Slot LUDWIGSBURG | Barok kasteel in Ludwigsburg ( Bij Stuttgart) | Kasteel in Baden-Württemberg | Residenzschloss LUDWIGSBURG

Residenzschloss LUDWIGSBURG 

Baden-Württemberg, Duitsland.

Eind augustus, begin september 2024 ondernamen we onze jaarlijkse trip richting Duitsland, op ons programma in Baden-Württemberg stonden een bezoek aan een aantal charmante dorpjes en stadjes (met een hoog percentage aan vakwerkhuizen) en Slot Ludwigsburg ( Residenzschloss Ludwigsburg) dat 12 km ten noorden van Stuttgart ligt. 

Goed bereikbaar dus. Vanuit Maaseik (B) is het met de wagen, ongeveer 4.20 uur rijden. Ludwigburg bestaat uit 452 vertrekken, 18 gebouwen en de totale oppervlakte, inclusief de tuinen, is 32 ha.

Slot LUDWIGSBURG 

 Barok kasteel in Ludwigsburg ( Bij Stuttgart)

Langs het voorste slotplein ( Vorderer Schlosshof) betreden we het complex, 

Het impostante barokke slot is één van de grootste van Duitsland, maar toch een beetje onbekend bij de 'toerist' ( zoals vele kastelen in Duitsland), het heeft absoluut niet dezelfde aantrekkingskracht als Versailles, Fontainebleau, etc... Dus geen lange wachtrijen. En hoe komt dit?  Ligt het aan de verplichte rondgang met gids of dat er geen foto's genomen mogen worden? Ik weet het niet. 

Maar wat ik wel weet dat, 'onbekend is onbemind' is, en wie als eigenaar/organisatie niet meer mee is met social media of de impact ervan en blijft vasthouden aan regeltjes uit het verleden zal ter plaatse blijven huppelen. 

De buitenkant van Slot Ludwigsburg + tuinen kan er naar hartenlust gefotografeerd worden, geen restrictie en in een aantal van de overdekte galerieën die vanop het binnenplein toegankelijk zijn, zijn bijzonder mooi gedecoreerd met kwalitatief stucwerk, beelden en fresco schilderijen, dit alles zet reeds de toon wat later die dag in het kasteel te zien zal zijn.

Slot LUDWIGSBURG | Barok kasteel in Ludwigsburg ( Bij Stuttgart) |
Residenzschloss LUDWIGSBURG 

Elk half uur is er een rondleiding in het Duits, de prijs bedraagt 9 Euro (volwassenen) en de rondleiding duurt welgeteld een uur en we waren die dag met 12 deelnemers om 11uur in de ochtend.

Aan het begin van de rondleiding krijgen de bezoekers nog even de kans om een aantal foto's te maken van de trappenhal maar dan stopt het fotograferen.  

Het begin van de rondleiding, 1ste étage-traphal ( Gardesaal)

Gardesaal, begin van de rondleiding met gids.

Een blogonderwerp van het kasteel Ludwigsburg, en dit zonder foto's van het  mooie interieur zou erg jammer zijn, dus nam ik contact op met Mevr. Finia Saß de Public Relations en Persvoorlichter van Residenzschloss Ludwigsburg. 

Met de vraag of ze mij een aantal foto's kon toezenden van de prachtige salons en een aantal detailopnames van de ornamenten en composities. Dit bleek geen probleem en ben haar erg dankbaar voor deze geste.

De foto's vinden jullie helemaal onderaan dit blogonderwerp, maar eerst wat uitleg en geschiedenis.

Slot LUDWIGSBURG | Barok kasteel in Ludwigsburg

Kort voor 1700 bezocht *Everhard Lodewijk van Württemberg koning Lodewijk XIV van Frankrijk in het Kasteel van Versailles en maakte hij plannen om in Württemberg het absolutisme in te voeren. 

Om de financiën van zijn staat te verbeteren verhoogde hij de belastingen, maar de financiële problemen bleven nog steeds een obstakel. In 1704 begon hij aan de bouw van het Slot Ludwigsburg. Om geld te besparen gaf hij aan de arbeiders de toestemming om vijftien jaar belastingvrij rond het paleis te resideren. Uit deze residenties zou later de stad Ludwigsburg groeien.

