Château de MAISONS LAFFITTE | Een bezoek aan een kasteel in de buurt van Parijs | Kasteel ontworpen door François Mansart.

Château de MAISONS LAFFITTE   
Een bezoek aan een kasteel in de buurt van Parijs

Ben je voor een kort verblijf in Parijs? En je hebt ondertussen zowat elke toeristische trekpleister en hebt de minder bekende bezienswaardigheden reeds meerdere keren bezocht? Dan zijn keuzes beperkt, misschien is een bezoek aan één van de vele kastelen in de buurt van Parijs een optie voor jou. 

Deze kastelen en buitenhuizen verspreid rondom Parijs zijn gemakkelijk te bereiken met trein of de RER, op deze wijze bezochten we reeds in het verleden de kastelen van Versailles en dit meerdere keren, het kasteel van Fontainebleau, Malmaison, Saint-Germain-en-Laye, Compiegne, Chantilly, Vincennes, ... 

En in mei 2025 was het de beurt aan Château de Maisons-Lafitte, een kleiner kasteeltje dan we gewoon zijn maar het moet niet altijd groots zijn. Het bevindt zich (vanuit het centrum van Parijs), slechts op 20 minuten reizen met de RER. Tussen trein station en het kasteel is het ongeveer 15 minuten wandelen. 

Het kasteel heeft een prachtig park van meer dan 300 hectare, ontworpen door René de Longueil, en omvatte naast het kasteel ook grote paardenstallen, die qua schoonheid niet onderdeden voor die van Versailles en Chantilly. 

Het uurtje dat we het kasteel bezochten, waren we de enige bezoekers die ochtend. 

Door werkzaamheden - restauratie waren een aantal appartementen niet open voor publiek, door dit ongemak kregen we een korting op ons entree ticket ( 7,5 Euro) Normaal  is dit 9 Euro,( voor volwassenen).

Dit 17^de eeuws Kasteel werd ontworpen door François Mansart ( Architect des Konings) het situeert zich westelijk van de hoofdstad Parijs, in het landelijke Maisons-Laffitte, departement Yvelines.

Misschien interessant om te weten => 

De dakvorm 'mansardedak' of gebroken kap is een historische dakvorm die tot op heden nog steeds toegepast wordt  in traditionele architectuur en deze dakvorm met gebroken, naar buiten geknikte vlakken. is vernoemd naar de architect F. Mansart.

Château de MAISONS LAFFITTE, stadszijde

Historie

Op 18 oktober 1608 wordt de toen zevenjarige kroonprins van Frankrijk, de toekomstige Lodewijk XIII, door Jean VIII de Longueil ontvangen in Maisons-sur-Seine voor een lunch in het park. De kroonprins komt op 6 september 1609 opnieuw op bezoek. 

Vanaf 1610, wanneer hij onder de naam Lodewijk XIII koning is geworden, bezoekt hij Jean VIII de Longueil regelmatig op zijn landgoed in Maisons voor jachtpartijen, gevolgd door maaltijden of lunches.

In 1629 erfde René de Longueil het fortuin en de bezittingen van zijn vader Jean VIII. Als politicus met een scherp inzicht in de zaken van zijn tijd zag hij het potentieel van het leengoed van Maisons: het lag dicht bij zowel de koninklijke hoofdstad als het kasteel van Saint-Germain-en-Laye, de favoriete jachtresidentie van koning Lodewijk XIII.

Vanaf de jaren 1640 besteedt René de Longueil een deel van zijn fortuin, waaronder de aanzienlijke bruidsschat die hij van zijn vrouw Madeleine Boulenc de Crèvecœur (overleden in 1636) heeft ontvangen, aan de bouw van een luxueus huis dat geschikt is om de koning te ontvangen. De bouw van het kasteel zelf werd rond 1650 voltooid, maar verschillende andere bouwwerken en voorzieningen (grote stallen, tuinen, ingangen van het park...) werden in de loop van de volgende twee decennia afgewerkt.

Château de MAISONS LAFFITTE, ingang kasteel & info 

Op basis van getuigenissen van tijdgenoten wordt het gebouw toegeschreven aan de architect François Mansart. Er zijn geen documenten die deze toeschrijving bevestigen, behalve een betaling van 26.000 pond door René de Longueil aan François Mansart in 1657, a priori na de voltooiing van het kasteel.

Niettemin wordt dit bevestigd in een pamflet getiteld “La Mansarade”, waarin de architect ervan wordt beschuldigd dat hij zich, nadat hij de eerste verdieping had laten bouwen, realiseerde dat hij een fout had gemaakt in zijn plannen en dat hij alles wat was gebouwd liet afbreken om helemaal opnieuw te beginnen. 

Charles Perrault schrijft Maisons ook toe aan François Mansart: “Het kasteel van Maisons, waarvan Mansart alle gebouwen en tuinen heeft ontworpen, is zo bijzonder mooi dat er geen enkele vreemdeling is die het niet gaat bekijken als een van de mooiste dingen die we in Frankrijk hebben.” Perrault benadrukt dat de architect de gewoonte had om bepaalde delen van zijn gebouwen soms meerdere keren te laten herbouwen, op zoek naar perfectie.

