Schloss Linderhof | Het Koninklijk buitenverblijf van Ludwig II | Kasteel in Beieren | Neo-Rococo

Schloss Linderhof | Kasteel Linderhof in Beieren

Schloss Linderhof 

 Het Koninklijk buitenverblijf van Ludwig II 

Een aantal zomers geleden brachten we een bezoek aan Zuid-Duitsland en de Beierse alpen; een prachtige streek met snelstromende rivieren, die het bergachtige landschap doorsnijden. Tal van 19e-eeuwse sprookjeskastelen tref je er aan. Een kasteel dat op mijn agenda stond en zeker niet mocht ontbreken tijdens mijn oponthoud, was een bezoek aan Schloss Linderhof.

Dit kleine barokslot ligt in het Ettal vlak bij Oberammergau in Beieren. Schloss Linderhof is het kleinste dat door Ludwig II van Beieren gebouwde kasteel. En het is ook het enige kasteel dat tijdens zijn leven werd voltooid. Ludwig II nodigde een groot aantal architecten en kunstenaars uit om aan Schloss Linderhof te werken. De bouw duurde van 1870 tot 1886.

Koninklijke buitenverblijf

Schloss Linderhof was het koninklijke buitenverblijf van Maximiliaan II van Beieren, de vader van Ludwig II. In 1867 raakte Ludwig na een bezoek aan Versailles onder de indruk van de pracht en praal van dit Franse paleis. Ludwig II van Beieren besloot Linderhof te gaan verbouwen tot een villa met meer grandeur.

Geen foto's maken.

Jammer genoeg is het verboden  foto’s te maken van het prachtige interieurs, maar ik heb toch een aantal afbeeldingen op Google gevonden, om dit blog artikel visueel iets leuker te maken.

Het bezoek aan Slot Linderhof is steeds in groep en met gids, steeds met een tijdslot en reservatie is zeker aan te raden. In de vestibule van het Slot krijg je door de gids te horen dat fotograferen ten strengste verboden is. 

De foto hieronder is de enigste impressie van ons bezoek dat ik op het moment nog kon maken.

Schloss-Slot Linderhof, Vestibule.

Excentrieke man

Ludwig was een excentrieke man. Hij werd later onbekwaam verklaard. Men dacht dat de koning krankzinnig was geworden. Voordat dit gebeurde liet hij verschillende sprookjeskastelen bouwen. 

Zijn beroemdste creatie was het onvoltooide Schloss Neuschwanstein in Hohenschwangau, dat na zijn dood een toeristische trekpleister werd, maar ook Schloss Linderhof in Ettal is de moeite van een bezoek waard. Dit is het enige kasteel van Ludwig dat werd voltooid. Het interieur van dit kleine kasteel is overdadig gedecoreerd in de Neo-Rococo stijl

Door zijn bewogen bouwgeschiedenis heeft kasteel Linderhof een complexe, maar toch symmetrische plattegrond. 

De bovenverdieping, met de woonvertrekken van de koning, herbergt in totaal twee grote zalen, het trappenhuis, vier bijna hoefijzervormige kabinetten, een ovale eetkamer en een ovale werkkamer, evenals de Gobelin-kamers die de Spiegelzaal flankeren. 

Op de noord-zuid lopende centrale as bevinden zich de grootste ruimtes van het kasteel – de slaapkamer in het noorden en de Spiegelzaal in het zuiden –, terwijl de zijvleugels de kleinere salons en de kabinetten herbergen. Alle ruimtes zijn rijkelijk ingericht in neorokokostijl; vrijwel geen enkele muur of plafond is onversierd. 

De ontwerpen voor het interieur zijn onder andere van de hand van Christian Jank. De eetkamer van het kasteel is, net als de eetzaal op Herrenchiemsee, voorzien van een ‘Tischleindeckdich’, wat betekent dat de eettafel via een mechanisme naar beneden in de keuken kon worden laten zakken. 

Daar werd hij gedekt en met een handslinger weer omhoog gehaald, zodat de koning kon dineren zonder dat zijn bedienden daarbij aanwezig waren.

In het trappenhuis staat een pronkvaas uit de manufactuur van Sèvres tentoongesteld. In tegenstelling tot het kasteel Herrenchiemsee, dat louter een eerbetoon aan Lodewijk XIV vormt, is Linderhof echter een volstrekt zelfstandige creatie, die haar charme ontleent aan de combinatie van het afwisselende landschap met Frans-barokke, Beiers-rococo-achtige, romantische en landelijke alpiene motieven.

Schloss Linderhof in Beieren is het gehele jaar door te bezichtigen. De bijgebouwen in het slotpark zijn in de wintermaanden gesloten. Het paleis wordt jaarlijks door meer dan 400.000 belangstellenden bezocht.

Overzicht kamers in Kasteel Linderhof

1869 – Koningshuis

1870 –Oostelijke aanbouw

1871 – Westelijke aanbouw

1873 – Huidige façade aangebracht

1874 – Afbraak Koningshuis en aanbouw vestibule

1885 – Slaapkamer vergroot

Geen foto's maken.

Jammer genoeg is het verboden om foto’s te maken van het prachtige interieurs, een verbod dat we geregeld tegen kwamen in zo vele Duitse kastelen.

Waarom dit zo is, weet ik niet, maar 20/15 jaar geleden vond ik dit verbod 'erg jammer', want ik  had enkel tot doel de bloglezer van het nodige beeldmateriaal te voorzien en had geen commerciële belangen. 

