WELKOM OP MIJN BLOG

Deze blog heeft als doel houtsnijwerk en ornamentiek in de kijker te plaatsen. Een bezoek aan een museum of een kasteel zijn onderwerpen die aan bod komen. Maar deze blog laat jullie ook kennis maken met mijn eigen vakmanschap. Veel leesplezier.

Posts tonen met het label 'Kasteel bezoek'. Alle posts tonen
Posts tonen met het label 'Kasteel bezoek'. Alle posts tonen

zondag 27 januari 2019

Kasteel DE HAAR | Neogotische kasteelinterieur | Neo Gotiek

Kasteel DE HAAR | Neogotische kasteelinterieur

De eerste keer dat ik het kasteelpark De Haar bezocht was in 2012. Ik was er op uitnodiging van het bekende Nederlandse lifestyle en tuinmagazine Landidee. De redactie van dit bekende magazine had me gevraagd of de mogelijkheid bestond om een aantal dagen een demonstratie houtsnijden te geven.

Het magazine had in het voorjaar van 2012 een evenement gepland  in de tuinen en bijgebouwen van kasteel De Haar.  Blijkbaar vond de organisatie dat mijn vakmanschap en kunde een meerwaarde voor de bezoeker kon zijn op dit populaire evenement.

Voor een kasteelbezoek had ik op bij die gelegenheid jammer genoeg geen tijd en het feit dat men verplicht was het kasteel met gids en in groep te bezoeken temperde mijn enthousiasme al helemaal.

Foto's maken van de rijkelijke neo gotische interieurs was ook verboden. Maar foto's maken om een persoonlijk archief met beeldmateriaal samen te stellen voor eigen documentair gebruik als ornamentsnijder en wie weet wie er later nog gebruik van kan maken. 
Toen ik in juni van 2018 een aantal dagen in Utrecht was leek het mij een  een goed idee dit neogotisch kasteel, dat in de buurt van Utrecht, ligt te bezoeken. Aan het onthaal van het kasteel  vernam ik dat de moeilijke regel voor de bezoekers sinds 2016 wat aangepast waren;  je kunt nu vrij rondlopen in het kasteel, hoewel niet alle ruimtes zijn voor het publiek toegankelijk zijn. Maar je krijgt evenwel toch een mooi beeld van hoe het er 100 jaar geleden aan toe ging op Kasteel De Haar. Foto's maken was nu ook toegelaten maar zonder flitslicht. Ook staat er nu in elke kamer een vrijwilliger die je van de nodige info voorziet, mocht je meer specifieke informatie wensen.


Er zijn maar weinig kastelen in Nederland als kasteel de Haar die voldoen aan het beeld, dat men zich wel eens maakt van een middeleeuwse burcht met torens, grachten, poorten en ophaalbruggen.



Tijdens mijn bezoek liep er een tentoonstelling met de titel, 'Films & sterren op De Haar' die de sporen in beeld bracht die wereldberoemde sterren nalieten op Kasteel De Haar. In de vertrekken waren attributen en memorabilia te bezichtigen van grootheden als Brigitte Bardot, Roger Moore, Joan Collins, Gina Lollobrigida, Michael Caine, Gregory Peck, Michael York e.v.a. 

Zij kwamen afgelopen decennia als ‘invité’ van baron en barones Van Zuylen op De Haar waar zij onttrokken aan het oog van de paparazzi, genoten van de luxe en grandeur van het kasteel. De tentoonstelling ademde de sfeer van films en filmsterren van 50 jaar geleden.
Met behulp van digitale projecties werden de beroemde gasten van toen, even teruggehaald naar het heden. De verhalen werden verteld aan de hand van teksten, foto’s en filmfragmenten en komen uit eerste hand van ‘de baronessen’, personeel en omwonenden.

Kasteel historie


Het middeleeuwse huis De Haar is waarschijnlijk al in de loop van de 13e eeuw gesticht op een hoger gelegen oeverwal langs een zijtak van de Rijn. In 1391 wordt De Haar voor het eerst in geschriften vermeld. 

Oorspronkelijk was Kasteel de Haar in het bezit van een lid van de familie Van der Haar, die als dienstman van de Prins-bisschop van Utrecht voldoende prestige bezat om voor zichzelf en zijn familie een versterkt huis te bouwen. 
Hoe dit huis er precies uitzag, is niet bekend. In de 15e eeuw ging het kasteel door het huwelijk van Josina van de Haar met Dirk van Zuylen over in het geslacht van de familie Van Zuylen. 