Supraporte (dessus de porte) ornament
Achter het hoofd van de sfinxen, het ornament 'lictorenbundel'
(Dit ornament kwam reeds aan bod in deze blog)

Op 18 april 1651 maakt de toen 13-jarige koning Lodewijk XIV van de gelegenheid gebruik om tijdens een jachtpartij in het bos van Saint-Germain een bezoek te brengen aan René de Longueil, die hem ontvangt voor een diner in zijn kasteel in Maisons. Dit bezoek wordt door de vorst gebracht aan de heer van Maisons, die ook kapitein is van de jachtgebieden van Versailles en Saint-Germain-en-Laye, ter gelegenheid van zijn benoeming tot hoofd van de financiën van het koninkrijk Frankrijk. De koning keert op 20 april terug voor een uitbundig feest, vergezeld van zijn broer en hun moeder Anne van Oostenrijk, toen regentes.

Nadat René de Longueil uit zijn functie als hoofd van de financiën is ontheven, wordt hij veroordeeld tot ballingschap in Maisons-sur-Seine, waar hij het domein uitbreidt door de aankoop van kleine naburige heerlijkheden. In 1656 keert René de Longueil in de gratie bij de koning en in 1658 wordt zijn landgoed in Maisons-sur-Seine tot markgraafschap verheven.

Het kasteel van Maisons vormt een keerpunt in de geschiedenis van de Franse architectuur. Het luidt het tijdperk van het Franse architecturale classicisme in en inspireert latere bouwwerken zoals het kasteel van Vaux-le-Vicomte en het kasteel van Versailles.

Interieur

Het kasteel herbergt vier grote appartementen, verdeeld over de begane grond en de eerste verdieping. De appartementen van het kasteel waren allemaal volgens hetzelfde plan ingedeeld, behalve dat van de koning, dat een eigen indeling had. Deze appartementen bestonden uit een voorkamer, een grote kamer (of pronkzaal), een kleine kamer, een garderobe en een toilet.

Kleine appartementen, dienstwoningen en dienstruimtes zijn verdeeld over meer dan tien verdiepingen (zolder, tussenverdiepingen en kelders).

Een aantal opnames van het interieur:

Château de MAISONS LAFFITTE, de keuken.

De kleinere appartementen,

En een aantal detail opnames, dat kon natuurlijk niet ontbreken.

 

Website:  

https://www.chateau-maisons.fr/visiter/informations-pratiques

Openingstijden Château de MAISONS LAFFITTE:  

Van 16 mei tot 15 september

10.00 - 18.00 uur

Openingstijden: 10.00 - 12.30 uur en 14.00 - 18.00 uur

Van 16 september tot 15 mei

10.00 - 12.30 uur en 14.00 - 17.00 uur

Let op: het monument is het hele jaar door op dinsdag gesloten. 

Laatste toegang tot het monument 30 minuten voor sluitingstijd.

https://www.patrickdamiaens.info

Gouden Galerij Banque de France in Parijs | La Galerie Dorée Paris | Hotel de Toulouse in Parijs | Hoofdkantoor Banque de France | De Journées du Patrimoine op 16 en 17 september 2023 in Parijs

De Galerie dorée ( Gouden Galerij) is gevestigd in het Hôtel de Toulouse, het hoofdkantoor van de Banque de France. De vergulding, schilderijen, houten lambriseringen en indrukwekkende fresco's uit de 17e eeuw maken deze galerie tot een van de weelderigste in Frankrijk en tot de belangrijkste ruimte van het Hôtel de Toulouse. Een must-see! 

Op zaterdag 16 en 17 september 2023 trok ik weer eens naar Parijs. Dat bepaalde weekend werd in Frankrijk de Franse Erfgoeddagen georganiseerd (Journées du Patrimoine), en dat evenement wou ik reeds langer, eens meegemaakt hebben.

De eerste keer dat ik het interieur van deze galerie zag was in de Film 'Tous Les Matins Du Monde' ( 1991) met Gérard Depardieu en de schoonheid ervan is me altijd bijgebleven.

In die twee dagen had ik me voorgenomen om in Parijs 3 tot 4 historische sites te bezoeken ( uiteindelijk 6 ) en op plaats één van mijn lijstje stond de Gouden Galerij (La Galerie Dorée) van de Banque de France. Dit gebouw is uitzonderlijk op de erfgoeddagen te bezoeken. 

Voor de Journées du Patrimoine 2023, op 16 en 17 september, opende de Banque de France, gevestigd in het Hôtel de Toulouse in het 1e arrondissement van Parijs, bij wijze van uitzondering haar deuren voor het grote publiek. Een unieke kans om de Gouden galerij en staatsievertrekken te bezoeken en meer te weten te komen over de geschiedenis en activiteiten van deze Franse instelling.

