De Eliten van de Arbeid | Het Koninklijk Instituut der Eliten | Erkenning van de federale overheid | Een Gouden Ereteken | Craftsmanship

De Eliten der Arbeid | Craftsmanship

Een erkenning van de Belgische federale overheid,

Gouden Ereteken van de Eliten van de arbeid

Elk jaar treden uit verschillende sectoren honderden Belgen toe tot de 'Eliten van de Arbeid'. Daarmee worden hun professionele inzet en verdiensten gelauwerd, deze nominatie wordt toegekend bij koninklijk besluit en zal gepubliceerd worden in het Belgisch staatsblad. Hier aan verbonden zijn een ereteken dat uitgereikt word op een officieel evenement, en anderzijds een brevet dat traditioneel uitgereikt word door de burgemeester van je gemeente..

De Eliten der Arbeid

Een hele eer

Mijn werkzaamheden als houtornamentist schenkt  me reeds 25 jaar enorm veel voldoening en beschouw zelfs mijn werk als een persoonlijke missie, een opdracht die er uit bestaat ' kwaliteitsvol werken' uit te dragen naar mijn omgeving, een soort van ambassadeur te zijn in mijn métier en op deze wijze de volgende generaties kennis te laten maken met de complexiteit van mijn beroep.  
Deze passie en ingesteldheid is bij een aantal technische comités, deskundigen en juryleden 'Eliten van de Arbeid' uit de houtsector niet onopgemerkt gebleven. 
Het Commissariaatgeneraal der Regering bij het Koninklijk Instituut der Eliten van de Arbeid heeft mij gelauwerd omwille van mijn  uitzonderlijke inzet, mijn professionalisme en standvastigheid, en heeft me met het Gouden Ereteken 'Eliten van de Arbeid' beloond. 

Laureaat Eliten der Arbeid ( Gouden Ereteken)

De Eliten van de arbeid
Het ereteken 'Elite van de Arbeid' kan onder de vorm van een bronzen, zilveren of gouden Ereteken zijn, maar bovenaan de ladder staan de Eredekens van de Arbeid. De voorbije vijftig jaar kregen al tien bijzondere Belgen de titel het halssnoer 'Eredeken van de Arbeid' honoris causa, onder wie de choreografe Anne Teresa De Keersmaeker, Zuster Leontine,...
Tijdens de plechtige uitreiking der Eretekens op  maart 2015 heb ik in Namen het Gouden ereteken in ontvangt mogen nemen.

____________________________________________

__________________________________

Eliten der Arbeid

Historische schets 
Koninklijk Instituut der Eliten













Al meer dan 60 jaar reikt het Koninklijk Instituut der Eliten van de Arbeid reeds eretekens uit. De relatief onbekende organisatie bekroont  werknemers en werkgevers die een voorbeeld zijn voor hun beroep.
 
Naar het voorbeeld van de Franse "Meilleurs Ouvriers de France" en hun "Expositions Nationales du Travail" opperden ingenieur Paul Lacoste en volksvertegenwoordiger Fernand Van Ackere in 1929 het voorstel om ook in België van start te gaan met een soortgelijk initiatief. Koning Albert I werd gewonnen voor het plan.
Dit ereteken wordt uitgereikt onder toezicht van het Commissariaatgeneraal der Regering bij het Koninklijk Instituut der Eliten van de Arbeid. Dit als erkenning en stimulans onder de arbeiders van alle Belgische bedrijfssectoren voor hun vakkennis, kwaliteitszorg, zin voor initiatief en vervolmaking. In navolging van Koning Leopold I, die in 1835 en 1841 de eerste tentoonstellingen organiseerde voor producten van nijverheid en ambachten, organiseerde Koning Albert I in 1930 een eerste Nationale Arbeidstentoonstelling onder bescherming van het Commissariaatgeneraal der Regering. 

