Würzburg | De RESIDENZ in Würzburg | RESIDENTIE VAN WÜRZBURG | Duitse Rococo Interieurs

Die Residenz in Würzburg

DE RESIDENZ IN WÜRZBURG

De Residenz , zicht vanuit de tuin.

Geschiedenis

Een tijd geleden bracht ik een bezoek aan Würzburg, een fraaie stad met een gemoedelijke sfeer. De stad ligt aan het begin van de Romantische Strasse, die vanuit Würzburg  richting  Füssen (Schloss Neuschwanstein) voert. (Zuid-Beieren)
De oude kern van Würzburg ligt op de rechteroever van de Main. Van de verschillende bruggen over de rivier is de Alte Mainbrücke de oudste. Deze middeleeuwse brug werd in de 18de eeuw voorzien van twaalf barokke heiligenbeelden. De Domstraße vormt de verbinding tussen de brug en de Sint-Kilianusdom.

De Alte Mainbrücke, zicht op de oude stadskern

Boven de stad verheft zich op de Marienberg, de indrukwekkende vesting van de Prins-bisschoppen. Op dit moment is er onder andere het Mainfränkisches Museum gehuisvest. Van 1253 tot 1719 resideerden hier de prins-bisschoppen van Würzburg, totdat ze naar de Residentie verhuisden. Dit laat-barokke paleis, dat in 1744 gereedkwam, geldt als een van de belangrijkste in zijn soort. Het werd ontworpen door Balthasar Neumann.

--------------------------------------------------------------------------------

De Stad Würzburg

Würzburg is een oude bisschopsstad. Würzburg wordt in 704 voor het eerst in oorkonden genoemd. Al wat eerder, tussen 686 en 689, was de Ierse heilige Kilianus, in deze streek als missionaris actief geweest. Het bisdom Würzburg werd in 742 door Bonifatius gesticht. Niet veel later werd begonnen met de bouw van de dom.

De oude Stadskern

Te Würzburg trad keizer Frederik Barbarossa in 1156 in het huwelijk met zijn tweede vrouw, Beatrix I van Bourgondië. Hij was de stad goedgezind; hij maakte de bisschoppen van Würzburg in 1168 ook hertog van Franken, waarna het bisdom zich tot het belangrijke prinsbisdom Würzburg ontwikkelde.

In 1402 stichtte prins-bisschop Johan I van Egloffstein de universiteit van Würzburg, die maar kort zou bestaan, maar in 1582 opnieuw werd gesticht.
Tussen 1626 en 1630 beleefden onder prins-bisschop Philipp Adolf van Ehrenberg de heksenprocessen in Würzburg hun hoogtepunt: 200 'heksen' vonden er de dood. 

In 1631 werd de stad tijdens de Dertigjarige Oorlog veroverd door de Zweden. De stad, die tot dan toe in de greep van de Contrareformatie was geweest, bleef voor drie jaar in handen van de protestantse Zweden.
Prins-bisschop Johann Philipp Franz von Schönborn gaf in 1720 opdracht tot de bouw van de laat-barokke residentie.

Het zicht vanuit de Residenz richting oude Stadskern en de vesting Marienberg (Links)

Het prinsbisdom werd door de Reichsdeputationshauptschluss van 1803 geseculariseerd en kwam vrijwel geheel aan het keurvorstendom Beieren. Beieren stond Würzburg bij de Vrede van Presburg in 1805 af aan de voormalige groothertog Ferdinand III van Toscane. 

Würzburg werd hierbij verheven tot keurvorstendom en, toen Ferdinand op 30 september 1806 deelnam aan de Rijnbond, tot groothertogdom. In 1814 kwam de stad wederom aan Beieren, waartoe het tot op heden behoort.
In 1934 kreeg Würzburg de status van Großstadt, wat betekent dat de stad de grens van 100.000 inwoners was gepasseerd. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de stad op 16 maart 1945 door geallieerde luchtbombardementen zwaar getroffen: ruim 5000 inwoners kwamen om het leven en 90% van de binnenstad werd verwoest. De herstelwerkzaamheden van de residentie duurden tot in de jaren'80, die van de dom tot 1967.

