dit deel van de Rijn of regio heet Mittelrhein ( middenrijn) .

Een bijzonder mooi stukje Duitsland daar langs de oevers van de Rijn, vele burchten, ruines, vakwerkhuizen of  historische stadjes sieren het dal en het was ook mijn eerste kennismaking met de alom bekende Lorelei. Het is er erg aangenaam vertoeven al stond de Rijn erg laag.

De Marksburg bij Braubach is er één van deze burchten die zeker de moeite is om te bezichtigen, 

Het is het enige middeleeuwse kasteel van de Mittelrhein ( middenrijn) dat nooit verwoest is. Het kasteel werd rond 1117 gebouwd om de plaats Braubach te beschermen. De eerste melding van het kasteel stamt uit 1231. Het kasteel werd in de 14e en 15e eeuw het kasteel constant herbouwd.

In de napoleontische tijd werd de Marksburg gebruikt als gevangenis. In 1815 kwam het in het bezit van het hertogdom Nassau. Na de Duitse Oorlog in 1866 werd het hertogdom Nassau een onderdeel van Pruisen.

Uiteindelijk werd het in 1900 verkocht aan de Duitse kasteel associatie voor het symbolische bedrag van 1000 Goldmark. Deze associatie was een jaar eerder opgericht als een privé-initiatief om kastelen in Duitsland te bewaren voor het nageslacht. Sinds 1931 is de Marksburg het hoofdkantoor van deze organisatie.

De begeleide rondleiding in het Duits duurt ongeveer een uur, met op bepaalde momenten vd dag ook in het Engels, ik had die dag om 16:00 uur een rondleiding in het Engels, prijs voor volwassenen is een flinke 12 Euro. Deze gidsen tonen u het kasteel en beschrijven en vertellen de geschiedenis van het kasteel en het leven in een dergelijke burcht in de Middeleeuwen.

Hier volgt een korte samenvatting  van deze rondleiding.

De derde poort

Om de Marksburg te kunnen betreden moeten er vier poorten worden gepasseerd. De eerste is een grote poort met ophaalbrug, gevolgd door een tunnel. De rondleiding door het kasteel begint bij de vossenpoort, de tweede middeleeuwse poort van het kasteel.

Hierboven: Boven de doorgang van de derde poort, de poort met het schietgat, bevindt zich een *mezekouw, een klein balkon, vanwaar de verdedigers de aanvallers met stenen bekogelden.

*Een mezekouw, ook wel mezenkooi, machicoulis of messekouw, is een vierkant werpgat tussen de uit elkaar geplaatste kraagstenen van de stenen uitbouwen van torens en muren van een middeleeuws kasteel of stad. De werpgaten bevinden zich meestal bij de toegangspoort(en).

Burcht Marksburg, trap voor de ruiters

Hierboven: Na het beklimmen van de trap voor de ruiters, uitgehouwen in de rotsen, beginnen we aan de rondleiding.

Burcht Marksburg, Gotische Grote keuken.

Hierboven: We bereiken de grote kasteelkeuken van de gotische Grote Hal (14de eeuw). Let op de grote schouw, waarin een jonge os in zijn geheel gegrild kon worden, de vensterbanken in de buitengewone dikke muren (4,5 meter) en het grote aantal kookgerei. Het vertrek wordt tegenwoordig nog steeds gebruikt voor banketten bij kaarslicht en te huur voor vele verschillende doeleinden.

Hierboven: Na de keuken beklimmen we een steile trap, die naar de bovenste verdieping leidt, waar we de *kemenade (woonvertrek) betreden. Hier bevindt zich een huwelijksbed met baldakijn, een wiegje, een spinnewiel etc. Het vertrek was één van de weinige in het kasteel, die met een kachel verwarmd konden worden.

*De kemenade of kemenate (Latijn: cemenata/caminus) is een van de belangrijkste ruimten van een middeleeuwse burcht, voorzien van een open haard en stenen schoorsteen. Het was de warmste en gerieflijkste kamer van het kasteel. Vaak betrof het de centrale hal en de daarboven gelegen slaapkamer van de burchtheer en diens familie, met name de plaats waar de vrouw des huizes verbleef.

Hierboven: Hierna betreden we de kapel met haar prachtig beschilderde wanden en gewelven, onderdeel van de kapellentoren. De kapel werd in de 15de eeuw verbouwd en gewijd aan de heilige Markus (vandaar de naam Marksburg). Het fraaie beeldje in de nis is een kopie van een Rijnlandse Madonna uit de 15de eeuw.

