Familiewapen-Familie embleem APPELMAN Een familiewapen/embleem in hout laten maken
![]() |
| www.patrickdamiaens.info |
Handmade in Belgium. De houtsnijblog van PATRICK DAMIAENS een Houtornamentist - houtbeeldhouwer uit Maaseik. Gespecialiseerd in ornamenten in hout en heraldische familiewapens. Patrick is ornamentsnijder - houtsnijder één van zijn specialisaties zijn heraldische familiewapens in hout. Sinds de oprichting in 1990 heeft het atelier een uitstekende reputatie verworven in het artisanaal vervaardigen van ornamenten, houtsnijwerk en beeldhouwwerk. Ik sta u graag verder te woord mocht u vragen hebben
WELKOM OP MIJN BLOG
Deze blog heeft als doel houtsnijwerk en ornamentiek in de kijker te plaatsen. Een bezoek aan een museum of een kasteel zijn onderwerpen die aan bod komen. Maar deze blog laat jullie ook kennis maken met mijn eigen vakmanschap. Veel leesplezier.
![]() |
| www.patrickdamiaens.info |
Dit laag reliëf snijwerk in Franse notelaar werd in 2018 gemaakt voor de familie Vandersteen, het stelt het familiewapen Vandersteen voor. Vaak komt het niet voor dit soort van laag reliëf moet snijden, misschien eens om de twee jaar, waarschijnlijk om dit soort van beeldhouwwerk is iets minder in het oog springt dan een hoog reliëf beeldhouwwerk/snijwerk in lindehout.
De fond ( achtergrond van het paneel) is voorzien van kleine schubjes een techniek om duidelijk het snijwerk van achtergrond te onderscheiden. Ook is het schild van de familie Vandersteen van heraldische kleuren voorzien. Dit inkleuren gebeurde in de techniek van de iconen, de beste kwaliteit maar ook zeer arbeidsintensief.
| Werk in uitvoering, familiewapen Vandersteen. |
| Werk in uitvoering, familiewapen Vandersteen. |
![]() |
www.patrickdamiaens.info |
![]() |
| Hôtel de Brienne Parijs, zicht tuinzijde. |
*Hôtel (vaak aangeduid als Hôtel particulier) uit de 18e
eeuw betekent een groot, luxueus stadspaleis of vrijstaand herenhuis
van de rijke adel of hoge staatsburgers, en dus geen commercieel logiesbedrijf
zoals een modern hotel.
Het Hôtel de Brienne is een herenhuis uit de 18e eeuw. Het is gelegen aan de Rue Saint-Dominique nr. 14 in het 7e arrondissement van Parijs en huisvest de kantoren van de minister van Defensie.
In 1724 kocht François Duret, voorzitter van de Grote Raad en een belangrijke vastgoedspeculant in de wijk Faubourg Saint-Germain, een perceel tussen de huidige Rue Saint-Dominique en Rue de l’Université, in opdracht van de markiezin van Prie, de minnares van de hertog van Bourbon, die daar een groot herenhuis wilde laten bouwen. Nadat de hertog in 1726 in ongenade was gevallen, zag de markiezin ervan af om haar intrek te nemen in het in aanbouw zijnde herenhuis.
![]() |
| Hôtel de Brienne, cour d'honneur. Officiële residentie van de minister van Defensie |
Het pand werd vervolgens verkocht aan Françoise de Mailly, weduwe van de markies van La Vrillière, die het op haar beurt in 1733 overdroeg aan Louise Élisabeth de Bourbon, prinses van Conti, die er onder leiding van architect Simonnet ingrijpende decoratieve verbouwingen liet uitvoeren.
Het huis kreeg toen de naam Hôtel de Conti. Kort voor haar dood, in 1775, schenkt de prinses van Conti het hotel aan haar kleinzoon, Louis-François-Joseph de Bourbon, graaf van La Marche. Deze draagt het het jaar daarop over aan Louis-Marie-Athanase de Loménie, graaf van Brienne, die in 1787 tot staatssecretaris van Oorlog wordt benoemd.