De bouw van Slot Ludwigsburg startte in 1704, *Eberhard Lodewijk, hertog van Württemberg, benoemde Philipp Joseph Jenisch om het werk te leiden. In 1707 werd Jenisch vervangen door Johann Friedrich Nette, die het grootste deel van het paleis en de omliggende tuinen voltooide. Nette stierf in 1714 en Donato Giuseppe Frisoni voltooide een groot deel van de gevels van het paleis. In het laatste jaar van de bouw overleed Eberhard Louis en het interieur van de Neue Hauptbau bleef onvoltooid. 

*Everhard Lodewijk van Württemberg (Stuttgart, 18 september 1676 - Ludwigsburg, 31 oktober 1733) was van 1677 tot aan zijn dood hertog van Württemberg. Hij behoorde tot het huis Württemberg.

De hofarchitect van *Charles Eugene, Philippe de La Guêpière, voltooide en renoveerde delen van de Neue Hauptbau in rococostijl, vooral het paleistheater. Karel Eugene verliet het paleis in 1775 voor Stuttgart. Hertog Frederik II, later Koning Frederik I, begon Ludwigsburg als zijn zomerresidentie te gebruiken in de laatste jaren van de regering van Karel Eugene. Frederik en zijn vrouw, prinses Charlotte, verbleven op Ludwigsburg en namen Nikolaus Friedrich von Thouret in dienst om het paleis te renoveren in neoklassieke stijl. Thouret verbouwde een groot deel van de interieurs van Ludwigsburg tijdens het bewind van Frederik en het latere leven van Charlotte. Als gevolg van het werk van elke architect is Ludwigsburg een combinatie van barok, rococo, neoklassieke en empirestijl.

*Charles Eugene , Karel Eugenius (Brussel, 11 februari 1728 - Slot Hohenheim bij Stuttgart, 24 oktober 1793) was van 1737 tot 1793 hertog van het hertogdom Württemberg.

De barokarchitectuur van paleis Ludwigsburg wordt gekenmerkt door veel Oostenrijkse en Tsjechische barokinvloeden. Dit is het duidelijkst in de twee kerken die het complex rijk is, die lijken op de hospitaalkerk van Kuks en de heiligdomkerk van Steyr. 

De twee barokke architecten van het paleis, Johann Friedrich Nette en Donato Frisoni, waren opgeleid en werkzaam in Bohemen en huurden personeel in met ervaring in de Boheemse stijl.

Frisoni kende of was zelfs familie van enkele van de ambachtslieden die in de kerk van Steyr werkten.

De Franse invloed is ook aanwezig, bijvoorbeeld in de spiegelzalen in zowel het corps de logis als de vele mansardedaken van het paleis. De combinatie van werk van Duitsers (Philipp Jenisch en Nette) en Italianen (Frisoni, Diego en Carlo Carlone, Giuseppe Baroffio, Scotti en Luca Antonio Colomba) zorgde voor een sterke gelijkenis met laat 17e-eeuwse werken in Praag en Wenen.

Charles Eugene bracht de rococostijl naar Ludwigsburg in 1747 en zijn hofarchitect, Philippe de La Guêpière, werkte in die stijl tot 1775.

Musea

Op de eerste en derde verdieping van de Alter Hauptbau bevindt zich de Barockgalerie, een filiaalmuseum van de Staatsgalerie Stuttgart dat in 2004 werd geopend. Er worden 120 schilderijen tentoongesteld, waarvan sommige originelen zijn van een aankoop die hertog Karel Alexander in 1736 deed van ongeveer 400 schilderijen.

Het Landesmuseum Württemberg beheert twee filiaalmusea in Slot Ludwigsburg, het Keramiekmuseum en het Modemuseum beide geopend in 2004. Het eerste neemt de hele derde verdieping van de Neuer Hauptbau in beslag, behalve het appartement van hertog Karel Eugene, een ruimte van 2000 vierkante meter met meer dan 4500 tentoongestelde stukken porselein, keramiek, faience en aardewerk en hun geschiedenis, waardoor het een van de grootste keramiekcollecties in Europa is. 

Het omvat 2.000 stukken origineel Ludwigsburg porselein. 