Waarschijnlijk kreeg het kasteel zijn kenmerkende vijfhoekige vorm nadat het kasteel tijdens de twisten tussen de bisschop en de stad Utrecht in 1482 verwoest werd en daarna weer werd opgebouwd. Aan het einde van de 19de eeuw erfde baron Etienne van Zuylen van Nijevelt het inmiddels zwaar vervallen domein De Haar, dat in de eeuwen daarvoor was verwoest door diverse stormen en oorlogen. 

Wanneer de baron in Parijs Hélène de Rothschild ontmoet en even later met haar trouwt, besluit hij tot herbouw van het familiekasteel als eerbetoon aan zijn roemrijke familie. De baron besloot hiervoor samen te werken met architect Pierre Cuypers, die dan al beroemd is geworden met het ontwerpen van het Rijksmuseum en het Centraal Station in Amsterdam. 



De baron en Cuypers spraken af om van het kasteel te bouwen volgens de originele contouren van het oude kasteel. 
De neogotische bouwstijl van Cuypers, die sterk doet denken aan de Middeleeuwen, sloot goed aan bij de wens van de baron om van het kasteel een soort familiemuseum te maken. De levenswijze van de baron was allesbehalve middeleeuws. Hij was één van de eerste automobiel- en vliegtuigkampioenen en voorzitter van de ‘Club Automobile de France’ en de ‘Aéro Club de France’.

Ook in Nederland speelde hij op dit gebied een belangrijke rol, hij werd dan ook erevoorzitter van de Nederlandse Automobielclub. Tijdens deze periode organiseerde Etienne in 1898 o.a. een autorally tussen Parijs en Antwerpen. De baron en barones willen ook hun vrienden en relaties uitnodigen op het kasteel en indruk op hen maken, en zo komt er voor die tijd allerlei modern comfort in het kasteel. Warm en koud stromend water, centrale verwarming, elektriciteit, een Turks bad, een hypermoderne keuken en een personenlift. 

Dit alles is aan het einde van de 19de eeuw zeer extravagant in Nederland. Zelfs de koningin heeft niet zoveel luxe. De baron wilde het kasteel en het park als een perfect ensemble herbouwen, zodat het een exact beeld geeft van hoe het kasteel vroeger was. Anno nu vinden we in het kasteel ook nog iets terug van de internationale, luxueuze smaak van die tijd waarbij comfort samengaat met een verfijnde en kostbare inrichting. Het was vooral de baron die, samen met zijn gasten, De Haar in augustus en later september als buitenverblijf gebruikte.


Tuin

Al direct na het begin van de restauratie van het kasteel werd begonnen met de aanleg van een park en verschillende tuinen, die even spectaculair moeten worden als het kasteel zelf. Het ontwerpen en aanleggen van de tuinen was geen eenvoudige zaak. 
Naast de reconstructie van de oude tuinen moesten de kenmerken van het omringende landschap, een weidegebied, behouden blijven. Ook bij de tuin- en parkaanleg is architect Pierre Cuypers zeer betrokken; met name bij de tuinen direct bij het kasteel lijken veel ideeën van zijn hand te zijn. Daarbij is de invloed van baron Etienne zelf, die heel bepalende ideeën heeft over architectuur, interieur en tuinaanleg, ook van groot belang. Zij stuiten echter op veel (technische) problemen. 
De baron legde deze problemen uiteindelijk in 1895 neer bij tuinarchitect Hendrik Copijn. Deze loste de problemen vervolgens op kundige wijze op. Onder zijn toezicht ontstond er in het weidse landschap een Engels landschapspark waarbinnen – rond het kasteel – Franse stijltuinen worden aangelegd. De tuinen zijn deels een reconstructie van de oorspronkelijke tuinen met waterpartijen, bosschages, moestuinen en volières en deels een aanvulling daarop. 
De wens van baron Etienne is om het park meteen al een volgroeid aanzicht te geven. Dit werd op een spectaculaire manier gerealiseerd. Uit de gehele provincie Utrecht werden 40 jaar oude bomen naar De Haar gebracht. 


Ongeveer 7.000 bomen werden ’s nachts op mallejannen getransporteerd. Deze bomen zijn zo’n 140 jaar oud! Direct rondom het kasteel ligt een aantal geometrische tuinen die vooral een decoratief karakter hebben, zoals de Romeinse Tuin, die zijn naam ontleent aan de vorm van een Romeinse renbaan. 

