WELKOM OP MIJN BLOG

Deze blog heeft als doel houtsnijwerk en ornamentiek in de kijker te plaatsen. Een bezoek aan een museum of een kasteel zijn onderwerpen die aan bod komen. Maar deze blog laat jullie ook kennis maken met mijn eigen vakmanschap. Veel leesplezier.

Posts tonen met het label 'Eikenhouten Lambrisering'. Alle posts tonen
Posts tonen met het label 'Eikenhouten Lambrisering'. Alle posts tonen

maandag 1 november 2021

De Saint-Sulpice in Parijs | Houtsnijwerk en ornamenten in eikenhout | Prachtig houtsnijwerk in de sacristie

De Saint-Sulpice in Parijs | Houtsnijwerk en ornamenten in eikenhout | Prachtig houtsnijwerk in de sacristie

De Saint-Sulpice in Parijs

 Het houtsnijwerk op lambriseringen in de sacristie 



Gelukkig heb ik door de jaren heen Parijs veel bezocht en heb een aanzienlijke reserve aan onderwerpen die nog niet gepubliceerd zijn. Door Covid-19 heb ik niet meer het gevoel om spontane en vrije beslissingen te nemen, dus het zal nog lang duren voordat ik nog eens in Parijs geraak. 

In de zomer van 2019 bracht ik een aantal dagen door in de Franse hoofdstad, Parijs. Ik probeer steeds deze korte vakanties zo in te plannen dat ik bepaalde musea, bezienswaardigheden of kerken kan bezoeken of combineren. 
Ik had op deze korte trip voorzien een grondiger bezoek aan het 6de arrondissement, namelijk de wijk Saint-Germain-des-Prés, dat zich op de linkeroever van de Seine bevindt.
In de Saint- Sulpice van Parijs bevindt naar mijn mening de mooiste sacristie die ik tot nu toe heb mogen ontdekken. Het meubilair en lambrisering is overdadig voorzien van  ornamenten in Lodewijk XV-stijl, meters hoge trofeeën met als thema religie, een lust voor het oog.

De Saint-Sulpice in Parijs | Houtsnijwerk en ornamenten in eikenhout | Prachtig houtsnijwerk in de sacristie
De Saint-Sulpice in Parijs



Saint- Germain-des-Prés is één van de bekendste en trendy wijken van de stad. Dit deel van Parijs is bijzonder romantisch, zeer charmant en geraffineerd; zijn geschiedenis en bezienswaardigheden trekken toeristen uit de hele wereld, die komen genieten van de unieke sfeer die er heerst.

Vorige eeuw ontmoete in dit deel van Parijs intellectuelen en filosofen elkaar; zo kwamen hier illustere namen als Simone de Beauvoir, Jean-Paul Sartre of Ernest Hemingway. 
Na de Tweede Wereldoorlog bereikte deze reputatie zijn hoogtepunt, met onder andere het beroemde café de Flore dat gelegen is  aan de Boulevard Saint-Germain. Een bekend ontmoetingsplaats van vele artiesten en schrijvers. Behalve dit establishment, zijn er nog andere iconische locaties, zoals café des Deux Magots of brasserie Lipp.

De Saint-Sulpice in Parijs


De Saint-Sulpice

De Saint-Sulpice is een 17e-eeuwse kerk die gewijd is aan de heilige Sulpicius de Vrome en is 118 meter lang en 57 meter breed. En is niet veel korter dan de Notre-Dame en hiermee is het de op één na de grootste kerk van Parijs. Onder de kerk liggen meerdere crypten, die samen vrijwel hetzelfde oppervlak hebben als de kerk zelf.

De Saint-Sulpice was de grafkerk van een aantal bekende Franse families, waaronder Condé, Conti en Luynes. 

Muurschilderingen van Eugène Delacroix

In de kapel van de Heilige Engelen, direct rechts naast de ingang van de Saint-Sulpice vind je geweldige muurschilderingen van Eugène Delacroix. Het gaat hier om de schilderingen ‘De worsteling van Jakob met de engel’, ‘Aartsengel Michael met de duivel’ en ‘De verdrijving van Heliodorus uit de tempel’. 
Meer van zijn werk kan overigens bekeken worden in het Musée Delacroix in Parijs en zijn meest bekende schilderij (De vrijheid leidt het volk) is te vinden in het Louvre.