Het Koninklijk Instituut der Eliten | Craftsmanship

Samen met het eeuwfeest van de Belgische onafhankelijkheid kon dit evenement niet ongemerkt voorbij gaan. Iedere arbeider zonder onderscheid van rang of functie kon deelnemen aan de technische en vakkundige proeven. Paul Lacoste werd als eerste benoemd als commissaris-generaal der regering op 30 april 1929. Hij werd belast met de organisatie van de Nationale Arbeidstentoonstelling na het Koninklijk besluit van 14 maart 1929. Het uitvoerend comité van de Nationale Arbeidstentoonstelling stelde een algemeen reglement op en besliste over de erekentekens en medailles die de erkenning voor de verdiensten van de laureaten moesten symboliseren.

Een oproep aan alle beroepsverenigingen, werkgeversdeel werknemersorganisaties. In elke specialiteit werden twee commissies aangesteld. Een studiecommissie voor de reglementering, en een technisch comité zorgde voor de selectie van de kandidaten. In de technische comités zetelden 950 juryleden en nog meer deskundigen. Zij waren nodig om alle kandidaten te laten deelnemen aan een schiftingsproef, en de geslaagden aan een definitieve proef. De eerste Nationale arbeidstentoonstelling was een feit op 12 oktober 1930. In aanwezigheid van Koning Albert I en Koningin Elisabeth werden 7000 personen met een bronzen erekenteken, 1000 met een zilveren, en 500 met een gouden erekenteken, bekroond met de titel Laureaat van de Arbeid en aan 100 personen werd het halssnoer van Ambachtsdeken uitgereikt. Wegens het grote succes werd beslist om de eretekens om de 5 jaar uit te reiken en te koppelen aan een nationale arbeidstentoonstelling.

De tweede Nationale Arbeidstentoonstelling vond plaats op 21 juli 1935. De tentoonstelling werd afgesloten met een nationaal feest van de arbeid in het Heizelstadion te Laken op 21 juli 1935 in aanwezigheid van de koning, regeringsleden en liefst 70.000 andere bezoekers. Tijdens deze tweede tentoonstelling werden de titel van Laureaat van de Arbeid en de titel van Cadet van de Arbeid verleend aan ongeveer 14.000 kandidaten. Er werden toen ook 250 nieuwe Ambachtsdekens benoemd.
In 1937 werd Jean Fourmoy adjunct-commissaris-generaal. Er werden ook plannen gemaakt om een "Nationaal Instituut van de Arbeid en de Sociale Vooruitgang" op te richten. Ook de oprichting van een monument, een "Nationaal Belfort van de Arbeid", werd overwogen. Het uitbreken van de oorlog verhinderde deze plannen. Ook de in maart 1940 geplande derde arbeidstentoonstelling viel in het wat. Er vond enkel een Nationaal Salon van de Kwaliteitsarbeid plaats, dit op 13 maart 1940
Tijdens de oorlog zette het comité zijn werkzaamheden verder onder de naam Nationale Commissie voor het bevorderen van de Kwaliteitsarbeid.
In 1948 werden de Nationale Arbeidstentoonstellingen verankerd door de regering (regentsbesluiten 12 maart 1948, 2 april 1948 en 12 november 1948).
Ter gelegenheid van de vijfentwintigste verjaardag van de oprichting van de Nationale Arbeidstentoonstellingen werd op 17 oktober 1954 het Koninklijk Instituut der Eliten van de Arbeid van België - Albert I opgericht. De “Nationale Arbeidstentoonstellingen” werden geïncorporeerd in deze nieuwe instelling van openbaar nut.
De eliten krijgen als opdracht mee om het kwaliteitsvol werken uit te dragen naar hun omgeving.

info tekst : over-leeuwen-en-lintjes.be

http://www.patrickdamiaens.be

LID VAN

Pearls of Craftsmanship

De Käppele in Würzburg | Bedevaartskerk van de Kapucijner Orde | Een Rococo interieur | Balthasar Neumann

Würzburg, De Käppele

De Käppele  
Gelegen net buiten het historische centrum van Würzburg op de prachtige beboste flanken van de Nikolausberg, en waarschijnlijk door deze unieke ligging dat dit monument uit de late Barok het bombardement van het voorjaar 1945 door de geallieerden strijdkrachten heelhuids heeft doorstaan een  bombardement dat 90% van de Barokke stad Würzburg in puin legde.