Hier is een bijzonder detail uit het ontwerp van Copijn te vinden, de “Ha Ha”. Een Ha Ha is een wal die het zicht beperkt op de weg, waardoor het park naadloos lijkt over te lopen in het Zuiderpark, waar nu Golfclub De Haar te vinden is. 
In het park bevindt zich ook de Rozentuin, met het monument ter herinnering aan de oudste zoon van Etienne, baron Hélin van Zuylen van Nijevelt, die in 1912 op 24-jarige leeftijd bij een auto-ongeluk in Rumst bij Antwerpen om het leven kwam. De afgebroken zuil verwijst naar het te vroeg opgehouden leven van Hélin. 

In de Rozentuin zijn ruim 1.200 rozen in 79 verschillende soorten te vinden. Iedere zomer staan deze rozen prachtig in bloei. De afgelopen 10 jaar zijn de stijltuinen van Copijn flink gerestaureerd. De meest indrukwekkende restauratie is die van het Grote Cour. 

Dit voorplein voor de bordestrap van het kasteel is in ere hersteld naar oorspronkelijk ontwerp van Copijn. Hiervoor is het Cour met 1.800m3 grond opgehoogd, voorzien van nieuwe paden en cirkels en is voor het eerst in 40 jaar het familiewapen in het midden van het voorplein geplant. 

Het Grand Canal of de Kruisvijver vormt een echte eye catcher ten noorden van het kasteel. Vanaf het eind van deze langgerekte vijver heeft men een fraai zicht op het kasteel, waarbij de riddertoren bij mooi weer precies in het midden van de vijver weerspiegeld wordt. 
Naast de stijltuinen ontwierp Hendrik Copijn voor het Noorder- en het Zuiderpark een tuin in landschapsstijl, waarbij uitgestrekte vijverpartijen, een hertenkamp, een doolhof en prachtige uitzichten het karakter bepalen. Hier kan dagelijks heerlijk gewandeld worden over de vele bruggetjes en kronkelige paadjes.

Kasteel De Haar

Interieur

In het souterrain bevinden zich verschillende keukens en dienstruimten. Zij liggen rondom de centrale hal. Zo kan men rechtstreeks vanuit de hal in iedere ruimte komen zoals de kookkeuken, de spoelkeuken, de groentekeuken, de zuivelkeuken en de slagerij. De meest oorspronkelijke ruimte van het huis is de Oude Keuken die dateert uit de 15e eeuw. 

Deze keuken heeft massief gemetselde bakstenen muren die ruim een meter dik zijn. Het kolenfornuis en het daarboven ontbreken van ventilatie zorgden ervoor dat de temperatuur kon oplopen tot zo’n 40 graden. 

Keuken Kasteel De Haar

Spectaculair is de zeer uitgebreide ‘Batterie de Cuisine’ van De Haar, een serie pannen of casserroles in allerlei soorten en maten voor zeer gevarieerd gebruik met de naam van de familie en Haarzuylens erin geslagen. Alle voorwerpen zijn gemaakt van roodkoper en de binnenkant voor gebruik is vertind. 

Alleen op het Paleis op de Dam vindt men een soortgelijke serie pannen. De Oude Keuken werd tot 1970 gebruikt, daarna werd een modernere keuken elders in het souterrain in gebruik genomen. Verder bevinden zich in het souterrain een wijnkelder, de eetkamer voor het personeel, de bloemenkelder, eetkamer voor de kinderen tot 14 jaar, terwijl de centrale hal als speciale expositie- en ontvangstruimte in gebruik is. 

De Main Hall fungeerde in september als een soort hotellobby. Overal stonden dan gezellige banken, lage tafeltjes en grote palmen. Ook was dit de plek waar gasten zich aan het einde van de dag verzamelden voor het aperitief. Om iedereen aan tafel te krijgen, gebruikte men een Tibetaanse Bel die als gong fungeerde. Deze hal is prachtig gedecoreerd, kosten noch moeite werden gespaard. De Balzaal verbeeldt een ander aspect van het middeleeuwse leven; hier zijn troubadours en het hofleven te vinden.