Schloss Favorite

In 1710 had Eberhard Lodewijk besloten om Ludwigsburg als zijn hoofdresidentie te gebruiken, maar hij wilde nog steeds een jachtverblijf. 

Geïnspireerd door een tuinpaleis dat hij in Wenen had gezien, gaf hij Frisoni de opdracht een nieuw rococopaleis te ontwerpen op een heuvel ten noorden van Ludwigsburg. 

Frisoni voltooide Favorite grotendeels binnen dat jaar, maar kon zijn uitgebreide plannen voor het terrein niet voltooien.

Slechts één kamer, in de westelijke helft van het gebouw, heeft zijn oorspronkelijke barokke uiterlijk behouden. 

Toen Frederik in 1803 tot keurvorst werd benoemd en vervolgens in 1806 tot koning, koos hij er beide keren voor om de gelegenheid in Schloss Favorite te vieren. Favorite raakte in de 20e eeuw in verval, maar werd van 1972 tot 1982 uitgebreid gerestaureerd.

Schloss Favorite
Gefotografeerd vanuit Ludwigsburg

Een blogonderwerp over Schloss Ludwigsburg zonder foto's van het  mooie interieur zou erg jammer geweest zijn, hartelijk dank aan Residenzschloss Ludwigsburg voor het mooie toegezonden beeldmateriaal. 

Website :LINK   Residenzschloss Ludwigsburg

 Jagdpavillon, (Jachtpaviljoen)

Jagdpavillon, (Jachtpaviljoen)
Schloss Ludwigsburg

 Ahnen Galerie, (voorouderlijke galerij)

Trap in het oude hoofdgebouw. (Gardesaal)

(Hier start de rondleiding)

Koningstrappenhuis

Spielpavillon, Spelpaviljoen. (Kaarten, schaken, gokken,...)

 Kriegsgalerie, (Oorlogs galerij)

 Oorlogs galerij, details 

Kriegsgalerie, (Oorlogs galerij)
Schloss Ludwigsburg

Detail van het stucwerk in de Ordensbau.
Schloss Ludwigsburg

Ordonskapelle, Ludwigsburg, plafondschilderij.

Detail van het stucwerk in de Friedensgalerie, Ludwigsburg

Trap Ordonsbau, Ludwigsburg.

Ornamenten in stuc, decoratie in één van de salons.
Schloss Ludwigsburg

!! Pictures

It is absolutely forbidden to take pictures of the breathtaking  rooms and interiors. We thank Residenzschloss Ludwigsburg fortheir co-operation in this blog entry and for providing  us of  the necessary pictures. 

The pictures remain the property of Schloss Ludwigsburg and may not be re-used without written permission.

https://www.patrickdamiaens.info

Een Vlaamse uitgeweken meubelmaker-decorateur aan het Franse hof | Houtsnijder Jacques Verberckt | Boiserie met houtsnijwerk | Vlaamse houtsnijder

 De Vlaming  Jacques Verberckt | Boiserie met houtsnijwerk 

Jacques Verberckt
Een Vlaamse uitgeweken meubelmaker-decorateur aan het Franse hof 

Door Frans Defour

Jacques Verberckt was één der belangrijkste Vlaamse meubelmakers-decorateurs, die in de eerste helft van de 18de-eeuw schitterend werk leverden aan het Franse hof . Hij werd in 1704 in Antwerpen geboren Hij overleed in Parijs op 9 december 1771. 

Jacques Verberckt was de zoon van Jan Baptist Verberckt en Clara Catherina Vander Voort. Hij huwde op 11 juni 1729 met Marie Delatre, die reeds jong in 1733 overleed. Hij had drie kinderen met haar. Hij huwde de tweede maal met Marie Madeleine Le Goupil (dochter van de Beeldhouwer Le Goupil) Verberckt had vier kinderen met haar. Marie overleed in 1750.

Houtsnijder Jacques Verberckt |
Boiserie met houtsnijwerk

Zoals zo velen voor en na hem was Jacques Verberckt naar Parijs getrokken en vestigde aldaar in 1725 om er zijn ambities waar te kunnen maken. Dat hij potentie had volgt uit het feit dat hij al vanaf 1730 voor de kroon (Les bâtiments de la couronne) werkte en hij de titel van 'Beeldhouwer van de koning' ontving. 

