WELKOM OP MIJN BLOG

Deze blog heeft als doel houtsnijwerk en ornamentiek in de kijker te plaatsen. Een bezoek aan een museum of een kasteel zijn onderwerpen die aan bod komen. Maar deze blog laat jullie ook kennis maken met mijn eigen vakmanschap. Veel leesplezier.

woensdag 20 juni 2018

Belgian Maker Award 2018 - Hib’ster van het Jaar | UNIZO | Constatatie van ernstige copyright inbreuk

Een bericht aan Belga Nieuwsagentschap
12 juni 2018 :

Belgian Maker Award 2018 - Hib’ster van het Jaar


Beste,

Gisterenavond heb ik iets schokkends ontdekt op het internet.

Op de FB pagina van Handmade in Belgium (UNIZO) kwam ik een promotie filmpje tegen voor een wedstrijd, die uitgerekend vandaag zijn apotheose kent. Het betreft : Belgian Maker Award 2018 - categorie hib’ster* van het Jaar (*Handmade in Belgium). Op 13 juni maken we de winnaar bekend!  Zoals hun FB pagina aangeeft.

Een wedstrijd die veel media aandacht zal krijgen in de loop van de dagen.


Dit korte filmpje toont versneld de 'stadia van bewerkingen' van het maken van een kunstwerk in hout ( met de hand).

Deze video herkende ik, het origineel is eigendom van een Italiaan (  Simone Riccardo  ) ik bracht (hem- haar) gisterenavond op de hoogte van deze inbreuk. Zoals zij-hij schreef, 'I am a bit shocked, they have taken possession of it without consent'.

Schokkend om deze inbreuk te ontdekken.

Een organisatie als UNIZO promoot Belgische vakmanschap, is woordvoerder van zelfstandigen, vele beloftes, etc,  etc..., gebruikt ongevraagd een video, het geheel een beetje oppimpen, een nieuw muziekje etc.. en gebruikt dit dan om een Vlaamse UNIZO-wedstrijd te promoten. Dit krijgt zeker nog een staartje.


Ik heb de video gedownload en op mijn eigen FB pagina gepost, 'zodat het niet verloren gaat'
 ___________________________________________
____________________________________




De dag nadien in Het Nieuwsblad.

UNIZO verwijdert promofilmpje voor ‘Handmade in Belgium’ dat toebehoort aan Italiaan.

Ondernemersorganisatie Unizo heeft woensdag 13 juni 2018 een promofilmpje voor zijn wedstrijd rond ‘Handmade in Belgium’ (HIB) verwijderd, nadat een Belgische houtkunstenaar aangegeven had dat het filmpje eigenlijk toebehoorde aan een Italiaanse collega van hem.


Het filmpje in kwestie (zie bovenaan dit artikel) is op internet inderdaad terug te vinden als afkomstig van kunstenaar Simone Riccardo van het Italiaanse S-Carving, en Riccardo bevestigt dat het om zijn video gaat.

Unizo-woordvoerder Filip Horemans laat weten dat de ondernemersorganisatie het voorval “zeer ernstig neemt en het ten gronde wil uitklaren”. Unizo zal ook contact nemen met de Belg die het mogelijk oneigenlijke gebruik van het filmpje aan de kaak stelde.

Riccardo laat weten dat hij de video een tweetal maanden geleden op Youtube plaatste en dat Unizo die zonder zijn toestemming gebruikt heeft. De Italiaanse kunstenaar bekijkt nog of hij een klacht zal indienen.

Het filmpje werd door Unizo ondertussen verwijderd.


______________________________________________
________________________________


Maar voordat ik BELGA nieuwsagentschap op de hoogte bracht van mijn ontdekking had ik de omstreden video eerst gesaved. Want mocht de Italiaanse kunstenaar toch beslissen een officiële klacht in te dienen dan kan hij steeds verwijzen naar deze blog waar het online staat. 

Het omstreden filmpje.