In deze ruimte organiseerden de baron en barones diverse feesten, waaronder het beroemde ‘Bal Masque’ (gemaskerd bal). Van zeer grote kunsthistorische waarde zijn de beide 16e-eeuwse Brusselse wandtapijten. Het linker tapijt toont de Schepping van de wereld in zes dagen en de Zondeval. Het rechter wandtapijt verbeeldt de Triomf van Christus. 

In de Balzaal vindt men het schouwspel ‘Le Château de l’Amour’, het Kasteel van de Liefde, met daarnaast een echte minstreelgalerij. In drie scènes verbeeldt het de hoofse liefdesgeschiedenis van een jongeman die zijn geliefde schaakt. Het reliëf is uitgehouwen uit één blok kalkzandsteen van 2000 kilo! De muzikanten bevonden zich tijdens het gemaskerd bal op de minstreelgalerij. 


Daar konden ook gordijntjes gesloten worden, zodat ze geen zicht hadden op de festiviteiten in de zaal. De Ridderzaal heeft zijn oorspronkelijke afmetingen behouden, zoals deze aangetroffen werden in de ruïne. De merkwaardige trapeziumvormige ruimte en de nauwe vensters met spitsbogen, die diep in de brede muur zijn ingemetseld, zijn hier het bewijs van. 

Doordat de binnenmuur breder is dan de buitenmuur, krijgt men in de Ridderzaal de indruk dat het plafond van boven naar beneden schuin loopt. Dit is echter optisch bedrog. De balken van de zoldering zijn bedekt met de wapenschilden van de Van Zuylens en verwante geslachten. 

Ook is op een aantal balken diverse malen een Davidsster afgebeeld als eerbewijs aan de Joodse afkomst van Hélène de Rothschild. De Bibliotheek is de eerste ruimte die bij de restauratie gereed kwam. 

Om dat te vieren en om baron van Zuylen te stimuleren om met het project verder te gaan liet Cuypers hier in 1893 een lunch voor de baron plaatsvinden. Het menu is bewaard gebleven. Oorspronkelijk zou deze kamer als eetkamer bedoeld zijn, maar daar is al spoedig van afgeweken. Oorspronkelijk wordt hij ook de “Salle de Famille” genoemd. 

Kasteel De Haar

Elk van de gastenkamers heeft een eigen karakter. De gedachte van baron Etienne hierachter is dat hij er zeker van wil zijn dat zijn gasten het gevoel hebben in een particulier huis te zijn en niet in een of ander luxueus hotel.

Zelfs geen twee badkamers zijn gelijk en ook de kranen zijn verschillend. Iedere slaapkamer heeft zijn eigen sanitaire voorzieningen met mengkranen. Bij de inrichting van de gastenkamers is duidelijk zichtbaar dat de baron en barones zich niet compleet hebben overgeven aan de stijl die Cuypers voorstelt. 
Een aantal kamers werd ontworpen in neogotische stijl, maar diverse andere kamers werden ingericht in diverse andere neostijlen. 


De kleurstellingen zijn gevarieerder en lichter en wand- en plafonddecoraties en meubilair zijn veelal 19de-eeuwse varianten van Lodewijkstijlen. 

In het kasteel zijn, naast veel verwijzingen naar de familie van de baron, ook veel decoraties te vinden die passen bij de visie van Cuypers en de baron. Thema’s als ‘Ridderschap’ en het christendom komen vaak terug in de (wand)decoraties. Ook wordt de middeleeuwse dierenwereld en het plantenrijk vaak afgebeeld waarbij fabeldieren, planten en bloemen gecombineerd worden met de meer sobere neogotische elementen van Cuypers.

Tekst, met dank aan Kasteel De Haar.

Houtsnijwerk in Neo-Gotisch stijlperiode in kasteel De Haar

Stijlvolle leefkamers in kasteel De Haar

Boiserie en wandbetimmering met ornamenten

Website Kasteel De Haar: https://www.kasteeldehaar.nl

https://www.patrickdamiaens.nl

FB pagina


dinsdag 21 juli 2015

Een bezoek aan het Kasteel van COMPIÈGNE | PIERREFONDS | Excursie van de cursisten houtsnijden-ornamentsnijden

Het kasteel van Compiègne

Een Bezoek aan Kasteel (Paleis) van Compiègne en Pierrefonds
Een excursie van de cursisten houtsnijden - ornamentsnijden
______________________________________________________
______________________________________


Reeds vele jaren ga ik met een aantal cursisten, die de opleiding ornamentsnijden - houtsnijden bij me volgen, op jaarlijkse excursie. Château Versailles is één van de bestemmingen waar ze het meest naar uitkijken, maar dit jaar heb ik gekozen voor enkele, prachtige bestemmingen in noord Frankrijk. 