In deze geprivilegieerde positie had deze ambachtsman zijn verblijf in het Louvre en werd hij in 1733 opgenomen in de Koninklijke academie voor schilder-en beeldhouwkunst, nog geen dertig jaar oud. Doch zijn ambities bleven alleen bij het lidmaatschap. 

Volgens de statuten van de vereniging had Verberckt een definitief werk moeten presenteren. Echter, hij is er nooit toe gekomen, hij had er eenvoudig de tijd niet voor. Dat blijkt uit de 62 dossiers die door Stanislas Lami, Frans beeldhouwer en historicus, uit de archieven werden opgediept en uitgepluisd.

Houtsnijder Jacques Verberckt |
Boiserie met houtsnijwerk

Volgens Guillaume Janneau (Les ébénistes du XVIIIe siècle à Paris) leidde hij alle werken in Versailles in die tijd. Dat wordt bevestigd door Stanislas Lami in zijn fameuse "Dictionnaire des Sculpteurs".

Hij voerde er verschillende decoratieopdrachten uit in de verblijfsplaatsen van het hof, die onder Lodewijk XV geheel werden vernieuwd. Ook de kleine appartementen ten gerieve van de koning behoorden tot zijn werkterrein.
Zijn eigen werk, zijn toezicht en leiding in verschillende kastelen en andere gebouwen is indrukwekkend. Hij werkte onder andere in de paleizen van Compiègne, Choisy, Marly, Meudon en Fontainebleau.

Verberckt was de meest aangezochte beeldhouwer en sierkunstenaar in de vorstelijke verblijven van die tijd.  Mede dankzij de architecten Jacques Gabriel en diens zoon Ange-Jacques Gabriel. In Parijs zelf was hij aktief in de Bibliohèque royale, het Louvre, de Tuilerieën, het Palais Luxembourg en de militaire school. Hij voerde decoratiewerk uit in talrijke particuliere hotels (herenhuizen).

Tussen 1746 en 1765 werkte hij in de kathedraal van Orléans. Zijn carrière loopt rusteloos door tot op de laatste dag van zijn leven in 1771. Door zijn tweede huwelijk evolueerde Verberckt in een kunstenaarsmilieu. Zijn tweede vrouw, M. Madeleine Le Goupil, was de dochter van de beeldhouwer André Le Goupil (1660-1723). 

Diens zoon Mathieu le Goupil was eveneens beeldhouwer en was enige tijd de rechterhand van zijn zwager Jacques Verberckt. Mathieu le Goupil werd in 1766 lid van de St-Lukas Akademie, later in 1774, professor en raadgever.
Naast Le Goupil werkten ook de beeldhouwers Magnonnais en Maurison in de ploeg Verberckt, gesteund door de schrijnwerkers, de gebroeders J. Antoine en J. Francois Guesnon. In de rekeningen van het hof komt de ploeg vaak als een eenheid voor.

De waarde en het belang van de prestaties van J. Verberckt komen duidelijk naar voor in de staat van de erelonen die hij ontving. De bedragen waren aanzienlijk. Een paar voorbeelden : 22.000 pond in 1735 - 46.000 pond in 1736 en 43.812 pond in 1747. 

Voor het geheel van de werken, uitgevoerd in het kasteel van Choisy, tussen 1751 en 1763 werden hem 101.900 pond toegewezen. Van deze beloningen moest Verberckt natuurlijk wel ook zijn personeel en andere kosten betalen. Als we in ogenschouw nemen dat in die tijd het jaarloon ongeveer 300 pond bedroeg, dan ging het wel over hele grote sommen geld.

Van de werken van Jacques Verberckt is in de loop der tijd heel wat verloren gegaan, zoals bijvoorbeeld het kasteel van Choisy, dat tegelijk met de inboedel in verval geraakte. Het kasteel van Versailles bezit van hem de houten muurbekleding (boiserie) in de slaapkamer van de koningin (1734-1737), naar ontwerpen van Gabriel, de kamer van de koning (1738), het 'Cabinet de la Pendule', en het hoekkabinet ( Ook wel,Petit Appartement du Roi of  ).