-------------------------------------------------------------

De Residentie van Würzburg

Vanop de vesting Marienberg zien we in de verte de Residentie, een aardig stulpje

Hoogtepunt vormt zonder meer de 18de eeuwse bisschoppelijke residentie in het centrum van de stad. 'Die Residenz Würzburg' of de Residentie van Würzburg is een van de grootste en mooiste paleizen van Duitsland. De Würzburg Residentie was in de 18de eeuw een van de luisterrijkste hoven van Europa ze werd gebouwd in opdracht van de prins-bisschoppen Johann Philipp Franz en Friedrich Carl von Schonbörn. De bouw begon in 1720 en duurde tot 1774. De architectuur en de interieurontwerpen zijn het werk van Balthasar Neumann , die veel Barokke meesterwerken op zijn naam heeft staan (Schloss Brühl)

Giovanni Battista Tiepolo bracht de fresco's aan in het trapgewelf

De Residenz, De monumentale dubbele trap

De prins-bisschopen van Schönborn haalden de beroemdste ontwerpers uit die tijd naar Würzburg. Onder toezicht van  Balthasar Neumann werkte ook fresco schilder Giovanni  Tiepolo en creëerde er zijn meesterwerk 'Apotheose van de bisschoppen' op het gewelf van het trappenhuis.Maar ook in de
Kaisersaal van de Residentie zijn werken van hem terug te vinden.
Het ontwerp van de residentie van Würzburg werd beïnvloed door Versailles. Beeldend kunstenaars kwamen uit Italië en Vlaanderen naar Würzburg. 

De Residenz Würzburg, Der Weisse Saal

De Kaisersaal, met veel kroonluchters en spiegels, werd als feestzal gebruikt. Ook hier vinden we fresco's van Tiepolo terug. In het fresco zijn twee belangrijke historische gebeurtenissen voor het bisdom afgebeeld; het huwelijk van Keizer Barbarossa met Beatrix van Bourgondië in 1156 in Würzburg en de overgave van de macht van de Hertog aan de bisschop van Würzburg in 1168.

Der Kaisersaal, Residenz

Net zoals in bijna alle Kastelen in Duitsland is het verboden foto's te nemen van de prachtige historische interieurs. 
We danken de 'Bayerische Schlösserverwaltung'  die ons enkele afbeeldingen toezond.

De Audientie Zaal, in de Zuidelijke Keizerlijke Appartementen

Het Eerste gastensalon, in de Noordelijke Keizerlijke appartementen

De Residentie, würzburg 'Het Groene Lak Salon'

Het spiegelkabinet, Gereconstrueerd tussen 1979-1987

De Tuinzaal, fresco van Johann Zick ,1750

Bureaumeubel ontwerp, K.M. Mattern 1742

De Residenz Würzburg Sofa ontworpen door van J. Köhler, 1763

De Hofkirche is een schepping van Neumann. In het interieur komt het theatrale effect van de barokkunst naar voren. Coulissen, nissen en een samenhang tussen architectuur, schilder en beeldhouwkunst, decoraties en stucwerk zijn een specifiek kenmerk van deze stijlperiode.Fraaie koepelschilderingen, vergulde ornamenten, scagliola (Marmerimitatie) en golvende lijnen zorgen voor dit speciale effect.

De Residentie Würzburg , De Hofkirche

De Residentie van Würzburg met de hoftuinen en het residentieplein kregen in 1981 de status Werelderfgoed en staan ingeschreven op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.

Residenz Würzburg

 http://www.residenz-wuerzburg.de

http://www.patrickdamiaens.be

Het Barokpaleis van RASTATT | Residenz Schloss Rastatt | Rococo Interieurs | Kasteel in Baden-Württemberg

Schloss Rastatt, Het Barok paleis van Rastatt

Het Kasteel van RASTATT Residenzschloss 

Baden-Württemberg

Musea en kastelen zijn zowat de belangrijkste voorbeelden en inspiratiebronnen voor de ornamentsnijder; waar hij als vakman zijn ideeën haalt, waar hij op zoek gaat naar nieuwe uitdagingen en waar hij steeds voor verrassingen komt te staan en hij zelfs na 25 jaar nog steeds het gevoel heeft iets bij te leren. 

Je kan er gaan kijken hoe je collega’s  300 jaar geleden problemen oploste, hun kennis van de smaakvolle verhoudingen en hun gevoel voor schoonheid en decoratie via hun  snijtechnieken toegepaste in de interieurs.