Midden juli (2015), een beetje later als gewoonlijk, leek het ons een goed idee een bezoek te brengen aan het kasteel (Paleis) van 'Compiègne' en het kasteel van 'Pierrefonds'. Compiègne en Pierrefonds zijn  twee totaal verschillende historische gebouwen, maar hadden wel dezelfde eigenaar/bewoner.

Een bezoek aan het Kasteel van COMPIÈGNE | Zicht vanuit de tuin


Vanuit Maaseik richting Compiègne was het 3:30 uur rijden en is dus goed doenbaar, Pierrefonds ligt 15 minuten verder. Compiègne is bekend voor de start van de wielerklassieker  Parijs-Roubaix. En ook werd hier de Duitse capitulatie ondertekend van de eerste wereldoorlog en dit in een treinwagon net buiten Compiègne.

Château Compiègne of Kasteel van Compiègne is een kasteel dat door het massatoerisme nog niet ontdekt is, gelegen in een mooi historische centrum. Prachtige gebouwen en woningen in zandsteen, je merkt dat er een sfeer hangt 'dat dit ooit een belangrijke plek moet geweest zijn', een zelfde beeld krijg je in het oude centrum van Versailles. 

De keuze voor een bezoek aan Compiègne was vooral omwille van de unieke, prachtig bewaarde, historische interieurs die dateren uit de laat 18de-eeuw tot midden 19de-eeuw. Stijlkamers volgestouwd met meubilair in Empire (rond 1810)  en Napoleon III-stijl (rond 1860). Het was er aangenaam rondlopen, betaalbaar (7,5 euro) en voor 2 euro meer kreeg je aan de ingang een audiofoon mee voor nog meer informatie. 

De slaapkamer van de Keizerin | Kasteel van Compiègne
Château Compiègne was één van de residenties van Keizer Napoleon Bonaparte (Empire-stijl) en 50 jaar later van Keizer Napoleon III ( De Napoleon III-stijl of 2de Empire). Compiègne heeft unieke, prachtig bewaard gebleven, historische interieurs. 
We hadden een beetje geluk, er was net een tentoonstelling lopende, en dit over de Empire decoratieve kunsten tussen 1800-1815. Voor mij persoonlijk de eerste keer zo een uitgebreide overzichtstentoonstelling mee te maken. En al dit moois was in het inkomticket inbegrepen, een echte meevaller.
Ik zal zeker in volgende blogitems meer aandacht schenken aan de Empire stijl en aan dit kasteel. 


Eén van de vele zalen met de overzichtstentoonstelling
________________
Château de Pierrefonds
____________


Château de Pierrefonds

Chateau Pierrefonds is van oorsprong een middeleeuwse burcht, dat in verval geraakte en rond 1860 in opdracht van Napoleon III werd gerestaureerd en gereconstrueerd. Napoleon III maakte er een gelegenheidswoning van.


Maar zoals ik al zei, geen drukte, later die dag had ik zelfs de indruk dat er in het kasteel van Pierrefonds meer bezoekers rondliepen dan in het chateau van Compiegne. Waarschijnlijk komt dit door de uitstraling en romantische beeld van 'een burcht', en zo een grotere aantrekkingskracht heeft bij het jonger publiek, dat meestal niet zo'n interesse heeft in  stoffige kamers vol historie en meubilair.


Het duidelijk waarneembaar dat de restauratie-architect Viollet-le-Duc zich goed georienteerd heeft aan andere burchten uit de zelfde periode. De interieurs van de burcht bieden een staalkaart van historiserende Interieurs in neostijlen, van neogotiek over neorenaissance.


Veel houtsnijwerk treffen we hier niet aan, maar de kwaliteit is van een bijzondere kwaliteit en originaliteit. Maar er is een overvloed aan ornamentiek in steen en stuc van opmerkelijk vakmanschap, je moet er gewoon even bij stil staan en het even in je opnemen. 
Zelfs ornamentiek in steen kan een inspiratiebron zijn voor de houtsnijder.  De inkomprijzen aan deze kastelen als individuele bezoeker is 7.5 euro. Bezoek je de twee vraag dan naar het combinatie inkomticket.

