Gebeeldhouwde preekstoel in St-Michiel en St-Goedele Brussel | Beeldhouwer H.F. Verbruggen uit Mechelen

St-Michiel en St-Goedele Brussel 

Gebeeldhouwde preekstoel  in St-Michiel en St-Goedele Brussel   

Beeldhouwer  H.F. Verbruggen uit Mechelen

Na de overbrenging van de relikwieën van Sint-Goedele kreeg deze kathedraal de dubbele naam “collegiale kerk van Sint-Michiel en Sint-Goedele”. In februari 1962 kreeg ze de rang van kathedraal en sindsdien is ze samen met de Sint-Romboutskathedraal te Mechelen de zetel van de aartsbisschop van Mechelen-Brussel.

Bouw

In 1226 werd begonnen met de bouw van het gotische koor. De bouw van de kathedraal werd in het begin van de 13e eeuw aangevat onder de leiding van hertog Hendrik I van Brabant. 

De kathedraal werd gebouwd met gobertangesteen uit de steengroeven van Dilbeek. De gewelfhoogte van het schip is 26,5 meter en in de vloer is een meridiaanlijn ingewerkt.

In de kapel van het Sacrament van Mirakel wordt een belangrijke hoeveelheid edelsmeedwerk, borduurwerk en religieuze kunst bewaard. Verschillende relieken en kostbaar textiel zijn tentoongesteld, waaronder gewaden in zijde en gouddraad geborduurd geschonken door verschillende koningen en ook een kelk, gift van Leopold I. Beroemd is het reliek van het ware kruis, daterend uit de 14e eeuw. Bijzonder is ook de marmeren beeldengroep van Onze-Lieve-Vrouw met Kind, gemaakt door Conrad Meit.

Gebeeldhouwde preekstoel  in St-Michiel en St-Goedele Brussel | 
Beeldhouwer  H.F. Verbruggen uit Mechelen

Preekstoel

De naturalistische preekstoel van Hendrik Frans Verbruggen is in 1696-1699 gemaakt voor de Sint-Michielskerk van de Leuvense jezuïeten en in 1776 naar Brussel gebracht, na een ruiloperatie waarin keizerin Maria Theresia persoonlijk tussenkwam. 

Het is een overdonderend totaalkunstwerk, een synthese van de zondeval en de verlossing door de kerk. Onderaan verdrijft een aartsengel Adam en Eva uit het aards paradijs. Eva beschermt zich verschrikt met de arm terwijl ze in de andere hand nog de appel heeft. 

Adam verbergt angstig het hoofd. Uit de boom van de kennis van goed en kwaad kruipt een reusachtige slang die zich tot boven het klankbord kronkelt. 

Daar wordt ze verpletterd door de triomferende Maagd en haar Kind. Typisch voor Verbruggen zijn de twee fladderende engelen die het klankbord 'optillen'. Jan Baptist van der Haeghen voegde aan weerszijden van de trap nog een haag met dierenfiguren toe.

Gebeeldhouwde preekstoel  in St-Michiel en St-Goedele Brussel | 
 Beeldhouwer  H.F. Verbruggen uit Mechelen

Het is moeilijk om onverschillig te blijven bij dit werk van de Antwerpse beeldhouwer Hendrik Frans Verbrugghen (1654-1725). De preekstoel verraste ook Victor Hugo (1802-1885), die, na een bezoek aan de Brusselse kathedraal, het meubel beschreef in een brief aan zijn vrouw

Meesterwerk van de Belgische baroksculptuur.

De preekstoel werd tussen 1695 en 1699 vervaardigd voor de kerk van de Jezuïeten in Leuven, de huidige Sint-Michielskerk. Na de opheffing van de jezuïetenorde werd het meubelstuk in 1776 ingeruild voor dat van de collegiale kerk van de heiligen Michiel en Goedele, nu de kathedraal. De stabiliteit van dit zeer bijzondere meubelstuk was een uitdaging, gezien de afmetingen, bijna zeven meter hoog, en het feit dat het vrij stond en niet werd ondersteund door een pijler of een muurvlak, zoals gewoonlijk het geval is.

 Vandaag wordt een preekstoel nog zelden gebruikt. Maar tot aan de hervormingen van de katholieke eredienst in de jaren zestig van voorgaande eeuw had dit meubel een belangrijke functie tijdens de eucharistieviering. Het is vanop de preekstoel dat een priester of een diaken de homilie of 'preek' voordroeg. Hierin werden de lezingen uit de Bijbel, eerder tijdens de misviering, toegelicht. Dit was het enige onderdeel van de viering die in de volkstaal gebeurde

Een aantal detailopnames uit 2022 van de preekstoel.

Voorzijde:

Achterzijde:

https://www.patrickdamiaens.info

Ragfijn houtsnijwerk in de stijl van Aubert Parent vervaardigen | Hoog reliëf houtsnijwerk in lindehout

Een snijwerk vervaardigen in de stijl van Aubert-Henri-Joseph Parent.

Geweldig toch deze twee afbeeldingen met het boeket bloemen die jullie zonet zagen, dit is niet van mijn hand maar diende enkel als inspiratie voor een persoonlijk werkje in deze stijl. 

Dit ragfijn elegant houtsnijwerk is blijkbaar opgedragen aan de Franse houtsnijder Aubert Parent.  ( opgedragen- dus zonder signatuur )

Verkocht bij Christies in 2014,  Veiling prijs USD 1,250 

Beschrijving:

A LOUIS XVI CARVED LIMEWOOD FLORAL TROPHY

ATTRIBUTED TO AUBERT PARENT, LATE 18TH CENTURY

Afmetingen: 44 cm hoog,  en 35.5 cm breed.