En hier het origineel.



http://www.patrickdamiaens.be

FB PAGINA Patrick Damiaens

vrijdag 1 juni 2018

De BRAFA 2018 in Brussel | De internationale Kunst en Antiekbeurs van België

De BRAFA 2018 in Brussel
| De internationale Kunst en Antiekbeurs van België


De eerste keer dat ik de antiekbeurs van België bezocht was in 1989, ik was er in gezelschap van een gepassioneerde antiekliefhebber en zijn echtgenote, twee hardwerkende zelfstandigen uit Maaseik. Aangezien ze wel eens antiek kochten op dit soort van evenementen was het vanzelfsprekend dat uitnodigingen en gratis entree kaarten op geregelde tijdstippen in hun brievenbus arriveerden. 
In 1989 werd dit evenement nog georganiseerd in de Galerij Louise, van het Paleis voor Schone Kunsten, het latere BOZAR. 

Kunst en Antiekbeurzen bezoeken is sindsdien een bijzonder leerrijk en zeker een aangeame gewoonte geworden, door de drukke agenda probeer toch jaarlijks een aantal van deze soort evenementen te bezoeken.
Sinds 2004 word het evenement georganiseerd in de gebouwen van Tour en Taxis in Brussel.


Brafa 2018

Elk jaar zakken liefhebbers, verzamelaars en professionele antiekhandelaars massaal af naar de prachtige gebouwen van Tour & Taxis, voor wat niet alleen de grootste antiekbeurs van België, maar ook één van de oudste antiekbeurzen ter wereld is. Als je geen geld hebt om te kopen, kan je de beurs nog altijd beschouwen als één grote tentoonstelling, met een aanbod dat de hele periode van de Oudheid tot nu omspant.
De beurs staat bekend omwille van de gastvrije sfeer, het eclecticisme en de klasse. Brafa is een beurs op mensenmaat. In een paar uur krijgt u een mooie impressie van het geheel en blijft er zelfs tijd over om te blijven ‘hangen’ bij uw favoriete stukken.
De internationale BRAFA Art Fair vindt plaats van 27 januari - 4 februari 2018 in Tour & Taxis, Brussel


BRAFA IN CIJFERS


Brafa behoort tot de top 5 van kunst en antiekbeurzen wereldwijd.
134 toonaangevende galerijen die de strenge selectieprocedure hebben doorstaan (40 % Belgische en 60 % buitenlandse deelnemers).
16 landen vertegenwoordigd (België, Canada, Duitsland, Frankrijk, Griekenland, Groot-Brittannië, Hongarije, Italië, Japan, Luxemburg, Monaco, Nederland, Oostenrijk, Spanje, de VS en Zwitserland).
20 categorieën, inclusief klassieke archeologie, tribal art, precolumbiaanse kunst, Oosterse kunst, juwelen, zilverwerk, oude munten, meubilair en kunstobjecten uit de middeleeuwen tot de 21e eeuw, oude en moderne schilderijen, hedendaagse kunst en design, beeldhouwwerken, keramiek, hedendaags glaswerk en porselein, tapijten en textiel, tekeningen, originele stripverhalen, gravures, zeldzame boeken, fotografie en autografen.
100 experts uit alle hoeken van de wereld controleren de authenticiteit, kwaliteit en staat van de verschillende getoonde objecten.
10.000 tot 15.000 voorwerpen in totaal!
1 Eregast
2019 = 64ste editie van de beurs
64.000 bezoekers van over de hele wereld

15.400 m² oppervlakte





BRAFA Brussel

De BRAFA 2018 in Brussel

_________________________
____________

Een aantal impressies van de BRAFA 2018 in Brussel


De BRAFA 2018 in Brussel |
De internationale Kunst en Antiekbeurs van België

STEINITZ Antiques

STEINITZ Antiques

STEINITZ Antiques | BRAFA BRUSSEL

STEINITZ Antiques

Giovanni Della Robbia  | Galerie Desmet
Florence 1520-1525


Herwig Simons Antiek

Herwig Simons Antiek

Herwig Simons Antiek





BRAFA 2018 in Brussel |
Console, Turijn +/- 1755-1760


Lindehout gesneden ornament, 80 cm hoog
Uit het atelier Fantoni | Dr. Rainer Jungbauer

Lindehout gesneden, 90 cm hoog,
opgedragen uit het atelier Fantoni | Dr. Rainer Jungbauer


Consoletafel, verguld met marmeren blad | Italië 18de-eeuw
| 170 cm lang - 101 cm hoog | BRUN Fine Art