Cursisten houtsnijden | In de tuin van Château Compiègne

Hier volgt een kort fotoverslag:

Château Compiègne
_____________
 
Château Compiègne

Palais de Compiègne | Keizerlijke eetkamer

Kasteel van Compiègne | Keizerlijke eetkamer, detail

Le cabinet du Conseil

Slaapkamer van de Keizer

Het Salon met de bloemen |  Kasteel van Compiègne

De eetkamer van de Keizerin | Château de Compiègne

Het blauwe Salon, Compiègne



Château de PIERREFONDS
______________


Château de Pierrefonds


Pierrefonds | Salle des Preuses

Pierrefonds | Salle des Preuses

Salle des gardes | Château de Pierrefonds


Detail van het houtsnijwerk,  Salon de réception
Ornamenten in steen | Plafond draaitrap

Slaapkamer van Napoleon III



dinsdag 1 juli 2014

Een bezoek aan het Kasteel van Versailles | Château Versailles | Houtsnijwerk, Ornamenten en Lodewijkstijlen

 
Versailles, tuinzicht met Orangerie
 

Een bezoek aan het Kasteel van Versailles

Het was weer enkele jaren geleden (2011) dat ik nog eens een daguitstap maakte naar het Château de Versailles dat gelegen is net buiten Parijs. Door de jaren heen ben ik een beetje de tel kwijtgeraakt, maar je eerste keer vergeet je nooit. Dat was in 1988 toen ik nog studeerde voor houtornamentist in Luik, sindsdien heeft Versailles een blijvende indruk op me nagelaten. Soms bezocht ik het kasteel met zijn tuinen geheel alleen of samen met mijn familie of vrienden, maar dit keer was ik in gezelschap van een aantal cursisten die de avondcursus ornamentsnijden bij me volgen. 
Wat me opviel, het wordt er met het jaar drukker. In het hoogseizoen krijgt Versailles tussen de achttien en twintigduizend bezoekers elke dag. Bijzonder onaangenaam met momenten.

Naar Versailles

Het is maar 1 uur en 20 minuten met de’Thalys' naar de Franse hoofdstad Parijs,en vanuit het eindstation 'Paris-Nord' nemen we de RER lijn B en C richting Versailles. De tijd om tot in Versailles te geraken neemt 50 minuten in beslag.

Met een passeport ‘Grandes Eaux Musicales Versailles’ (25 Euro)  krijg je toegang tot alle châteaux op het domein, de tuin, tijdelijke exposities en inbegrepen in de prijs is een audioguide, een echte aanrader.



Le Grand Trianon, Versailles

Het is bijna onmogelijk alles te bezoeken wat het domein van Versailles te bieden heeft op één enkele dag. De daguitstap moet een beetje aangenaam blijven en je moet jezelf de tijd gunnen om al dat moois in je kunnen op te nemen, dus keuzes moeten gemaakt worden.

Een korte wandeling van 30 minuten door de tuin aan de zuidkant bracht ons eerst bij het 'Grand Trianon' waar in de 'Galerie des Cotelle' ten tijde van ons bezoek een tijdelijke expositie over de scheepsmaquettes van de Keizerlijke marine onder de naam 'Maquettes de la Marine impériale' gehouden werd .


Het lustpaviljoen werd gebruikt door de Koninklijke Familie om de strenge hofetiquette te ontvluchten. Het Grand Trianon ligt ten noorden, aan het einde van een dwarsarm van het Grand Canal en is omgeven door tuinen en een park. Het werd in de 18e eeuw verwaarloosd. Lodewijk Filip en later Napoleon III lieten het gebouw in ere herstellen. De appartementen bevatten salons, chambres en antichambres. De rechter­vleugel, waarin zich Lodewijk XIV, Madame de Maintenon en later Napoleon Bonaparte veel ophielden, laat verschil­lende stijlperioden zien.



De Apollofontein


Het volgende korte bezoek is het 'Petit Trianon' 
een klein juweel gebouwd door Gabriel in 1762.