De achterkant van de Käpelle, het leien dak is een knap stukje vakmanschap

Würzburg
De historische kern van Würzburg ligt op de rechteroever van de Main. Van de verschillende bruggen over de rivier is de Alte Mainbrücke de oudste en de mooiste. Deze middeleeuwse brug werd in de 18de eeuw voorzien van twaalf barokke heiligenbeelden. De Domstraße vormt de verbinding tussen de brug en de Sint-Kilianusdom gelegen in het centrum van de stad.
Op een heuvel aan de rand van de stad bevindt zich de vesting Marienberg, die thans het Mainfränkisches Museum huisvest. 
Van 1253 tot 1719 resideerden hier de prins-bisschoppen van Würzburg, totdat ze naar de Residentie verhuisden, dit nieuwe paleis gesitueerd zich aan de rand van de oude stadskern. Dit laat-barokke paleis, dat in 1744 gereedkwam, geldt als een van de belangrijkste in zijn soort. Het werd ontworpen door Balthasar Neumann. Tot het complex behoren ook de hofkerk en de hoftuin.
In de oude binnenstad bevindt zich de Sint-Kilianusdom (Dom St. Kilian), de op drie na grootste romaanse kathedraal van Duitsland. Bij de naoorlogse wederopbouw werd de kerk voor een groot deel van haar niet-oorspronkelijke barokke elementen ontdaan. Wel barok is de grafkapel voor de bisschoppelijke familie Schönborn, die evenals de residentie van de hand van Balthasar Neumann is en in 1736 werd ingewijd. De dom bevat ook jongere elementen, zoals de neoromaanse westfaçade.

Vanop de Nikolausberg, met op de achtergrond Würzburg

De Käppele in Würzburg

Vanop de linkeroever van de Main start ik mijn wandeling richting de käppele, en dit via de kruisweg (1761-1799), het is de grootste in zijn soort in Duitsland. De kruisweg voert over een trap met 247 treden naar de kapel. De trap wordt onderbroken door terrassen met platanen, waar de 14 kleine kapellen van de staties staan, die van de hofbeeldhouwer Johann Peter Wagner ontworpen kruiswegfiguren beschermen. De kruisweg werd van oktober 2002 tot oktober 2006 voor een bedrag van 4,4 miljoen euro gerenoveerd.
De Käppele is een bedevaartskerk, en de officiële naam van deze bedevaartskerk op de Nikolausberg is Wallfahrtskirche Mariä Heimsuchung (Nederlands: Maria-Visitatiekapel), maar deze wordt weinig gebruikt. Kerk en kruisweg gelden als een belangrijk voorbeeld van de late barok.
In 1650 verving een houten kapel een wegschrijn met een beeld van een piëta waar wonderen zouden hebben plaatsgevonden. De wegschrijn was daar tien jaar eerder door een visser geplaatst. Na de melding van zeven merkwaardige nachtelijke lichtverschijningen in de jaren 1685-1693 nam het aantal bedegangers fors toe. De huidige kerk werd in 1748–1750 naar een ontwerp van Balthasar Neumann naast de herhaaldelijk vergrote kapel gebouwd. Het complex van kerk en kapel wordt sinds 1749 door de Kapucijner orde beheerd.

Kerk en kapel behoren tot de weinige kerkgebouwen in Würzburg die het bombardement van de stad op 16 maart 1945 zonder veel schade hebben overleefd.
Het interieur van de kerk zijn in de stijl van Duitse rococo en het vroege classicisme en dateert uit de jaren 1750-1800.

De Käppele in Würzburg

Rococo ornamenten

Interieur

Het schilderij van het hoogaltaar betreft een voorstelling van de Maria-visitatie geschilderd door Konrad Huber in 1798. De grote beelden naast het hoogaltaar zijn Joachim en anna, de ouders van Maria.

Het rechter zijaltaar bevat een schilderij van de heilige Nicolaas (door Nikolaus Treu, 1768) en een beeld van de heilige Koenraad (Ludwig Sonnleitner, 1934).
Het schilderij van het linker zijaltaar stelt de heilige Franciscus voor met de heiligen van de drie ordes van Franciscus (Andreas Leimgrub, 1865).