Prachtig houtsnijwerk in de sacristie 

Het meest fascinerende onderdeel van mijn bezoek was de sacristie van deze kerk. Een prachtige lambrisering, uitbundig versierd met uitzonderlijke composities van houtsnijwerk en meters hoge trofeeën met als thema, hoe kan het anders, religie. De eerste keer dat ik dit thema voor het eerst zag was in 2007 en dit als versiering op de stenen zuilen die zich in de kapel in het kasteel van Versailles bevinden. (Foto hieronder)   

De Saint-Sulpice in Parijs
Kapel in het Kasteel van Versailles, 2007

Kapel in het Kasteel van Versailles, 2007
Kapel in het Kasteel van Versailles, 2007

Deze meters hoge trofeeën met als thema religie in de sacristie van de St-Sulpice, zijn in eikenhout vervaardigd en van sommige panelen zijn de versieringen en ornamenten voorzien van bladgoud, wat bijzonder mooi afsteekt met het donkerkleurige eikenhout. Overdadig gebruik van kerkelijk gerei in de liturgie komen aan bod in deze trofeeën. 
Monstrans, miskelk, kaarsen, kaarsenhouders, wijwatervaten, een bisschopsstaf, de mijter van de Paus of bisschop...... en dit in combinatie met muziekinstrumenten zoals violen, houtblazers en partituren. Een waar lust voor het oog. Wat een een werk moet het geweest zijn om deze panelen te snijden, en welk een inzicht en verbeelding moet deze ambachtsman ( kunstenaar) gehad hebben, gewoon om jaloers van te worden. Het snijwerk in de sacristie, daterend uit 1735, was een geschenk van de minister van Financiën van Lodewijk XV ter gelegenheid van zijn (de dominee zijn) huwelijk.

De Saint-Sulpice in Parijs | Houtsnijwerk en ornamenten in eikenhout | Prachtig houtsnijwerk in de sacristie
De Saint-Sulpice in Parijs |
Prachtig houtsnijwerk in de sacristie 

Restauratie van de lambrisering en interieur van de sacristie

Na een onderzoek in 2002 bleek dat het houtsnijwerk van de sacristie, de achttiende-eeuwse vergulding, en het gewelfde stenen plafond in slechte staat bevonden. Stof en roet van kaarsen en wierook hadden aanslag op de muren en lambriseringen veroorzaakt, waardoor de religieuze decoratieve details van de houten lambrisering aan het oog werden onttrokken. 
Het World Monuments Fund beheerde de restauratie van de binnenversiering, die tussen 2002 en 2005 werd uitgevoerd. De houten lambrisering, het stenen plafond en het ijzeren balkon werden schoongemaakt en behandeld. Op plaatsen waar de vergulding was aangetast, werd nieuw bladgoud aangebracht en met een patina bedekt. De restauratie van de sacristie maakte deel uit van een groter conserveringsplan voor de hele Saint-Sulpice.

Patrick Damiaens | De Saint-Sulpice in Parijs | Houtsnijwerk en ornamenten in eikenhout | Prachtig houtsnijwerk in de sacristie

De sacristie is een lichtend voorbeeld van Frans vakmanschap en bouwkundig ontwerp. Onder de gewelven van Saint-Sulpice trouwde Victor Hugo met Adèle Fouché, en de kerk was ook getuige van de doop van vele belangrijke personen, zoals de Markies de Sade en Charles Baudelaire. De sacristie van Saint-Sulpice was 300 jaar lang grotendeels ongemoeid gelaten vóór het WMF-project in 2002, een project dat welverdiende aandacht voor de ruimte heeft gebracht. In mei 2005 werd een ceremonie met muziek uit de tijd van koningin Anne gehouden om de heropleving van de sacristie van Saint-Sulpice te vieren. Omdat het een prominente plaats inneemt in de Da Vinci Code, een internationale bestseller, zijn toeristen bijzonder geïnteresseerd in dit meesterwerk. 