Een smalle trap in de muur leidt naar de volgende verdieping

Hierboven: De volgende kamer, de Rüstkammer (Wapenkamer) bevat een opmerkelijke collectie van wapens, die de ontwikkeling van de wapens vanaf 600 v. Chr. tot 1500 na Chr. laat zien. Dit is een zeldzame tentoonstelling, die op deze wijze alleen in Parijs en de Royal Armouries Museum in Leeds te zien is.

Hierboven: We betreden nu de voormalige stallen onder de Romaanse grote hal (Folterkamer) , waar tegenwoordig vele verschillende folterinstrumenten tentoongesteld zijn, die in een typische folterkamer gebruikt werden.

Hierboven: De grote kanonnen in de grote batterij zijn gericht op de Rijn. Volgens het gewicht wordt er een onderscheid gemaakt tussen6 ponds en 12 ponds kanonnen. Het bereik van deze kanonnen ligt

omstreeks de 1000 meter. Hierdoor kon men een groot gedeelte van de Rijnvallei bewaken. De grote batterij werd meer dan 400 jaar geleden gebouwd.

Uitzicht over de Rijn.

We vervolgen de weg door de *dwingel, die een unieke middeleeuwse kruidentuin, bestaande uit twee perken met ongeveer 160 planten, herbergt. Vele van deze planten hebben een helende werking of werden gebruikt bij de bereiding van voedsel. Andere, zoals de alruin of doornappel werden gebruikt door heksen, terwijl weer andere, zoals de zwarte nachtschade en de dollekervel zeer giftig zijn.

*Een dwingel is een ruimte tussen twee weermuren (verdedigingsmuren). Het betreft een vlak terrein, meestal begroeid met gras. Dwingels waren een onderdeel van de middeleeuwse vestingbouw. De Duitse term Zwinger wordt ook gebruikt.

En dit is ook het einde van de rondleiding, het is erg de moeite om deze burcht te bezoeken als jullie een vakantie in de buurt plannen of op doorreis zijn.

We danken burcht Marksburg voor de interessante rondleiding en info.

Dit is de website van de burcht.

https://www.marksburg.de/

www.patrickdamiaens.info

Het wapenschild met schildhouders in Mar-a-Lago | Woning van Donald Trump in Florida.

Woning van Donald Trump in Florida.

Het wapenschild met schildhouders in Mar-a-Lago 
 Woning van Donald Trump in Florida.

In augustus 2026 kwam ik online een foto tegen met waarop Donald Trump stond afgebeeld in zijn woning in Florida, of beter bekend als Mar-O-Lago. Aangezien mijn interesse in het thema heraldiek, viel mijn oog op het heraldisch wapen dat zich boven een deur bevond. Het leek me een erg interessant om wat meer info te vergaren over dit wapenschild met *schildhouders,  van wie dit wapenschild oorspronkelijk is of ooit heeft toebehoord.

*Een schildhouder is in de heraldiek een figuur die een wapenschild vasthoudt. De schildhouders staan aan weerszijden van het schild opgesteld. In dit geval twee leeuwen.

Het wapenschild met schildhouders

Marjorie Merriweather Post

Potus Trump die in  Mar-O-Lago woont, één uit de kluiten gewassen villa in Palm Beach dat ooit eigendom was van Marjorie Merriweather Post, die dit prachtig gebouw in Moors-Spaanse stijl liet bouwen tussen 1924-1927.

Zij had de bedoeling er het winterverblijf van de president van de Verenigde Staten van te maken en na haar dood in 1973 werd het complex geschonken aan de natie. De verschillende presidenten daarna weigerden er echter gebruik van te maken en vanwege de exorbitante onderhoudskosten, die op ongeveer 1 miljoen dollar per jaar werden geschat, had de overheid echter geen interesse en gaf zij het huis in 1980 terug aan de Post Foundation.

Trump

Toen het landgoed voor 20 miljoen dollar te koop werd aangeboden, was Donald Trump op zoek naar een huis in Palm Beach en richtte hij zijn pijlen op Mar-a-Lago, waarvoor hij 15 miljoen dollar bood. Dit bod werd afgewezen en Trump kocht in plaats daarvan het strand dat aan de voorkant van het landgoed lag. 

Nadat hij had gedreigd te bouwen om het uitzicht op de oceaan vanuit Mar-a-Lago te belemmeren, wist hij in 1985 de aankoop van het huis veilig te stellen voor 5 miljoen dollar, plus nog eens 3 miljoen dollar voor de antieke voorwerpen en het meubilair.