De fresco's van het plafond zijn gemaakt door Matthäus Günther in de jaren 1750-1752. 

Boven het hoogaltaar ontvangt prins-bisschop Johann Philipp von Schönborn bericht van wijbisschop Melchior Söllner over het ontstaan van de bedevaart. Boven het orgel geeft prins-bisschop Anselm Franz von Ingelheim toestemming voor de bouw van de bedevaartkerk. 

Boven de ingang van de genadekapel en op de daartegenoverliggende wand zijn oudtestamentische typen van Maria afgebeeld: Abigaïl die de toorn van David verzachtte en Esther die haar volk redt door te pleiten bij koning Ahasveros. 

In de koepel wordt Maria door haar Zoon gekroond en door heiligen uit Franken gehuldigd.In een glazen schrijn boven het hoogaltaar met engelen bevindt zich het genadebeeld, een piëta uit 1640. 

De fresco's uit 1781 zijn van Matthäus Günther (in het koor de kruisafname, in het gewelf Maria met het goddelijk Kind en daar omheen de geschiedenis van de heldhaftige Judith). De ovale schilderijen van de zijaltaren stellen Rochus (links) en Wendelinus (rechts) voor. 

In een nis rechts van het altaar bevindt zich een beeld van Christus als de Man van Smarten. Aan de rechter zijmuur staat een laatgotisch Mariabeeld uit circa 1460.

________________________________________

__________________________

Dit zijn een aantal sfeerbeelden van het interieur 

______________________________________
______________________

Een Rococo interieur, de Käppele Würzburg

Bedevaartskerk van de  Kapucijner Orde

De Käppele in Würzburg

http://www.patrickdamiaens.be

De Crypte van Napoleon III | St Michael abdij van Farnborough | Gestolen lijsten uit de Keizerlijke crypte reproduceren

Patrick Damiaens, houtornamentist uit Maaseik

Houtornamentist uit Maaseik maakt replica’s
 van gestolen kunstkaders uit de crypte van Napoleon III 
___________________
_______________

Benedictijnenabdij van Britse Farnborough geeft opdracht aan Maaseikenaar

Tekst, Marij WYERS  Het Belang van Limburg 17-02-2015

MAASEIK - Maaseikenaar Patrick Damiaens is bij ons minder bekend dan in de rest van de wereld. Hij is top in de fijne houtsnijkunst, ornamentiek. Voor zijn ambachtelijk werk vliegen Amerikanen over naar zijn atelier in Maaseik. Ook de abt van de benedictijnenabdij van het Britse Farnborough (Hampshire) heeft Damiaens gevonden. Hij gaf hem gisteren de eervolle opdracht om replica’s te maken van de gestolen kunstkaders van Napoleon III in de keizerlijke crypte.

“Geen idee waarom de ‘goede man’ voor mij koos”, zegt de bescheiden vakman. “In Engeland hebben ze ook houtsnijders. Hoe die Britse monniken me hebben gevonden, weet ik evenmin. Nooit eerder heb ik in Engeland gewerkt, wel in de rest van de wereld. 95 procent van mijn creaties gaan naar het buitenland. Onlangs is een Amerikaan tot in Frankfurt gevlogen, daar nam hij de trein naar Aken en van daaruit kwam hij met de taxi naar mijn atelier in Maaseik, voor een familiewapen. Dat zijn dus mensen die blijkbaar overtuigd zijn van mijn kwaliteit.” 

 

De Crypte van Napoleon III in Farnborough abbey

Abt

Een goed half jaar geleden belde de abt van Farnborough naar zijn huistelefoon. Patrick Damiaens heeft geen gsm. Hij heeft ook nog maar vijf jaar een computer. Die kwam nu van pas want de abt mailde een paar slechte afbeeldingen van de gebeeldhouwde lijsten van Napoleon III uit de keizerlijke crypte. Die werden in februari 2014 gestolen. “Hij vroeg of ik er replica’s van kon maken. Geen probleem maar het zal niet makkelijk zijn, heb ik hem geantwoord. Gisteren kreeg ik opnieuw telefoon met de bevestiging dat ik drie ‘artframes’ mag maken.”