Jacques Verberckt woonde, zoals aangestipt, eerst op het binnenplein van het oude Louvre, nadien in de Rue Neuve de Cléry. Hij stierf in de Rue du chemin du Rempart, bij zijn oudste dochter Catherine, echtgenote van de architect Poillevert. Twee dagen na zijn dood werd hij ter aarde besteld in de 'Madeleine de la ville d'Evêque'. 

De betekenis van Jacques Verberckt in de meubel-en binnenhuis kunstschrijnwerk van de 18de-eeuw wordt meestal in de onjuiste rangorde geplaatst. Zo hij geen stijlvernieuwer was, dan heeft hij ongetwijfeld vanuit zijn positie, zijn autoriteit en zijn alom tegenwoordigheid, de Lodewijk-XV stijl wijd uitgezaaid.

Op zijn talrijke medewerkers en onderaannemers oefende hij een grote invloed uit en tegelijk doordrong hij zijn opdrachtgevers met zijn persoonlijke visie. Zijn onbeperkte vrijheid gebruikte hij ten bate van een harmonieuze creativiteit. 

Hij begreep zijn tijd en kon die omzetten in vormgeving.
Verberckt bezat een vriendelijke stijl, vol verbeelding en elegantie, die hem de bijnaam van "een der meest charmerende decorateurs uit de 18de-eeuw" deed verkrijgen.
Hij was met recht de hoeksteen van een halve eeuw Franse decoratieve kunst en de grote schakel in een bloeiend tijdperk.

Jacques Verberckt
L'art du lambris à Fontainebleau

Een aan te bevelen boek, l'art du lambris à Fontainebleau

Nog een aantal afbeeldingen van onderdelen en details van wandbetimmeringen, van de hand van Jacques Verberckt die ik op het internet gevonden heb:

https://www.patrickdamiaens.nl

SCHLOSS BENRATH | Kasteel in Düsseldorf | Rococo kasteel interieur | Ornamenten in rococo-stijl | Corps de Logis

Schloss BENRATH, bij Düsseldorf |
Kasteel in Düsseldorf | Rococo kasteel interieur

SCHLOSS BENRATH | Kasteel in Düsseldorf 

Rococo kasteel interieur

Als je richting Wuppertal (Bergischen Land) rijdt ligt pal aan de Rijn de stad Benrath, vroeger een klein gehucht, maar sinds 1929 een stadsdeel van Düsseldorf.

Ten noordwesten op het einde van de hoofdstraat in Benrath ligt het jacht- en plezierslot "Maison de Plaisance"in Rococostijl met een uitgestrekt park van de voormalige Keurvorst van de Palts Karel Theodoor van Beieren (1724 -1799). Karel Theodoor resideerde aanvankelijk in Mannheim, hoofdstad van de Palts.

Tussen 1755 en 1771 liet hij in Benrath een nieuwe zomerresidentie in rococostijl bouwen onder leiding van de hofarchitect Nicolas de Pigage.

Toen Karel Theodoor in 1777 ook keurvorst van Beieren werd, verplaatste hij zijn hoofdverblijfplaats naar München. In de zomer resideerde hij in het Slot Schwetzingen, dat door zijn oom Karel Filips was gebouwd. 

Karel Thedodoor en zijn vrouw Elisabeth Auguste hebben nauwelijks gebruik gemaakt van dit kasteel. Bij de inhuldiging werd er een avondfeest gegeven en Karel Theodoor bezocht het slot één keer op een dagtrip.

Keurvorst:  De keurvorst was één van de zeven, later van de negen, meest vooraanstaande vorsten van het Heilige Roomse Rijk, en alleen zij mochten een nieuwe keizer kiezen.

Het domein strekt zich uit tot aan de oevers van de Rijn. De bijgebouwen van het kasteel herbergen verschillende musea. Het kasteel is vrijwel een kleinere versie van kasteel Schwetzingen.

In één van de poorthuizen is het Schloss café gevestigd. Voordat we aan de rondleiding begonnen konden we het niet laten hier iets te nuttigen. Een goede prijs kwaliteit met vriendelijke bediening.