Mar-O-Lago voor Trump

Architectonisch gezien is het resort gebouwd in de Spaanse Revival-stijl. Het huis is een villa in mediterrane stijl, een bewerking van de Spaans-Moorse-architectuur die destijds populair was in Palm Beach. Het bestaat uit een centraal blok van twee verdiepingen, met de gezinsverblijven en de dienstruimten in de lagere zijvleugels en bijgebouwen. 

Deze indeling werd door mevrouw Post gekozen om te voorkomen dat het hoofdgebouw te massief zou overkomen en om de gezins- en dienstruimten te scheiden van de ruimten die bestemd waren voor het ontvangen van gasten. Het huis wordt bekroond door een 23 meter hoge toren met een pannendak, waarin slaapkamers, badkamers en een uitkijkplatform zijn ondergebracht met een weids uitzicht over Palm Beach.

Het huis heeft 58 slaapkamers, 33 badkamers, een 8,8 m lange eettafel met een marmeren blad in pietra dura-stijl, 12 open haarden en drie schuilkelders.

Het interieur is erg smaakvol met veel architecturaal detail,  elke kamer heeft zo zijn eigen stijl, Gotisch, Moors, Spaans... niet overdadig maar toch bijzonder en mooi. Binnen in het hoofdgebouw was de inspiratie uit de Europese designwereld duidelijk aanwezig. Het met bladgoud bedekte plafond van de woonkamer, dat op sommige plaatsen wel 12.5 hoog was, was een kopie van het ‘Plafond met de Duizend Vleugels’ in de Accademia in Venetië, maar dan met zonnestralen in plaats van engelen. 

De muren waren versierd met borduurwerkpanelen uit een Venetiaans paleis, en aan zeven boogdoorgangen hingen antieke Spaanse lantaarns.

Mar-a-Lago   ( Nog zonder wapenschild)

Met uitzicht op de oceaan leidde een verhoogde loggia naar een 3.6 meter breed boograam dat zo groot was dat de goederenwagons die het vanuit Pittsburgh vervoerden, moesten worden omgeleid om tunnels en lage bruggen te vermijden. Bij de ingang van de grote zaal waren op elk van de 34 verzonken panelen van de massieve boogdeuren cherubijnen uitgehouwen.

In de eetkamer, versierd met muurschilderingen naar het voorbeeld van de fresco’s in het Chigi-paleis in Rome, ontwierp Urban een ingelegde marmeren tafel van 1800 Kilo, gebaseerd op antieke tafels die hij in Florentijnse galeries had gezien, en die werd vervaardigd door een team van 15 kunstenaars in Italië.

Elk van de slaapkamersuites in het huis kreeg een naam die aansloot bij het ontwerp: de Adams-suite, in koloniale stijl; de Nederlandse suite, met Delftse tegels waar de moeder van Post zo dol op was; de Spaanse suite, met porseleinen beeldjes van ‘hofdames’ die in de nissen van een betegelde open haard stonden; en de Venetiaanse suite, met zijn kristallen kroonluchters.

De ‘Baby House’-suite werd ontworpen met een sprookjesthema voor de dochter van Post, actrice Dina Merrill, toen zij nog een kind was, met roze rozen op kronkelende ranken die omhoog klommen langs het bijenkorfvormige haardscherm en deurklinken in de vorm van eekhoorns.

Toen Mar-a-Lago eenmaal was gebouwd en ingericht, zou Post er in de daaropvolgende decennia weinig aan veranderen, behalve dat er een danspaviljoen werd toegevoegd voor square dance-feesten.

Mar-a-Lago Club

Trump maakte van Mar-O-Lago een exclusieve club, de Mar-a-Lago Club, met onder andere gastenkamers en een spa. In het complex van 126 kamers en 10.000 m² bevinden zich ook privéverblijven van de familie Trump, in een afgesloten deel van het gebouw en de tuinen. 

In klassieke Trump-stijl werden diverse 'verbeteringen' aangebracht, waaronder de toevoeging van een balzaal van 1860 m2, waarvan de inrichting 7 miljoen dollar aan bladgoud kostte, en de installatie van vergulde wastafels. 

Anthony Senecal, Trumps butler en onofficiële historicus, beschreef aan The New York Times hoe de bibliotheek ‘bekleed was met eeuwenoud Brits eikenhout en gevuld was met zeldzame eerste drukken die niemand in de familie ooit had gelezen’.