De internationale Kunst en Antiekbeurs van België


http://www.patrickdamiaens.be

vrijdag 25 mei 2018

Boek DE AMBACHTSMAN | De cultuur van het nieuwe kapitalisme | De mens als maker | Een boek van Richard Sennett

Boek DE AMBACHTSMAN | De cultuur van het nieuwe kapitalisme
De mens als maker



Volgens arbeidssocioloog Richard Sennett is ambachtelijkheid meer dan louter vakmanschap. Ambachtelijkheid staat voor een blijvende, basale
menselijke neiging: het verlangen om werk goed te doen omwille van het werk zelf, waardoor we vaardigheden ontwikkelen en gericht zijn op het
werk in plaats van op onszelf. 

In dit tot nadenken stemmende boek onderzoekt een van de grootste sociologen van deze tijd het werk van de
ambachtsman in heden en verleden, vergelijkt hij de diepe verbanden tussen materieel bewustzijn en ethische waarden, en ondergraaft hij algemeen
aanvaarde ideeën over wat bijdraagt aan goede arbeid.
Sennett reist in De ambachtsman door tijd en ruimte: van de klassieke Romeinse stenenmakers naar de goudsmeden van de Renaissance, de drukpersen
van de Verlichting in Parijs en de Industriële Revolutie in Londen, naar de moderne wereld. De ambachtsman is een briljante cultuurgeschiedenis
over onze verhouding tot ons werk.


'Richard Sennett is een ongewone schrijver. Zijn boeken zijn altijd een combinatie van brede historische en literaire kennis en de nieuwsgierigheid
van de verslaggever die een winkel of fabriek binnenloopt, een gesprek begint en opschrijft wat hij hoort.' The New York Times


'Diepgravend en uitdagend. Ik ben vol bewondering voor de subtiliteit en originaliteit van het werk van Richard Sennett.' New Statesman


'Een briljant denker.' Observer

Richard Sennett is een van de belangrijkste sociologen van het moment. Hij doceert aan de London School of Economics
en de New York University. Hij publiceerde onder andere The Corosian of Character en Respect in a World of Inequality.
In 2007 verscheen bij J.M. Meulenhoff zijn boek De cultuur van het nieuwe kapitalisme.

maandag 7 mei 2018

Ongeoorloofd gebruik van mijn naam voor commerciële doeleinden | Patrick Damiaens houtornamentist | Auktionshaus Peter Fritsch

één van de twee gesculpteerde decoratieve panelen | Auktionshaus Peter Fritsch


Ongeoorloofd gebruik van mijn naam voor commerciële doeleinden

In de maand maart van 2018 kwam ik op het internet bij toeval een aantal afbeeldingen tegen van voorwerpen die door mij gemaakt zouden zijn.

Een Duitse veilingsite had ter goeder trouw mijn naam gebruikt. De persoon die twee gesculpteerde decoratieve panelen wou laten veilen bij een Duits veilinghuis, dacht er zeker goed aan te doen de naam Patrick Damiaens te gebruiken om een hoger bedrag of bod uit de brand te slepen.

Het betrof twee appliques van circa 90 cm hoog, voorzien van een jachtmotief/-trofee die bedoeld waren als wanddecoratie.
Na een aantal mails naar de verantwoordelijke van het veilinghuis (Auktionshaus Peter Fritsch) in Duitsland, werden de twee items binnen het uur van hun site verwijderd.

Enerzijds vind ik het toch erg onbeschoft dat mijn naam ongeoorloofd gebruikt wordt om werkstukken aan de man te brengen die niet in mijn atelier vervaardigd zijn.

Anderzijds beschouw ik het toch als een goede waardemeter voor de inschatting van de kwaliteit van mijn werk.


In de wereld van de houtsnijkunst staat de naam Patrick Damiaens blijkbaar voor een bepaalde waarde.