SCHLOSS BENRATH | Kasteel in Düsseldorf

Rococo kasteel interieur | Ornamenten in rococo-stijl

Schloss Benrath is een bijzonder charmant kasteel dat de woelige jaren van en na de wereldoorlog II vrijwel ongeschonden overleefd heeft. In  het voorjaar van 2019 bracht ik bezoek met een aantal cursisten. 

Het kasteel kan enkel onder leiding van een gids bezocht worden. Om het uur vertrekt een kleine groep belangstellenden voor een rondleiding aan één van de zijvleugels van het kasteel; een bezoek dat al bij al een uurtje duurt.

De toegangsprijs viel erg mee zoals in vele Duitse kastelen, burchten en paleizen, en bedroeg p.p 10 Euro. 

Ook hier zijn de uit de kluiten gewassen vilten sloffen aanwezig. Deze sloffen zijn verplicht te dragen over je eigen schoeisel om de originele vloeren te vrijwaren van eventuele beschadigingen.  Het fotograferen is toegestaan maar zonder flits. Hier hebben we ook dankbaar van de gelegenheid gebruik gemaakt.

Hier onder volgt een korte reportage van Schloss Benrath.

De route naar het slot staat duidelijk aangegeven en het parkeren is in het park en gratis.

Schloss Benrath

Het Corps de Logis is het hoofdgebouw van het kasteel dat uit vijf afzonderlijke gebouwen bestaat.
Het hoofdgebouw diende als vorstelijk verblijf en heeft vier verdiepingen met in totaal van tachtig kamers.
De beide vleugels rechts en links van het hoofdgebouw (Corps de Logis) liggen symmetrisch aan de vijver en werden als dienstgebouwen gebruikt. Zij zijn door onderaardse gangen met het hoofdgebouw verbonden. Zo werd het werk van het dienstpersoneel aan het zicht onttrokken en kon men ook de maaltijden droog naar het hoofdgebouw brengen. In de twee zijvleugels zijn er nu twee musea, het natuurkunde museum en het museum voor tuinkunst. De twee poorthuizen aan beide zijden bewaken de ingangen van het domein.


De Vestibule

De vestibule, de feestelijke entree, verbindt, door het kunstvolle pleisterwerk, de binnenruimte met buiten. In de ruimten boven de deuren zijn de vier jaargetijden weergegeven en op de grote wandvlakken zijn de elementen aarde, Water, lucht en vuur aangebracht.
Het natuurthema duikt voortdurend op in de binnen-en buitendecoratie van het kasteel. Steeds opnieuw wordt het idee van ' het kasteel als zomerresidentie op het platteland' aangestipt. De vestibule deed niet alleen dienst als ontvangstruimte, maar ook als eetzaal. De oorsprongkelijke tafels in deze ruimte maken ons dat duidelijk.

Rococo kasteel interieur | Ornamenten in rococo-stijl 

De vestibule in Schloss Benrath |
Kasteel in Düsseldorf

Rococo kasteel interieur | Ornamenten in rococo-stijl 

Trofee met als thema 'de jaargetijden' | 
Ornamenten in plaaster

Trofee met als thema muziek |
 Ornamenten thema muziek

De koepelzaal

De koepelzaal is de feestzaal van het kasteel. Hier werd gefeest en gedanst. Helemaal boven, nog hoger dan de tweede koepelafsluiting, in het torentje, ook de lantaarn genoemd, was de orkestruimte. In de koepel afgebeeld is er een  geschilderd tafereel afgebeeld, de godin Diana die van haar nachtelijke jacht terugkeert. Dat de jacht het hoofdthema van het kasteel is, zien we ook in de decoratie beneden met de talrijke gedode dieren, jachthonden, jachthorens, vangnetten,... Drie vensters laten ons de omringende natuur zien. Vanuit de koepelzaal kan men via de twee officiële ingangen naar de appartementen van de keurvorsten. Boven deze (privé) deuren staan de initialen van de keurvorsten  "CT "en" FA"zij "wijzen de weg" naar hun persoonlijke appartementen.