Met de 25 jaar dat ik bezig ben met Ornamentiek, weet ik inmiddels waar en in welke museum of kasteel ,welk soort ornament, welke stijl, welk karakter, welke kwaliteit te vinden is en waar de mogelijkheid bestaat om foto’s te nemen of…. nota’s te maken als dat nodig mocht zijn.

Het Barokkasteel van Rastatt

Bezoek aan het barokpaleis van Rastatt, Baden-Württemberg.

Het paleis van Rastatt, dat geldt als het oudste barokpaleis aan de Boven-rijn, is een voormalige residentie van de markgraven van Baden-Baden. De tuin en het paleis werden rond 1700 ontworpen in opdracht van markgraaf Ludwig Wilhelm van Baden-Baden. 

Het ontwerp is van de hand van de Italiaanse hofbouwmeester Domenico Egidio Rossi en volgt het Franse voorbeeld Versailles, de woonst van de peter van Ludwig Wilhelm, de absolutistische Lodewijk XIV. 

Het volledige complex is zodanig ontworpen dat niet enkel de familie van de markgraaf er kon wonen. Er waren ook (woon)plaatsen voorzien voor de regering, de administratie, de gasten en alle bedienden.

Trappenhuis Schloss von Rastatt

Een bezoek aan de residentie begint op de erekoer. De twee indrukwekkende trappenhuizen aan het einde van de erekoer leiden naar het centrum van het langgerekte hoofdgebouw. 

De Voorouderzaal (Ahnensaal), de pronkzalen en de prachtige kabinetten brengen de bezoekers er beslist onder de indruk. De grootste en fraaiste zaal is de Voorouderzaal die versierd is met een viertal fresco's. 

Naast afbeeldingen van voorouders worden veel gevangengenomen Turken getoond. 

Hiermee wilde de markgraaf zichzelf voorstellen als de zegerijke veldheer van het christendom, die Europa voor de Turken heeft behoed. De plafonds van de pronkzalen werden in opdracht van markgraaf Ludwig Georg van rococostucwerk voorzien. Deze werken werden uitgevoerd door de beeldhouwer Johannes Schütz.

Schloss Rastatt Ahnensaal

Als men de Voorouderzaal (Ahnensaal) verlaat, is een bezoek nog niet ten einde. Ook de overige zalen en de slaapvertrekken zijn bijzonder versierd en pompeus. Zo getuigen de indrukwekkende parketvloeren, die met verschillende houtsoorten zijn aangelegd, van een hoge vakbekwaamheid. 

Van de meubels is zo goed als niets bewaard gebleven. Daarom doet men beroep op veilingen om het totaalbeeld te vervolledigen.

Rococo Ornamentiek, Schloss RASTATT

Net zoals in bijna alle Kastelen in Duitsland is het verboden foto's te nemen van de prachtige historische interieurs. Enkel in het trappenhuis en in de Ahnensaal van Schloss Rastatt bestaat er de mogelijkheid om foto's te nemen.

 OP YOUTUBE

http://www.patrickdamiaens.be

SLOT AUGUSTUSBURG IN BRÜHL | DE KASTELEN VAN BRÜHL | ROCOCO INTERIEURS

Patrick Damiaens
Ornamentsnijder

 Slot / Kasteel Augustusburg in Brühl 
(Duitsland)

Fronton aan de Oostzijde van het Slot

Waarschijnlijk is het bezoek aan musea en kastelen de belangrijkste bron van inspiratie voor de ornamentist - ornamentsnijder. 

Het zijn plaatsen, waar de vakman zijn ideeën haalt, waar hij op zoek gaat naar nieuwe uitdagingen en steeds voor nieuwe verrassingen komt te staan, en zelfs na 25 jaar nog steeds het gevoel heeft iets nieuws te leren.

Je kan er gaan kijken hoe je collega’s  300 jaar geleden hun problemen oplosten, hun kennis van de smaakvolle verhoudingen toepasten in het interieur, alsook hun kennis van decoratie en snijtechnieken. 

 
In de 25 jaar dat ik met ornamentiek bezig ben, weet ik inmiddels waar en in welk museum of kasteel, welk soort ornament, stijl, karakter, kwaliteit er te vinden is, of in welk kasteel de mogelijk bestaat om foto’s te nemen of…. nota’s te maken als dat nodig mocht zijn.