Hier nog een aantal impressies van de Saint-Sulpice en de mooie sacristie.


De Saint-Sulpice in Parijs | Houtsnijwerk en ornamenten in eikenhout | Prachtig houtsnijwerk in de sacristie
De Saint-Sulpice in Parijs

De Saint-Sulpice in Parijs | Houtsnijwerk en ornamenten in eikenhout | Prachtig houtsnijwerk in de sacristie

De Saint-Sulpice in Parijs | Houtsnijwerk en ornamenten in eikenhout | Prachtig houtsnijwerk in de sacristie

De Saint-Sulpice in Parijs | Houtsnijwerk en ornamenten in eikenhout | Prachtig houtsnijwerk in de sacristie

De Saint-Sulpice in Parijs | Houtsnijwerk en ornamenten in eikenhout | Prachtig houtsnijwerk in de sacristie


De Saint-Sulpice in Parijs | Houtsnijwerk en ornamenten in eikenhout | Prachtig houtsnijwerk in de sacristie

De Saint-Sulpice in Parijs | Houtsnijwerk en ornamenten in eikenhout | Prachtig houtsnijwerk in de sacristie


De Saint-Sulpice in Parijs | Houtsnijwerk en ornamenten in eikenhout | Prachtig houtsnijwerk in de sacristie

De Saint-Sulpice in Parijs | Houtsnijwerk en ornamenten in eikenhout | Prachtig houtsnijwerk in de sacristie

De Saint-Sulpice in Parijs | Houtsnijwerk en ornamenten in eikenhout | Prachtig houtsnijwerk in de sacristie
Prachtige Lodewijk XV lambriseringen

De Saint-Sulpice in Parijs | Houtsnijwerk en ornamenten in eikenhout | Prachtig houtsnijwerk in de sacristie

De Saint-Sulpice in Parijs | Houtsnijwerk en ornamenten in eikenhout | Prachtig houtsnijwerk in de sacristie

De Saint-Sulpice in Parijs | Houtsnijwerk en ornamenten in eikenhout | Prachtig houtsnijwerk in de sacristie

De Saint-Sulpice in Parijs | Houtsnijwerk en ornamenten in eikenhout | Prachtig houtsnijwerk in de sacristie

De Saint-Sulpice in Parijs | Houtsnijwerk en ornamenten in eikenhout | Prachtig houtsnijwerk in de sacristie


Het stenen plafond in de sacristie is zelfs de moeite waard

De Saint-Sulpice in Parijs | Houtsnijwerk en ornamenten in eikenhout | Prachtig houtsnijwerk in de sacristie
Balkon van sierlijk smeedwerk in de sacristie

De Saint-Sulpice in Parijs | Houtsnijwerk en ornamenten in eikenhout | Prachtig houtsnijwerk in de sacristie


Patrick Damiaens | De Saint-Sulpice in Parijs | Houtsnijwerk en ornamenten in eikenhout | Prachtig houtsnijwerk in de sacristie
https://www.patrickdamiaens.info



woensdag 1 november 2017

Het Petit Palais in Parijs | Eikenhouten lambriseringen en boiserie | Eikenhouten lambrisering met ornamenten | Collectie Edward Tuck

Het Petit Palais in Parijs, hoofdingang

Het Petit Palais in Parijs

 Eikenhouten lambriseringen en boiserie


November 2016, Parijs

Met de hogesnelheidstrein, de Thalys, van Brussel naar Parijs. In ongeveer 1 uur en 20 minuten ben je er. Ik was in gezelschap van een aantal cursisten houtsnijden, toen we op een stralende zaterdag in november van 2016 deze uitstap maakten. Ik had een aantal bezienswaardigheden en musea uitgezocht die zeker in de smaak zouden vallen. Eén van deze bezienswaardigheden was het Petit Palais. Het werd gebouwd door architect Charles Girault voor de wereldtentoonstelling, oftewel de Exposition Universelle in Parijs van 1900.