___________________________________________

_______________________________

Mar-a-Lago met wapenschild

Wapenschild met schildhouders

Toen ik online informatie vergaarde over het wapenschild met schildhouders kwam ik al snel te weten dat op oude afbeeldingen het wapenschild niet aanwezig was. Dus het moet een recente toevoeging zijn en dit wapenschild had dus niets te maken met de oorspronkelijke eigenares. 

Mijn opzoekwerk begon zich meer te richten op sociale Media, zoals Instragram en Facebook en zo kwam ik al snel te weten dat dit wapenschild met schildhouders op vele recente social media foto's staat afgebeeld en niet alleen op de plek waar dit blogonderwerp mee begon maar ook op andere plaatsen, soms centraal boven een deur, een prominente plek of venster, zelfs tegen de muren van overdekte terrassen kom je ze tegen. 

Op de oudere afbeeldingen van het interieur is dit wapenschild niet aanwezig dus het moet een recente Trump toevoeging zijn, ik mag zelfs zeggen een toevoeging begin 2026 ( Ik denk Januari of Februari ) en dit op basis van uploads online. En dan vraag je je af, waarom dit wapenschild? 

Waarschijnlijk heeft Trump iets met heraldiek, maakt zo een wapenschild hem meer waard of heeft hij een visuele adellijke titel nodig.....ik weet het niet. 

Amazon

Maar tegenwoordig is het heel gemakkelijk te achterhalen waarvan dit wapenschild komt, wie het gemaakt heeft, de betekenis ervan.... Met behulp van Google Lens heb ik de afbeelding van het wapenschild ingevoerd. En snel had ik resultaat en schrok ook een beetje, blijkbaar heeft Trump - Trump organisatie dit wapenschild bij Amazon aangekocht.

Ik lees

Gegoten hars-kunststof,  : Heraldic Royal Lions Coat of Arms Wall Sculpture, 30 Inch, Full Color,  prijs 114 Euro ( Aug. 2026)

About this item

HERALDIC COAT OF ARMS continues a rich heritage with a pair of lion-headed mythological beasts flanking a lion shield and the majestic crown of the royal family.

Over dit artikel   Vertaling

Het HERALDISCHE WAPEN bouwt voort op een rijke traditie met een paar mythologische wezens met leeuwenkoppen die een leeuwenschild flankeren, en de majestueuze kroon van de koninklijke familie.

Tja....  Een in China gemaakt item kan ik lezen op de Amerikaanse website 'Bed, Bath & Beyond'. (Country of Origin: China)

Tja.....

Erg jammer dat een smaakvol historisch gebouw zo visueel vernield moet worden met een goedkoop, niets betekend, onnodige prul dat van China komt. 

Het geeft geen meerwaarde maar verteld wel veel over de persoon die toelating heeft gegeven voor de aankoop en installeren van deze waardeloze kitsch.

Hieronder nog een paar afbeeldingen die ik vond online, duidelijk zichtbaar het amazon wapenschild .

Schloss Linderhof | Het Koninklijk buitenverblijf van Ludwig II | Kasteel in Beieren | Neo-Rococo

Schloss Linderhof | Kasteel Linderhof in Beieren

Schloss Linderhof 

 Het Koninklijk buitenverblijf van Ludwig II 

Een aantal zomers geleden brachten we een bezoek aan Zuid-Duitsland en de Beierse alpen; een prachtige streek met snelstromende rivieren, die het bergachtige landschap doorsnijden. Tal van 19e-eeuwse sprookjeskastelen tref je er aan. Een kasteel dat op mijn agenda stond en zeker niet mocht ontbreken tijdens mijn oponthoud, was een bezoek aan Schloss Linderhof.

Dit kleine barokslot ligt in het Ettal vlak bij Oberammergau in Beieren. Schloss Linderhof is het kleinste dat door Ludwig II van Beieren gebouwde kasteel. En het is ook het enige kasteel dat tijdens zijn leven werd voltooid. Ludwig II nodigde een groot aantal architecten en kunstenaars uit om aan Schloss Linderhof te werken. De bouw duurde van 1870 tot 1886.

Koninklijke buitenverblijf

Schloss Linderhof was het koninklijke buitenverblijf van Maximiliaan II van Beieren, de vader van Ludwig II. In 1867 raakte Ludwig na een bezoek aan Versailles onder de indruk van de pracht en praal van dit Franse paleis. Ludwig II van Beieren besloot Linderhof te gaan verbouwen tot een villa met meer grandeur.