Auktionshaus Peter Fritsch

http://www.patrickdamiaens.be

FB PAGINA PATRICK DAMIAENS




dinsdag 1 mei 2018

Educatieve uitstap naar Parijs met een aantal cursisten houtsnijden | Bezoek aan Nissim de Camondo en Musée Jacquemart-André

Educatieve uitstap naar Parijs met een aantal cursisten houtsnijden |
Bezoek aan Nissim de Camondo en Musée Jacquemart-André

Bezoek aan 
Nissim de Camondo en Musée Jacquemart-André

Op zaterdag 3 februari 2018 was ik in het gezelschap van een aantal cursisten houtornamentsnijden, die bij Syntra Tongeren (B) een opleiding bij me volgen, op educatieve uitstap in de Franse hoofdstad Parijs. Op het programma stond onder andere een bezoek aan een aantal kleinere Musea, namelijk Nissim de Camondo en Musée Jacquemart-André.
Deze twee pareltjes van Musea liggen in een deel van Parijs waar je de modale toerist niet veel tegenkomt en omdat de grote toeristische trekpleiters in dit deel van de stad ontbreken is er geen massatoerisme te vinden; een ware verademing.

Er is hier ook een totaal andere sfeer aanwezig; brede lanen en straten met aan weerszijde afgeboord  mooie statige gebouwen met uniforme architectuur die ook wel 'architecture haussmannienne' (*) word genoemd.

In de wijk bevinden zich ambassades, hoofdkantoren van multinationals en woningen voor de mensen die zich deze plaats in Parijs zonder problemen kunnen veroorloven, een privilegie.


'architecture haussmannienne'

(*) Wat is architecture haussmannienne?

Tijdens de regering van Keizer Napoleon III (1852-1870) werden in Parijs grote lanen aangelegd, gehele stadsdelen werden van een uniforme architectuur voorzien en voor deze metamorfose ontwierp stadsarchitect baron Haussmann de plannen die onder zijn leiding werden uitgevoerd.

De gebouwen die verwijzen naar deze stijl zijn opgetrokken uit Franse steen van een perfecte verhouding en van een zeer hoge kwaliteit in afwerking. De hoogte van de gebouwen kan variëren van 12 m tot 20 m en is afhankelijk van de breedte van de straat. Ze zijn meerdere etages hoog (meestal 4 tot 5 etages) en steeds eindigend met een Frans kap of  Mansarde dak. Op de meeste plaatsen zijn in de bovenste etage dakvensters voorzien met een piepklein balkon. 




De gevels zijn rijk versierd en met prachtige ornamenten in steen voorzien; een lust voor het oog en een bron van inspiratie.
Ook voor de houtsnijder een bron van inspiratie, want niet alleen het gebouw moest een status symbool zijn, ook de poort waardoor je naar binnen ging. Dus mocht je op zoek zijn naar inspiratie voor een poort of deur voorzien van houtsnijwerk, in dit deel van Parijs vind je er genoeg. De belangrijkste laan is de Boulevard Haussmann. Het is één van de grote boulevards in Parijs en dankt haar naam aan de hiervoor genoemde 19e-eeuwse stadsarchitect baron Haussmann. De boulevard is 2,53 km lang en gemiddeld meer dan 30 m breed. De boulevard staat bekend als de straat met de grands magasins: grote warenhuizen zoals Le Printemps (van architect Paul Sédille, 1881) en Galeries Lafayette (van architect Ferdinand Chanut, 1908) die er gevestigd zijn.
Als het begint te schemeren en je er door de straten loopt, worden op de etages van deze gebouwen de lichten ontstoken en zie je dat ook hier niet bespaard is  geworden op goede smaak en kwaliteit. Prachtig stucwerk en beschilderde lambriseringen in Napoleon III-stijl sieren de elegante ruimtes met hun hoge plafonds.



'architecture haussmannienne'
Poorten met houtsnijwerk


Museum Nissim de Camondo

Vlak aan het gekende Park Monceau in het achtste arrondissement bevindt zich het museum Nissim de Camondo. Het is gelegen in de Rue Monceau nummer 63, een op het eerste zicht gewone straat, maar schijn bedriegt schrijft Pierre Assouline in zijn boek 'Le dernier des Camondo,'. Hier woonde aan het begin van de twintigste eeuw een ongekende melange van adel, joodse aristocratie, protestantse high society, industriële- en bancaire bourgeoisie en religieuze congregaties.