Het gebouw kreeg toen de naam Hôtel de Brienne, die het tot op de dag van vandaag nog steeds draagt, en huisvestte voor het eerst in zijn geschiedenis een minister van Oorlog.
Kort na de dood van de graaf van Brienne, die in mei 1794 werd onthoofd, werd het Hôtel in beslag genomen door de revolutionaire regering, die er de Commissie voor Handel en Bevoorrading vestigde.
Het Hôtel werd in 1795 teruggegeven aan de gravin van Brienne, maar werd al in 1798 verkocht aan de echtgenote van François Séguy, algemeen aannemer voor de militaire bevoorrading, die er onder leiding van architect Lavoyepierre talrijke renovatiewerkzaamheden liet uitvoeren.
Door financiële moeilijkheden moest het echtpaar Séguy hun nieuwe aanwinst snel van de hand doen. In 1800 werd het herenhuis door de civiele rechtbank van eerste aanleg van het departement Seine toegewezen aan Joseph Lanfrey, een medewerker van het bureau voor militaire bevoorrading, die het verhuurde aan Lucien Bonaparte, de broer van Napoleon, die toen minister van Binnenlandse Zaken was.
Al in 1802 kocht Lucien Bonaparte het pand, waarna hij het interieur en de indeling van het meubilair herinrichtte, om het vervolgens in 1805 door te verkopen aan zijn moeder, Maria Letizia Ramolino. Het gebouw werd toen ‘het paleis van Madame, moeder van de keizer’.
Het Hôtel de Brienne werd in 1817 door de staat van Madame Mère gekocht en werd vanaf dat moment de vaste verblijfplaats van de minister van Oorlog en later van de minister van Defensie. In die hoedanigheid was het gebouw getuige van grote politieke gebeurtenissen.
Clemenceau & de Gaulle
Op deze plek organiseerde Georges Clemenceau in 1917 de overwinning. Zijn kantoor, dat verdwenen was, werd daar in november 2014 op initiatief van Jean-Yves Le Drian identiek nagebouwd. Ook generaal de Gaulle had hier zijn zetel, eerst als staatssecretaris van Oorlog in juni 1940, en vervolgens als hoofd van de voorlopige regering van 25 augustus 1944 tot 26 januari 1946.
Zijn kantoor is sinds die tijd in originele staat bewaard gebleven.
| Bureau Charles de Gaulle, Hôtel de Brienne |
| Bureau G.Clemenceau, Hôtel de Brienne |
Zoals jullie reeds konden lezen hebben veel stijlperiodes invloed gehad op de aankleding van het interieur. Er zijn een aantal zeer mooie 18de-eeuwse stijlkamers met vergulde lambriseringen in Regence-stijl. Een aantal kamers met mooie boiserie in grijze tinten en de Napoleon I stijl is heel prominent aanwezig.
De moderne en hedendaagse wandtapijten van binnenlandse fabrikanten passen perfect in deze historische interieurs. De composities ‘Emanation’ en ‘Solfège’, geweven naar ontwerpen van Yaacov Agam, hebben in 2008 twee 17e-eeuwse wandtapijten van de Gobelins uit de reeks ‘Sujets de la Fable’ vervangen op de grote trap.
Een stalen kroonluchter, naar een ontwerp van Philippe Montels, in de vorm van een maliënkolder, vormt een mooi contrast met de oude harnassen die op de overloop van de eerste verdieping zijn geplaatst.
![]() |
| Hôtel de Brienne, bureau van de minister van Defensie |
| Vauban, Franse militaire ingenieur |
![]() |
| Atelier-keuken Leonard Elenbaas |
| Dhr. R. Elenbaas |
![]() |
| www.patrickdamiaens.info |