Geen foto's maken.

Jammer genoeg is het verboden  foto’s te maken van het prachtige interieurs, maar ik heb toch een aantal afbeeldingen op Google gevonden, om dit blog artikel visueel iets leuker te maken.

Het bezoek aan Slot Linderhof is steeds in groep en met gids, steeds met een tijdslot en reservatie is zeker aan te raden. In de vestibule van het Slot krijg je door de gids te horen dat fotograferen ten strengste verboden is. 

De foto hieronder is de enigste impressie van ons bezoek dat ik op het moment nog kon maken.

Schloss-Slot Linderhof, Vestibule.

Excentrieke man

Ludwig was een excentrieke man. Hij werd later onbekwaam verklaard. Men dacht dat de koning krankzinnig was geworden. Voordat dit gebeurde liet hij verschillende sprookjeskastelen bouwen. 

Zijn beroemdste creatie was het onvoltooide Schloss Neuschwanstein in Hohenschwangau, dat na zijn dood een toeristische trekpleister werd, maar ook Schloss Linderhof in Ettal is de moeite van een bezoek waard. Dit is het enige kasteel van Ludwig dat werd voltooid. Het interieur van dit kleine kasteel is overdadig gedecoreerd in de Neo-Rococo stijl

Door zijn bewogen bouwgeschiedenis heeft kasteel Linderhof een complexe, maar toch symmetrische plattegrond. 

De bovenverdieping, met de woonvertrekken van de koning, herbergt in totaal twee grote zalen, het trappenhuis, vier bijna hoefijzervormige kabinetten, een ovale eetkamer en een ovale werkkamer, evenals de Gobelin-kamers die de Spiegelzaal flankeren. 

Op de noord-zuid lopende centrale as bevinden zich de grootste ruimtes van het kasteel – de slaapkamer in het noorden en de Spiegelzaal in het zuiden –, terwijl de zijvleugels de kleinere salons en de kabinetten herbergen. Alle ruimtes zijn rijkelijk ingericht in neorokokostijl; vrijwel geen enkele muur of plafond is onversierd. 

De ontwerpen voor het interieur zijn onder andere van de hand van Christian Jank. De eetkamer van het kasteel is, net als de eetzaal op Herrenchiemsee, voorzien van een ‘Tischleindeckdich’, wat betekent dat de eettafel via een mechanisme naar beneden in de keuken kon worden laten zakken. 

Daar werd hij gedekt en met een handslinger weer omhoog gehaald, zodat de koning kon dineren zonder dat zijn bedienden daarbij aanwezig waren.

In het trappenhuis staat een pronkvaas uit de manufactuur van Sèvres tentoongesteld. In tegenstelling tot het kasteel Herrenchiemsee, dat louter een eerbetoon aan Lodewijk XIV vormt, is Linderhof echter een volstrekt zelfstandige creatie, die haar charme ontleent aan de combinatie van het afwisselende landschap met Frans-barokke, Beiers-rococo-achtige, romantische en landelijke alpiene motieven.

Schloss Linderhof in Beieren is het gehele jaar door te bezichtigen. De bijgebouwen in het slotpark zijn in de wintermaanden gesloten. Het paleis wordt jaarlijks door meer dan 400.000 belangstellenden bezocht.

Overzicht kamers in Kasteel Linderhof

1869 – Koningshuis

1870 –Oostelijke aanbouw

1871 – Westelijke aanbouw

1873 – Huidige façade aangebracht

1874 – Afbraak Koningshuis en aanbouw vestibule

1885 – Slaapkamer vergroot

Geen foto's maken.

Jammer genoeg is het verboden om foto’s te maken van het prachtige interieurs, een verbod dat we geregeld tegen kwamen in zo vele Duitse kastelen.

Waarom dit zo is, weet ik niet, maar 20/15 jaar geleden vond ik dit verbod 'erg jammer', want ik  had enkel tot doel de bloglezer van het nodige beeldmateriaal te voorzien en had geen commerciële belangen. 

Maar de laatste jaren kan ik dit verbod enkel nog als positief ervaren, aangezien toeristische bestemmingen, steden, musea, kastelen…. door toedoen van social Media en Smartphone, gegijzeld worden door de ‘Fototoeristen’, 'Instagrammers' en de zelf uitgeroepen 'influencers'.

Van het mooie park heb ik wel een aantal mooie opnames, hopelijk inspirerend tot het aanzetten van een bezoek.

https://www.patrickdamiaens.info