Via een grote poort lopen we op nummer 63 de binnenplaats op en dan kom je oog in oog te staan met een bijzonder elegant stadspaleis. Ontworpen door de architect René Sergent en geïnspireerd op het kasteeltje Petit Trianon van Koningin Marie Antoinette in de tuinen van Versailles.
In 1910 liet de rijke bankierszoon Moïse de Camondo de woning op nummer 63, die zijn vader hem had nagelaten, slopen om een passende omgeving te realiseren voor zijn toen al indrukwekkende kunstcollectie. Alle kunstwerken moesten er een vaste plaats krijgen.

Alle tapijten, schouwen, deuren enz. die Moïse de Camondo in de loop der jaren verzamelde worden door architect René Sergent betrokken in de ontwerpen. 







Het resultaat is een huis uit begin 20e eeuw, maar met de uitstraling van een klein kasteeltje en groot genoeg om er de 18-eeuwse decoratieve schatten te presenteren en te wonen. Een moderne receptie-fabriek, gericht op grote ontvangsten voorzien van alle luxe en comfort uit die tijd, waaronder verwarming, badkamers en een lift.
In dit meesterstukje van klassieke architectuur is de complete collectie nog altijd te zien. Onveranderd, zoals Moïse de Camondo haar in 1935 aan de Franse Staat vermaakte. Het museum is vernoemd naar Moïse’s zoon Nissim de Camondo die in 1917 als Frans militair piloot sneuvelde.

Zicht vanuit Museum Nissim de Camondo richting tuin en Park Monceau.
Interieur

De periode rond de vorige eeuwwisseling was voor kunstverzamelaars een gouden tijd. Parijs was toen de belangrijkste kunstmarkt ter wereld doordat veel kastelen van de oude adel van vóór de revolutie van 1789 tegen de vlakte gingen en de markt werd overstroomd met complete inboedels. Moïse liet zich adviseren door curatoren van het Louvre en het Musée des Arts Décoratifs en kwam zo in contact met grote antiquairs. Zo kon hij zijn collectie tot het einde van zijn leven blijven verrijken Steeds verkocht hij stukken om weer betere stukken te kunnen aankopen.



In de keuken staat een enorm zwart kookeiland van gietijzer met een ingegoten fabricagedatum: 1912. Erachter wacht een 'rotissoir' met een ingenieus draaimechaniek dat in werking wordt gesteld door de rook van het kolenfornuis. Heel ongebruikelijk in die tijd, maar de helft van het huis bestaat uit dienstvertrekken. 
Voor wie hier rondloopt roept het een gevoel op van Downton Abbey.' Alles in dienst van het 'reçevoir', de belangrijkste bezigheid van de adel en haute bourgeoisie aan het eind van de negentiende en het begin van de twintigste eeuw. Bij de Camondo's kwam iedereen. Maar voor Moïse betekende dat vanwege zijn verzameling te worden geaccepteerd door de geboren aristocratie.





Verzameling

In het museum Nissim-de-Camondo is er een opmerkelijke collectie Franse decoratieve kunst uit de 18de eeuw ondergebracht; verzameld door de graaf Moïse de Camondo. Bijzonder zeldzaam meubilair, wandtapijten van Beauvais en Aubusson, Sèvres porselein, schilderijen, beelden en zilverwerk zijn enkele parels die getuigen van de passie die deze rijke bankier had voor decoratieve kunst. De salons waar deze unieke kunstwerken zich bevinden zijn van rijk gesculpteerde lambriseringen in eikenhout voorzien, sommige in natuurlijke houtkleur of beschilderd. Andere dan weer gepatineerd of verguld. Een lust voor het oog, je weet niet waar je moet kijken.

Behalve de schitterende meubels en verzameling kunstvoorwerpen, kunt u tevens een idee krijgen van het leven in een zeer comfortabele aristocratische woning in het begin van de 20ste eeuw. Als u door de verschillende vertrekken gaat, van de salons tot de bibliotheek, de eetkamer, keuken, de slaapkamers en de badkamers, voelt u de vredige, luxe sfeer van vroeger die deze prachtige locatie uitstraalt..


Met dank aan Ferry van der Vliet, Paris FvdV.