In dit blogitem bezoeken we Kasteel (Schloss) Augustusburg in Brühl (Duitsland)

Het Kasteel Augustusburg vlakbij Keulen geldt als één van de architectonische hoogtepunten binnen de Europese architectuur van de eerste helft van de 18de eeuw. De residentie van de Keulse Aartsbisschop en Keurvorst Clemens August van Beieren, de von Wittelsbach Dynastie, is één van de eerste rococogebouwen in Duitsland. 
Het pronkvolle trappenhuis van BalthasarNeumann is een visueel meesterwerk. De barokke tuin in Franse stijl uit 1728 is in zijn oorspronkelijke vorm te bewonderen, en op loopafstand (30 min.) ligt het jachtslot Falkenlust, de uitvalsbasis voor de valkenjacht. Hier werden speciale gasten, onder wie ook dames, ontvangen.

Versieringen aan het gebouw, een jachttrofee

Historie

In 1469 werd Brühl provinciehoofdstad en residentie van de Keulse aartsbisschoppen.
Bijna 150 jaar lang werd Keulen vanuit Brühl geregeerd. In 1689 werd de burcht door Franse troepen (L.XIV) de lucht in gejaagd, en een stadsbrand verwoestte bijna alle huizen. 

De aartsbisschop van Keulen, Clemens August van Beieren (1700-1761) van de Wittelsbach-dynastie bouwde op de plaats van de ruïnes Schloss Augustusburg. Kort nadat Clemens August in 1723 de opvolger van zijn oom Joseph Clemens van Beieren als aartsbisschop van Keulen was geworden, werd er in 1725 begonnen met het ontwerpen van paleis Augustusburg door de Westfaalse architect JohannConrad Schlaun.  

De fundamenten van het vorige paleis werden hergebruikt en dienden ook als fundament voor het nieuwe. Daarom zijn de assen van de twee zijvleugels de vensteropeningen /assen niet volledig symmetrisch opgedeeld. De breedte van het slot kwam op dit punt overeen met  de oudere constructie / fundamenten. Dit is ongebruikelijk omdat de symmetrie  één van de belangrijkste middelen van expressie was tijdens de barok. 

Slot Augustusburg vormt een drie-vleugel gebouw met een schilddak.  Dit omsluit een binnenplaats. De naar het oosten gerichte gevels van de noordelijke en zuidelijke vleugels behoren tot de belangrijkste werken van de Duitse barok.

Clemens August, bouwheer van de Kastelen Augustusburg en Falkenlust

Vanaf 1728 werd er verder aan de decoratie en interieurs gewerkt en dit naar de ontwerpen van de Hofarchitect Françoisde Cuvilliés uit München.  Hij ontwierp de decoratie van de fasaden  en de paradekamer van August Clement in de Régence stijl en in vroeg-barok.

Het trappenhuis, een meesterstuk van Balthazar Neumann

Het was ook in deze periode dat in de westelijke vleugel het trappenhuis van architect  Balthasar Neumann ontstond (1740/46). Deze trap is één van de belangrijkste creaties van de Duitse barok. Johann Heinrich Roth voerde de laatste afwerkingen aan dit interieur uit. De Gardensaal is op de eerste verdieping versierd met stucwerk.  Deze geel /groen stucmarmer is aangebracht op de pilasters en muren, in combinatie met trofeeën. Deze decoratietechniek heet ook scagiola of namaakmarmer.  

De eet-of muziekzaal van Schloss Augustusburg

De plafondschildering is door Carlo Carlone. Het gehele ontwerp van de kamer is opgedragen aan de glorie van het Huis van Wittelsbach. Van de hand van Carlo Carlone is ook de plafondschildering in het trappenhuis.  Bij het bestijgen van de trap komt de bezoeker oog in oog te staan met een vergulde buste van de prins-bisschop Clemens August, ter verheerlijking van zijn eigen persoon en wetten. Het stucwerk werd uitgevoerd door Giuseppe Artario, Carlo Pietro Morsegno en Joseph Anton Brillie.  

Na de Tweede Wereldoorlog werd de beschadigde trap gerestaureerd met de hulp van Poolse conservatoren.