Het Klein Trianon (Petit Trianon in het Frans) is een klein lustpaviljoen gelegen in de Franse tuin van het Kasteel van Versailles, niet ver van het Groot Trianon.Het paviljoen werd gebouwd tussen 1762 en 1768 door Ange-Jacques Gabriel als een klein kasteel met een vierkante plattegrond in de classistische stijl die toen opgang begon te maken. De vier gevels zijn onderling verschillend van stijl. De voorgevel heeft vier hoge Korinthische zuilen. Het Klein Trianon was een geschenk van Lodewijk XV aan Madame de Pompadour. 
Omdat zij echter vóór de voltooiing stierf, nam Lodewijk XV het gebouw in gebruik met Madame du Barry, een van zijn andere maîtresses. Marie-Antoinette kreeg het in 1774 cadeau van haar echtgenoot Lodewijk XVI. Het werd in 2008 uitgebreid gerestaureerd. Het Kleine Trianon en de achterliggende tuinen, waaronder de prachtige Franse tuin, zijn opengesteld voor publiek.

Le Petit Trianon, Versailles


Het kasteel van Versailles


Het kasteel van Versailles, van origine een jachtslot, werd in fasen gebouwd en verbouwd. Niet alle verbouwingen zijn behoorlijk gedocumenteerd en ook de kenners zijn het over de volgorde en datering niet altijd eens. Aan het kasteel is door opeenvolgende generaties meer dan driehonderd jaar gebouwd. Bijzonder aan het gebouw is dat de opeenvolgende Franse koningen het gebouw eerder aanvulden dan grondig verbouwden. Lodewijk XIV heeft veel moeite gedaan om de gevels die door zijn vader waren gebouwd te bewaren. 
Dat de stijl van Lodewijk XIII niet meer in de mode was deed er voor hem niet toe. De onder Lodewijk XIV gebouwde tuinfaçade is meer dan 350 meter lang en werd door het nageslacht ongewijzigd bewaard. De gevels aan de stadskant zijn wèl ingrijpend verbouwd maar Lodewijk XV en Lodewijk XVI bezaten niet de middelen om hun plan, naar ontwerpen van Gabriel, in hun geheel uit te voeren.

Kasteel van Versailles, zicht vanuit de tuin



In het interieur is veel uit de regeringsperioden van Lodewijken bewaard gebleven. Aan deze vertrekken in de stijl van de barok, de rococo en het classicisme zijn tussen 1830 en 1848 nog zalen en galerijen in de stijlen van de vroege 19e eeuw toegevoegd. Er zijn in het gebouw quasi-middeleeuwse romantische en neo-gotische schilderijenzalen ingericht.

De verschillende restauratieopvattingen van de 19e en 20e eeuw hebben ook hun sporen nagelaten. De vele beelden van het nationalistische en educatieve museum dat Lodewijk Filip in Versailles inrichtte zijn grotendeels verwijderd door latere conservatoren. Nu wordt het gebouw en het voorplein zo veel mogelijk teruggebracht in de toestand van 1789. Dus juist voor de Franse revolutie.

De pronkkamers van Lodewijk XIV


Zoals eerder opgemerkt, werd aan het kasteel door opeenvolgende generaties bijna continue gebouwd en verbouwd. Dit geldt niet alleen voor de gevels maar ook aan het interieur. Een totaalbeeld geven van deze interieurs is bijna onbegonnen werk afgezien van het feit dat sommige zalen zoals de Galerie des Glaces, zich niet laten beschrijven. In het verleden  heb ik al eens een blogitem geschreven over de pronkkamers van Lodewijk XIV ook wel de grote vertrekken genoemd, waarnaar ik bij deze graag verwijs.
Het zijn de ontvangst- en statievertrekken die zich op de eerste etage bevinden.
Voor de echte beleving kan ik alleen maar zeggen: ga er naar toe om Versailles zelf in ogenschouw te nemen.

BLOGITEM : LINK PRONKKAMERS Lodewijk XIV


Unesco
Dat Versailles nu op de UNESCO werelderfgoedlijst staat komt  door de goede smaak van de bouwheren, de visie van de architecten en  het vakmanschap van de uitvoerende ambachtslieden.
Die 10-duizend+ bezoekers per dag hebben kennelijk geen last van het Ikeaans syndroom.



Zicht vanuit Galerie Des Glaces, in de verte Le Grand Canal, 1670 meter lang

Een korte impressie van deze vermoeiende maar ook wel bijzonder aangename en leerrijke dag.
_______________________
_______________








Het interieur van het 'Grand Trianon'


De Galerie de Glaces, 'Spiegelzaal'

Slaapkamer van Louis XV en XVI, de kamer verder 'Pendulekamer'

De grote kamer van Madame Victoire


http://www.patrickdamiaens.be