Dit overblijfsel van de Exposition Universelle is in architectonisch opzicht zowel klassiek als modern een schoolvoorbeeld van eclectische architectuur. Er ontstond een buitengewoon elegant bouwwerk met een indrukwekkende voorgevel. Op het eerste zicht heeft het gebouw kenmerken van de 17e en 18e eeuw. De koepel van het voorportaal doet denken aan die van het nabijgelegen Hôtel des Invalides. De zuilenrij aan de voorkant lijkt op die van de Place de la Concorde. Hoewel het Petit Palais, naar zijn naam, kleiner is dan het Grand Palais, is het zeker niet minderwaardig. Ze werden namelijk beiden gebouwd voor de wereldtentoonstelling van 1900.





Collectie

In het Petit Palais kan men kunstvoorwerpen vinden van de Griekse oudheid tot de 20e eeuw, zoals schilderijen, beeldhouwwerken, kunstvoorwerpen, meubilair, wandtapijten en de mooiste iconenverzameling van Frankrijk. Dit museum is meestal gratis te bezoeken, voor tijdelijke tentoonstellingen moet echter betaald worden.

Het Petit Palais is een kwalitatief, hoogwaardig en imponerend architecturaal geheel, dat gebouwd is om te blijven bestaan en nu dienst doet als museum voor schone kunsten van de stad Parijs.





De rechtervleugel, aan de zijde van de Cours de la Reine, wordt vooral gebruikt voor tijdelijke tentoonstellingen. In 2010 was hier onder andere een overzichtstentoonstelling te zien van het werk van Yves Saint Laurent, de grootste couturier van Frankrijk. De linkerzijde, die van de Champs Élysées, wordt vooral gebruikt voor permanente tentoonstellingen. Deze zijn volgens een tijdspanne van de klassieke oudheid tot het begin van de 20e eeuw verdeeld in verschillende secties. Wie een chronologische tour wil maken, kan het beste beginnen in het souterrain. Van daaruit doorloop je de (kunst)geschiedenis van de Griekse en Romeinse tijd, naar de middeleeuwen via de Renaissance tot aan de 20e eeuw. Delacroix, Jan Steen, Rembrandt, maar ook meesterwerken van Rodin, Maillol, Bonnard, Renoir en Cézanne komen aan bod. Deze prachtige en veelzijdige collectie is vooral te danken aan privéschenkingen en nalatenschappen, die het mogelijk maken om een volledig beeld te scheppen van wat er door de eeuwen heen op artistiek vlak werd bereikt. En dit alles in overtuigend en betoverend samenspel met de rijke, maar vooral overvloedige architectuur. 




Het Petit Palais in Parijs, grondplan


1902

In 1902 werd het museum officieel in gebruik genomen. Charles Girault had in zijn gewaagde ontwerp gebruik gemaakt van het aanwezige natuurlijke licht. Jammer genoeg werden de glazen daken en koepels die het licht binnenlaten, afgedekt om de kunstwerken te beschermen tegen de kwalijke gevolgen van de zon.
De Architecten Philippe Chaix en Jean-Paul Morel hebben voor dit probleem een oplossing gevonden. Ze construeerden een schuin aflopend, glazen dak bovenop een horizontaal dak, waardoor de kunstwerken en zalen nu weer volledig tot hun recht komen in een zee van natuurlijk licht.

De vernieuwing van Chaix en Morel was van groot belang, want alle schilderijen waren gemaakt in ateliers waar enkel natuurlijk licht naar binnen kon komen. Nu komt de lichtval dus beter overeen met die van het moment waarop het schilderij vervaardigd werd. 