Ragfijn houtsnijwerk in de stijl van Aubert Parent vervaardigen

Het leek me een leuke uitdaging om eens iets totaal anders te maken namelijk een snijwerk dat lijkt op het werk van de houtsnijders Aubert Parent of Jean Pierre Putman. 

Zoals jullie weten is het maken van familiewapens in hout reeds jaren een belangrijk onderdeel van ons jaarlijkse omzet. Dus een boeket bloemen in lindehout was eens weer iets totaal anders, het bleek een nieuwe uitdaging en  leerproces.  

Hieronder vinden jullie een aantal afbeeldingen van de verschillende etappes. Het ornament is 45 cm lang 27cm breed en 8 cm dik.

Het is bijna onmogelijk in detail uit te leggen hoe je dit project moet aanpakken, maar veel heeft te maken met gevoel en creativiteit. Hopelijk helpen de afbeeldingen om een beter beeld te krijgen.  Natuurlijk niet perfect wat het plantenrijk betreft, maar niks zo saai als 'perfect'.

We beginnen met het ontwerp op het hout te plaatsen, met de lintzaag de contour uitzagen en dan verlijmen ( met een krant) op een mdf plaat, en 'let the fun begin'.

 

https://www.patrickdamiaens.info

Hôtel de Roquelaure in Parijs | Journées européennes du patrimoine 2025 | Open monumenten dag in Parijs.

 

 Journées européennes du patrimoine 2025 
  Open monumenten dag in Parijs.

September 2025, Open monumenten dag in Parijs (Journées européennes du patrimoine)  

Reeds een aantal jaren een cultureel moment waar ik reikhalzend naar uitkijk, dit jaar (2025) stonden een vijftal sites op mijn programma. Hôtel de Roquelaure was er één van. Een Hôtel met bijzonder mooie vergulde lambriseringen.

Het Hôtel de Roquelaure, gelegen aan de Boulevard Saint-Germain 246 in het 7e arrondissement van Parijs, huisvest het kabinet van het ministerie van Ecologische Transitie. 
De geschiedenis van dit herenhuis begint aan het einde van de 17e eeuw met de bouw van een eerste gebouw dat bekend staat als het Hôtel de Villetaneuse, in de Rue Saint-Dominique, in de Faubourg Saint-Germain. Het wordt in 1709 gekocht door maarschalk Antoine Gaston de Roquelaure. 
Het Hôtel de Roquelaure werd begin jaren 1720 vergroot en verbouwd.

Voorstad Parijs

Aan het einde van de 17e en het begin van de 18e eeuw ondergaat de voorstad een snelle transformatie en wordt het de favoriete plek voor de bouw van adellijke woningen, die voorheen geconcentreerd waren in de wijk Le Marais. 

De beschikbaarheid van grote stukken onbebouwde grond, de nabijheid van de weg naar Versailles en de intrekking van de koninklijke edicten die bouw in dit voorheen aan de rand van Parijs gelegen gebied verboden, doen de hoge adel besluiten zich hier te vestigen.

Na de dood van Roquelaure in 1738 strijden zijn twee dochters om de erfenis van het hotel, dat uiteindelijk in 1740 wordt verkocht aan Mathieu-François Molé, voorzitter van het Parlement van Parijs. 

Het hotel, dat dan hotel Molé wordt, gaat over van de adel van het zwaard naar de adel van de toga. Het verloor daarmee zijn mondaine uitstraling en kreeg politieke betekenis. Molé, die een belangrijke rol speelde in de strijd van de parlementen tegen de koninklijke macht, stond centraal in de machtsconflicten die het bewind van Lodewijk XV kenmerkten. 

Als eerste voorzitter van het Parlement in 1757 vestigde hij zich in het paleis en verhuurde hij het hotel aan de ambassadeur van Spanje. Na zijn aftreden in 1764 keerde hij terug naar het hotel en woonde er tot zijn dood in 1793. Op een onbekende datum in de tweede helft van de 18e eeuw liet Molé de centrale trap van de gevel aan de binnenplaats bouwen.

Het hoofdgebouw met binnenkoer.

Gebouw

Aan de buitenkant hebben de gevels van het hotel een zekere strengheid. De gevel aan de binnenplaats wordt verlevendigd door een centraal voorbouw met daarboven een driehoekig fronton. Aan de sluitstenen van de ramen zijn aangebracht. 

* ornamenten die een menselijke figuur voorstellen en oorspronkelijk bedoeld waren om boze geesten te verjagen

Decoratieve  hoofden ( *Mascarons) en rocaille motieven

Binnenin weerspiegelen de verfijnde decoraties de gratie van de 18e eeuw. Het hotel opent zich naar een vestibule die versierd is met trofeeën en kinderfiguren. De schilder Jean-Baptiste Oudry heeft de decoraties van de eetkamer uitgevoerd. 

Schilderijen van Charles Natoire sieren de kleine salon en de paradekamer. Het hotel wordt vanaf 1733 uitgebreid door de architect Jean-Baptiste Leroux. De decorateur Nicolas Pineau ontwerpt in die periode de decoratie van de paradekamer van de maarschalk.

Vestibule, Hôtel de Roquelaure in Parijs

Een aantal impressies van de rijkelijk vergulde boiserie
 ( wandbetimmeringen).

En dan nog het zicht van het hoofdgebouw vanuit de tuin.

https://www.patrickdamiaens.info