De koepelzaal in kasteel Benrath |
Rococo kasteel interieur | Ornamenten in rococo-stijl 

Detail van de ornamenten | Schloss Benrath

De tuinzaal

De tuinzaal van de keurvorstin is de eerste private woonruimte. We zien dat de koele marmeren vloer van daarnet overgaat in een warme parketvloer. Het mooi uitgewerkte parketpatroon, de plaats van de deuren, de vensters en de spiegel zijn bedacht met aandacht voor symmetrische en geometrische principes die in de 18de eeuw een belangrijke rol speelden.
Ook optisch bedrog en illusies hoorden daarbij. De twee tegenover elkaar geplaatste spiegels wekken de indruk van oneindige ruimten.

De tuinzaal in Schloss Benrath |
Kasteel in Düsseldorf | Rococo kasteel interieur | 
Ornamenten in rococo-stijl 

Rococo kasteel interieur | Ornamenten in rococo-stijl

Verguld houtsnijwerk van een lambrisering |
Kasteel in Düsseldorf

18de eeuwse lambrisering, het houtsnijwerk is geschilderd en gepatineerd | Schloss Benrath | Kasteel in Düsseldorf

De slaapkamer van de keurvorstin

De slaapkamer van de keurvorstin is de eerste kamer bij deze rondgang die met zijden behang is bekleed, een bijzondere vorm van behaaglijkheid. Het bed stond in een nis die met vleugeldeuren afgesloten kon worden. Tekeningen en reisverslagen geven ons het bewijs dat de keurvorstin hiervoor een bed heeft laten maken in de vorm van een opengeklapte schelp.
Links en rechts van de nis zijn er in het behang verborgen deuren. Daarachter zijn kamertjes die als kleedruimte en opmaakruimte, leeskamer en handwerkkamer gebruikt werden. Van daaruit bereikte men daarenboven aan de ene kant de keurvorstelijke badkamer en aan de andere kant het toilet, iets dart zeer modern was in de 18de eeuw.

Rococo kasteel interieur | Ornamenten in rococo-stijl

Lambrisering met snijwerk | 
Kasteel in Düsseldorf | Rococo interieur

Guirlande van gebonden laurierbladeren |
Classicistisch houtsnijwerk en ornamenten

Elegante plafondversiering |
 Mooie guirlandes van bloemen en centraal een palmtak

Kamertjes die als kleedruimte of opmaak ruimte diende |
Schloss Benrath

De Ordonansruimte (dienstkamer) 

Het Kabinet is de laatste kamer van de leefruimte van de keurvorstin. Die werd onder meer gebruikt voor het schrijven, een in het behang verborgen deur gaf toegang tot de Ordonansruimte of dienstkamer van de Keurvorstin, de leefruimte voor het kamermeisje. Hier kon zij onder meer kleding verstellen en overnachten. De volgende ruimte werd waarschijnlijk als garderobe gebruikt, als we de vele wandkasten bekijken. In deze ruimte hangt een portret van de Franse architect Nicolas de Pigage. Schloss Benrath geldt als zijn architectonisch meesterwerk.

SCHLOSS BENRATH | Kasteel in Düsseldorf 
Rococo kasteel interieur | Ornamenten in rococo-stijl 

De bovenverdieping

Op de bovenverdieping zijn vier luxueus uitgevoerde woonruimten voor hoge gasten. elk appartement had, naar Franse traditie, drie kamers, een antichambre, een slaapkamer en een kabinet. De appartementen werden telkens door één persoon bewoond. De bedienden verbleven in aangrenzende ruimten. Er is ook een kapen aanwezig op deze verdieping, deze mocht enkel door de keurvorsten en hun gasten betreden worden. Vanuit een galerij kon het huispersoneel streng gescheiden van de adel, toch de kerkdienst volgen.

Monumentale trap naar de bovenverdiepingen |
Schloss Benrath

Schloss Benrath, Appartement op de bovenverdieping.

Hier nog een aantal impressies van ons bezoek 

aan Schloss Benrath in de buurt van Düsseldorf

_____________________________________________

_______________

Rococo kasteel interieur | Ornamenten in rococo-stijl
Kasteel van Benrath bij Düsseldorf

SCHLOSS BENRATH | Kasteel in Düsseldorf 

Rococo kasteel interieur |
Ornamenten in rococo-stijl

Rococo kasteel interieur | Ornamenten in rococo-stijl

Schloss BENRATH

https://www.patrickdamiaens.nl

FB pagina link