Eikenhouten lambriseringen en boiserie


Het museum was vooral bekend om zijn tijdelijke exposities, terwijl men nu een oppervlakte van 5000 vierkante meter kan ontdekken. De schilderijen, sculpturen en kunstvoorwerpen zijn in resonantie geplaatst opdat het publiek zo veel mogelijk bewust wordt van de verschillende culturen en periodes. Voor de zeventiende eeuw, bijvoorbeeld, kan het publiek enkele mooie kunstvoorwerpen bezichtigen die niet ver gelegen zijn van de schilderijen van Rembrandt. In de sectie van de achttiende eeuw zijn er schilderijen van Boucher en van David te vinden die geplaatst zijn bij meubels en tapijtwerken van dezelfde periode.

De tuin is gereconstrueerd zoals deze origineel in 1900 was. Door de inwerking van bomen- en plantenwortels vertoonden alle vijvers echter scheuren. De mozaïeken van de vijverranden werden bedekt met cement opdat het water niet zou kunnen weglopen. Gelukkig werden deze mozaïeken wel teruggevonden. De vijvers deden al sinds tien jaar geen dienst meer en de tuin was gesloten voor publiek. Ook de vegetatie rondom de vijvers is zoals ze was in 1900. De palmbomen maken het geheel een beetje exotisch, zodat het lijkt alsof men zich op de Promenade des Anglais bevindt. Dit is niet om een band te leggen met het middellandse zeegebied, maar omdat de eerste tuinen van 1900 nu eenmaal zo waren.


In 2005 is het gebouw nog eens voor de lieve som van 264 miljoen gerestaureerd en is nu een van de architecturale parels van Parijs. Voorbeelden hiervan zijn mozaïeken vloeren, beschilderde koepels en monumentale trappen die rijkelijk voorzien zijn van siersmeedwerk. Een groot bordes aan de voorzijde leidt je naar een indrukwekkend portaal met glazen koepels, erkers en een immense zuilengang. 



Het museumcafe


In de halfronde binnenkoer bevindt zich het museumcafé. Het is zeker één van de meest sfeervolle museumcafés van de Franse hoofdstad en dus een echte aanrader. In een oase van rust, in de nabijheid van de levendige Champs Élysées vind je deze charmante binnentuin omzoomd met mozaïeken en majestueuze colonnades. Hier kan je genieten van een eenvoudige en originele kaart. Het is er niet goedkoop, maar sfeer heeft zijn prijs. Het is zeker de moeite waard, al is het maar een tasje koffie met wat macarons. 
Een impressie. Een aantal foto's uit november 2016.

 Majestueuze colonnades in een oase van rust | Le Petit Palais

Zicht vanuit het Museum Cafe |  Le Petit Palais Parijs.





Eikenhouten lambriseringen en boiserie
__________________
_______


Op de eerste etage van het Museum (collectie XVIIIe eeuw) is de collectie van Edward Tuck en zijn vrouw Julia Stell te bezichtigen.

Tuck werd als viceconsul naar Frankrijk gestuurd en zo is zijn leven als expat in Parijs begonnen. Hij gebruikte zijn aanzienlijke vermogen om kunst te verzamelen en schonk royaal aan onderwijsinstellingen aan beide zijden van de Atlantische Oceaan. Hij heeft eveneens steun verleend aan het American University Center in Parijs en aan de renovatie van openbare monumenten in Rome en Monte Carlo. Zijn grootste gift was na zijn dood in 1938 te Monte Carlo, hij schonk zijn hele kunstcollectie aan Frankrijk. De waarde van de collectie op dat moment was $5 miljoen. Om zijn vrijgevigheid te eren, heeft de stad Parijs een Avenue naar hem genoemd vlak in de buurt van Le Petit Palais waar zijn kunstcollectie is ondergebracht.


EDWARD TUCK, Petit Palais





Petit Palais in Parijs

Le Petit Palais Paris, Collection Edward Tuck

Eikenhouten lambriseringen en boiserie

Petit Palais in Parijs | Eikenhouten lambriseringen en boiserie


Le Petit Palais Paris, Collection Edward Tuck



Eikenhouten lambriseringen en boiserie

Le Petit Palais Paris, Collection Edward Tuck

Eikenhouten lambriseringen en boiserie



Eikenhouten lambriseringen en boiserie


Het Peitit Palais in Parijs



https://www.patrickdamiaens.nl