Delicaat

De houtornamentist krijgt twee jaar de tijd voor drie panelen van 60 op 80 centimeter, delicaat gesneden in notelaar en deels verguld. “Het wordt een intensief stukje snijwerk”, glimlacht Patrick. “Bepaalde delen zal ik met een vergrootglas moeten snijden. Met notelaar kun je fijn werken. In eik zou dit niet kunnen. De kaders zijn in de typische Napoleon III stijl versierd, een combinatie van opgedraaide acanthusbladeren, kleine saters en de emblemen van deze Franse Keizer, heel wat krullen dus. Ik heb alleen maar een paar wazige foto’s als basis. Dus ik maak eerst een tekening, een ontwerp op schaal 1/1. Het ontwerp is al een kunst op zich. Ja, ja. Ik zie het wel zitten. Ik verleg graag de grens.”
 

Een van de gestolen lijsten uit de Keizerlijke crypte

 Uiterst links, één van de gestolen lijsten, op de voorgrond Prins Jean-Christophe Napoleon

De foto hierboven toont Prins Jean-Christophe Napoleon in het bijzijn van Dom Guthbert Brogan en enkele broeders in de crypte van Keizer Napoleon III in Farnborough Abbey . De Prins is de achter-achter-achterkleinzoon van Jerome Bonaparte, Napoleon I's broer en koning van Westfalen. En aangezien Napoleon I, noch Napoleon III, liet geen levende mannelijke erfgenaam na heeft gelaten, is de lijn van opvolging via de familie van Jerome. De Prins is een volle neef aan Napoleon III.

Replica’s

Pas in 2016 kan Patrick Damiaens aan zijn eervolle opdracht beginnen. Dit jaar zit al volgeboekt. In zijn specifieke ambacht is hij in Vlaanderen de enige voltijdse houtornamentist. Na zijn opleidingen meubelmakerij en houtsnijwerk ( 7 jaar) in de vakschool trok hij naar het befaamde Instituut Don Bosco in Luik voor een 3-jarige opleiding, een school gespecialiseerd is in Luikse ornamentiek. “Luiks houtsnijwerk noemen ze ook wel ‘kantwerk in hout’. Een Spartaanse opleiding was het. Die fijnheid van werken heb ik behouden, ook wanneer ik grotere ornamenten maak.” En dit vakmanschap is ook de benedictijnen niet ontgaan. Met eindeloos geduld duikt hij voor de replica’s van Napoleon III in zijn atelier met honderden soorten beitels op de werkbank. “Een hamer komt er niet aan te pas. Voor dit fijne werk doet mijn handpalm dienst als hamer.”

Tekst,Marij WYERS  Het Belang van Limburg 17-02-2015

Keizer Napoleon III

Diefstal in crypte Napoleon III

In het weekend van 22 februari, werd een zware nachtelijke kraak gepleegd in de keizerlijke crypte in de benedictijnenabdij van Farnborough in het Zuid-Engelse graafschap Hampshire. De abdij en de crypte werden door de Franse ex-keizerin Eugenie gesticht in de jaren 1880, toen ze al bijna tien jaar in Franse ballingschap leefde. 
Ze wilde een ‘oord van gebed’, een plek waar haar man, ex-keizer Napoleon III, die in 1870 verjaagd was en in 1873 in Engeland overleed, en haar zoon prins Louis Napoléon in vrede konden rusten. Bij de diefstal verdwenen drie lijsten in verfijnd houtsnijwerk, met daarin gekaligrafeerde gebeden  in het Frans en in het Latijn. 
De ingelijste gebeden, die op het altaar in de crypte stonden, waren bestemd  voor Napoleon III maar ook voor prins Louis-Napoleon, de ‘Prince Impérial’, die op 23-jarige leeftijd sneuvelde in Britse dienst tijdens de oorlog tegen de Zoeloes in 1879. Enkele gebeden werden gevonden in zijn portefeuille nadat hij sneuvelde. 
Op de verdwenen lijsten stonden versieringen met bloemenranken en initialen N met de keizerskroon.

http://www.patrickdamiaens.be