De eerste voorkamer

Op de begane grond van de zuidelijke vleugel zijn de kamers van de voormalige prins-bisschop, die uitkomen op de tuin. In dit gedeelte is ook de slotkapel aanwezig.  Deze werd reeds ingewijd in 1493, en de blikvanger is een indrukwekkend hoog altaar van Balthasar Neumann.  In 1735 werd het omgebouwd tot een koninklijke kapel en verbonden met de Oranjerie vleugel van het kasteel.

Rococo ornamenten aan het plafond in de tweede voorkamer

Slot Augustusburg diende enkel als jacht- en zomerpaleis  voor de keurvorsten en werd vier tot zes weken van het jaar bewoond. De hoofdresidentie of woonplaatsen waren toen het Keurvorstelijk Slot en het Slot Poppelsdorf in Bonn.

Toen Clemens August in1761 stierf, waren de werken aan de hoofdzalen nog in volle gang. Zijn opvolger Max Friedrich von Königsberg (1761-1784) beëindigde de werken volgens de plannen van Clemens August.

In 1768 was kasteel Augustusburg na een bouwtijd van meer dan 40 jaar voltooid. Met de Franse Revolutie verdween in 1794 het keurvorstendom Keulen. Franse troepen bezetten het kasteel en verkochten al het meubilair en inboedel. Toen Napoleon in 1804 het kasteel bezocht, vond hij het kasteel zo prachtig dat hij het spijtig vond dat er geen wielen onder stonden. In 1809 schonk hij het aan zijn maarschalk Davoust, die het volledig verwaarloosde. 

 

Decoratie in de paradeslaapkamer

In 1815 kwam het kasteel in Pruisisch bezit. Dankzij koning Friedrich Wilhelm IV ging het kasteel niet volledig verloren. In 1842 woonde hij er een tijdlang, en gaf de opdracht de zalen te renoveren. Na de renovatie in 1876/77 deed het kasteel weer dienst als residentie van Keizer Wilhelm I.

Tijdens de tweede wereldoorlog werd het kasteel zwaar beschadigd. In 1944 raakte een bom de noordelijke vleugel en in 1945 werd de hoofdvleugel door artilleriegeschut getroffen. Nog in hetzelfde jaar begon men met de dringende wederopbouw- en herstellingswerken.  Later volgde dan een algemene restauratie van het hele gebouw.

Het kasteel Augustusburg, het kasteel Falkenlust en het park werden in 1984 als cultureel erfgoed van de Unesco erkend. 

 

Plafond decoratie in audiëntiezaal

DE TUIN

De Keurvorst Clemens August von Bayern, (1700-1761) van de Wittelsbacher Dynastie creëerde in Brühl zijn lievelingsresidentie. De prachtige barokke tuinen en de perken van kasteel Augustusburg liet hij in 1727 aanleggen door de in Duitsland werkzame Franse tuinarchitect Dominique Girard, een leerling van André Le Nôtre, de geestelijke vader van de tuinen  van  Kasteel van Versailles. 
Girard had eerder al de tuinen van kasteel Nymphenburg in München en het Belvédère in Wenen ontworpen. 

Op deze lokatie lag al een door water omgeven wildpark en Girard liet de onregelmatige contouren daarvan onaangetast. Geheel tegen de traditie in verlegde hij de middenas van de tuin naar het zuiden van het kasteel, zodat het hoofd- en voorplein haaks op de hoofdas lagen. 

Hij sloot hierop een tuinterras en een iets lager gelegen 'parterre' met fonteinen en broderieperken aan. Deze sierperken van buxus, bloemen, gazons en gekleurd grint deden aan borduurwerk denken (vandaar de benaming ‘broderie’) en waren van een onovertroffen schoonheid. Girard begrensde de parterre aan de zijkant met hoekig gesnoeide lindelanen.

Het is absoluut verboden foto's te nemen van het prachtige interieur, maar dankzij de  'Schlossverwaltung', die ons enkele afbeeldingen van het  interieur heeft toegezonden, hebben we u in dit blog-item een beeld kunnen geven van dit Kasteel, vlakbij Keulen.

Openingsuren
Van dinsdag tot vrijdag: 09:00 - 12:00 uur en 13:30 - 16:00 uur.
Zaterdag en zondag:  10:00 - 17:00 uur.

Schloss Augustusburg en Falkenlust

Schlossstrasse 6 D-50321 Brühl
0049 22 32 44 000

http://www.schlossbruehl.de

Mijn website