Het Hôtel de Toulouse huisvest sinds 1811 de Banque de France. Dit particuliere herenhuis, ontworpen door François Mansart,  was ooit eigendom van de graaf van Toulouse, Louis-Alexandre de Bourbon. Tijdens de Franse Revolutie werd het gebouw in beslag genomen en een paar jaar later teruggekocht door de Banque de France. Het hotel heeft nog steeds enkele overblijfselen uit dit monarchale tijdperk.

Gebouwd tussen 1635 en 1640 door François Mansart voor de staatssecretaris van Lodewijk XIII, Louis Phélypeaux de La Vrillière, is de Galerie dorée 40 meter lang, 6,5 meter breed en 8 meter hoog, heringericht in het begin van de 18e eeuw in Regence stijl en gerestaureerd in 2015. We kunnen ook de staatsievertrekken bewonderen, die een collectie 18e-eeuwse meubels en het schilderij "La fête à Saint-Cloud" van Jean-Honoré Fragonard herbergen. Maar ook een aantal schilderijen van F.Boucher zijn er terug te vinden. Meer over deze staatsievertrekken in een ander blog onderwerp. 

Een reservatie is sterk aanbevolen, ( wat we ook deden) want wachtrijen van 2-3 uur zijn netjes aangegeven, dat zagen we op 17 september met eigen ogen, reservaties kregen voorrang en het ging vlot voorruit.

De lambrisering - vergulde wandbetimmering

In 1715 gaf de graaf van Toulouse Robert de Cotte (1656-1735), de architect van de koning, opdracht om de Galerie Dorée te decoreren en te moderniseren. 

De nieuwe lambrisering werd uitgevoerd door de beeldhouwer van de koning, François Antoine Vassé (1681-1736), op basis van een dubbel iconografisch programma dat verband hield met de marine en de jacht, wat overeenkwam met de taken van de Comte de Toulouse als Franse admiraal en Grand veneur. 

Twee trofeeën omlijsten de Galerie dorée: boven de deuropening, de triomf van Diana Godin van de jacht, en aan de andere kant, boven de open haard, Leucothée, godin en beschermster van de zeelieden, die een scheepsboeg leidt. 

De tien schilderijen uit de collectie van Louis Phélypeaux de la Vrillière werden in een iets andere volgorde geplaatst en opnieuw uitgesneden en in de lambrisering geplaatst. Zes spiegels weerkaatsen het licht van de grote ramen, die symmetrisch werden geïnstalleerd.

Plafond:

Het gewelfde plafond is versierd met een fresco dat oorspronkelijk werd geschilderd door François Perrier tussen 1646 en 1649. Het is gerangschikt rond de vier elementen die in elke hoek vertegenwoordigd zijn en plaatst de regeerperiode van Lodewijk XIII en de geboorte van Lodewijk XIV in de kijker. 

Vanaf de ingang zie je :

-lucht: met Juno en Aeolus, die het regentschap van Anne van Oostenrijk oproepen - de stervende Lodewijk XIII probeert de winden tegen te houden.

-water:met Neptunus en Amphitrite, ter ere van het huwelijk van Louis XIII en Anne van Oostenrijk in 1615 (rechts, tegenover de lucht);

-vuur: met Jupiter en Sémélé, ter herinnering aan de bijna miraculeuze verwekking van de kroonprins tijdens een storm op 5 december 1637 (helemaal links);

-de aarde: met Pluto en Proserpine, die herinnert aan de ernstige crisis die het paar doormaakte en hun verzoening in augustus 1637 (rechts, tegenover het vuur).

In het midden van het plafond doorkruist de strijdwagen van Apollo de hemel, voorafgegaan door de morgenster Venus en gevolgd door de maan. Het roept de geboorte op van Louis XIV - vertegenwoordigd door Apollo - op 5 september 1638, om 11.45 uur.

De positie van de sterren komt overeen met de astrologische hemel van de toekomstige Zonnekoning12,6. Schorpioen - het ascendantteken van de vorst (15e graad)13 - verschijnt links, dat wil zeggen aan de oostelijke horizon. 

De schilder was zich dus bewust van dit element. Louis XIV was geboren onder Maagd, zijn zonneteken. Maar de oude astrologie beschouwde de ascendant als het ware sterrenbeeld. De kunstenaar heeft de dierenriem echter omgekeerd: boven de horizon, na Schorpioen, zouden we Weegschaal, Maagd (in het midden van de hemel), Leeuw, Kreeft, Tweelingen en Stier moeten zien. We zien echter Boogschutter, Steenbok, Waterman, Vissen, Ram en Stier, die zich onder de horizon bevonden toen Louis XIV werd geboren.

Het originele werk bestaat niet meer. Tijdens de restauratie van 1865-1869 werden de schilderijen van Perrier, die in slechte staat verkeerden, vervangen door kopieën van Paul Balze, zijn broer Raymond en de gebroeders Denuelle.

Hier volgt een uitgebreide foto reportage van het interieur van La Galerie Dorée

https://www.patrickdamiaens.nl