Een aantal sfeer beelden van ons bezoek

Medaillon en hoorn des overvloeds




Nissim de Camondo, inkomhal


Nissim de Camondo, inkomhal






Musée Jacquemart-André

Dit stadspaleis gelegen aan de Boulevard Haussmann 158 is verrassend dankzij de unieke combinatie tussen architectuur, inrichting en kunstcollecties, en is ook helemaal niet te vergelijken met Museum Nissim de Camondo dat we zojuist bezochten. Het verschil tussen Musée Jacquemart-André en Nissim de Camondo is dat Nissim de Camondo rond de verzameling ( lambriseringen, wandtapijten, meubels etc..) is gebouwd en Jacquemart-André niet, terwijl Jacquemart-André hoofdzakelijk een schilderijen-collectie bezit.


Het musée Jacquemart-André is gebouwd door de architect Henri Parent vanaf 1869 tot 1875 in opdracht van Edouard André en zijn vrouw Nélie Jacquemart. Even leuk om te vermelden dat Henri Parent de zoon is van Aubert Parent, de Franse sculpteur aan wie we reeds een aantal maal een blogitem hebben gewijd. Diens prachtige houtsnijwerk spreekt nog steeds tot de verbeelding en blijft volgens mij nog steeds ongeëvenaard. Iets minder bekend is dat Aubert Parent, net als zijn zoon, ook architect was. Goede smaak heeft hij dus van kleins af aan met de paplepel....



Museum Jacquemart-André

Het rijke echtpaar wenste een huis waarin ze grote groepen gasten konden ontvangen. Opmerkelijk is dat enkele wanden op de begane grond, dankzij een hydraulisch systeem, opzijgeschoven konden worden. Dit is reeds mijn tweede bezoek en door de jaren heen heb ik al vele van dit soort musea bezocht, maar dit stadspaleis blijft me verbazen. De imposante monumentale trap en een wintertuin zijn beiden bijzonder verrassend zelfs een beetje confronterend, en tot nu heb ik nergens anders dit soort architectuur aangetroffen.

Edouard André verzamelde vooral werken van oude Italiaanse meesters, die hij samen met zijn vrouw Nélie Jacquemart kocht. Zijn echtgenote was zelf kunstenares. Zij had eens de opdracht gekregen om het portret van Édouard te vervaardigen. Het klikte kennelijk zo goed tussen het model en de kunstenares dat het koppel zich aan elkaar verbond. Na zijn dood breidde Nélie de collectie verder uit.


Het Musée Jacquemart-André geeft een unieke inkijk in de woonsituatie van het gefortuneerde stel uit de 19de eeuw. Er zijn weinig andere huizen uit deze periode die nog voorzien zijn van hun originele inboedel. Het stadspaleis is rijkelijk ingericht met onder andere Franse meubelen, wandtapijten, luchters, aardewerk en schilderijen. Het geheel is zo goed bewaard gebleven doordat de eigenaresse huis en inboedel aan de stad schonk op voorwaarde dat het voor het publiek toegankelijk zou zijn.

Museum Jacquemart-André | Opmerkelijk is dat enkele wanden op de begane grond, dankzij een hydraulisch systeem, opzijgeschoven konden worden

Het echtpaar Jacquemar-André heeft drie belangrijke kunstcollecties opgebouwd. Zo zijn er de Italiaanse kunstwerken van Donatello, Luca Della Robia, Botticelli, Mantegna en Bellini. Zeer bekend is het schilderij Sint-Joris met de draak (1432) van Paolo Ucello.  Liefhebbers van de Italiaanse Renaissance kunnen dus volop genieten.

Er is ook een afdeling Franse schilderkunst uit de 18de eeuw, waaronder Fragonard, Boucher, Chardin… En dan is er een collectie schilderijen uit de Nederlanden (Rembrandt, van Dyck, van Ruysdael)  tentoongesteld.
Het is geweldig deze kunstwerken te kunnen aanschouwen.Het zijn bijna allemaal visueel gekende werken.


Het museumrestaurant  van Musée Jacquemart-André is echt wel de moeite waard om iets kleins te nuttigen, het is zeker één van de meest elegante museumrestaurants van Parijs. 

 Museumrestaurant  van Musée Jacquemart-André

Een aantal sfeerbeelden van ons bezoek.




Museum Jacquemart-André | Trappenhuis en wintertuin



Bezoek aan Nissim de Camondo en Musée Jacquemart-André

Museum Jacquemart-André | 

http://www.patrickdamiaens.be

FB PAGINA