Maar de laatste jaren kan ik dit verbod enkel nog als positief ervaren, aangezien toeristische bestemmingen, steden, musea, kastelen…. door toedoen van social Media en Smartphone, gegijzeld worden door de ‘Fototoeristen’, 'Instagrammers' en de zelf uitgeroepen 'influencers'.

Van het mooie park heb ik wel een aantal mooie opnames, hopelijk inspirerend tot het aanzetten van een bezoek.

https://www.patrickdamiaens.info

Interieur stadhuis van Aken | Barokke zalen van het stadhuis van AKEN | Akense-stijl houtsnijwerk op meubilair en lambrisering

Het stadhuis van Aken

De palts van Karel de Grote

Karel de Grote bouwde een monumentale palts in Aken. Dit gebouw was in 800, het jaar van zijn keizerskroning, waarschijnlijk nog niet voltooid. Zijn lievelings palts heeft hij daarna zelden verlaten en Aken werd het centrum van zijn macht.

Het stadhuis van Aken, het interieur
houtsnijwerk op meubilair en lambrisering

Het stadhuis van Aken is het historische raadhuis van de Duitse stad Aken. Het stadhuis ligt pal tegenover de Dom van Aken, tussen de pleinen Katschhof en Markt. Het is, naast de Dom, het meest prominente gebouw in het centrum van Aken. Eén toren dateert nog uit de tijd van Karel de Grote. De Kroningszaal in het verder grotendeels 14e-eeuwse stadhuis werd eertijds gebruikt voor de festiviteiten en feestmaaltijd, volgend op de kroning van de Rooms-Duitse koningen.

Tijdens een grote stadsbrand in 1656 brandde een deel van de daken en torens af. 
De beschadigde delen werden in Barok-stijl herbouwd. In de 18e eeuw werd het stadhuis ingericht als een barok stadspaleis. Kenmerkend voor die fase zijn de houten lambriseringen met houtsnijwerk voorzien uit het atelier van Jacques de Reux in de stijl van de Luiks-Akense meubelstijlen en de muurschilderingen van Johann Chrysant Bollenrath. 
Een fraaie barokke zaal is het Werkmeistergericht. Deze zaal was oorspronkelijk ingericht om de kwaliteit van het Akense laken te controleren. Later werd dit de werkkamer van de burgemeester. 
Een ander hoogtepunt is de Weißer Saal. Voor de ceremoniële ondertekening van het Verdrag van Aken, het vredesverdrag dat in 1748 een einde maakte aan de Oostenrijkse Successieoorlog, werd de Friedenssaal ingericht, die echter als gevolg van geschillen over de rangvolgorde van de gezanten niet werd gebruikt.

Als compensatie voor de gemaakte kosten kreeg de stad portretten van de gezanten. Deze bevinden zich tegenwoordig in verschillende kamers van het stadhuis.

Zicht vanuit het stadhuis van Aken, (trappenhuis)
op de foto de Dom van Aken, Unesco Werelderfgoed.

De Barokke zalen van het stadhuis van AKEN   

In de 19e eeuw werd het stadhuis heringericht in neogotische stijl met historiserend beeldhouwwerk en schilderingen. Zo werd de gevel aan de markt voorzien van de beeltenissen van 50 Duitse koningen. De door muren gedeelde kroningszaal werd gerestaureerd en kreeg een nieuwe toegang, het Ark'schen Treppenhaus.

Stadhuis van Aken

Het oudste deel van het stadhuis van Aken stamt uit het einde van de achtste eeuw toen Keizer Karel de Grote zijn koningspalts liet bouwen. De vroegere koningshal vormde de basis voor het latere stadhuis van Aken. Nadat in de dertiende eeuw van de koningspalts niet veel meer over was werd er besloten om de koningshal te verbouwen en te renoveren. Het resultaat was één van de mooiste niet kerkelijke gebouwen van Duitsland. Van het originele bouwwerk was alleen nog de Granusturm herkenbaar. 

Stadhuis van Aken | De Barokke zalen van het stadhuis van AKEN

Tijdens een grote brand in de zeventiende eeuw werd het stadhuis voor een groot deel vernieuwd. Bij de renovatie van het stadhuis kreeg het bouwwerk een barokke uitstraling en werden veel van de originele details verwijderd. In de negentiende eeuw kreeg het stadhuis na een grondige verbouwing zijn gotische uiterlijk weer terug.  In de Tweede Wereldoorlog werd het stadhuis zwaar getroffen door bombardementen. Snel na de oorlog werd het stadhuis weer in ere hersteld maar zijn huidige uiterlijk kreeg het in 1979 toen de twee torens nieuwe torenhelmen kregen.

Het Stadhuis van Aken kan tegenwoordig bezocht worden. In de centrale hal koop je een kaartje waarna je een route loopt door de verschillende zalen van het gebouw. Aan sommige van de zalen is goed de roerige geschiedenis van het pand te zien. Zo is de Witte Zaal nog geheel in de barokke stijl. Andere bekende kamers zijn de Raadzaal, de Vredeszaal, de Kroningszaal en de Werkmeesterkeuken.

Rode Zaal (Vredeszaal)

De tweede naam van deze ruimte verwijst naar de vrede van Aken van 1748. De onderhandelingen over het beëindigen van de Oostenrijkse successieoorlog zouden oorspronkelijk hier worden gevoerd. door allerlei machtstwisten kwam daar echter niets van. Vier van deze gezanten-portretten zijn in dit vertrek nog in hun originele lijsten te bewonderen, de overige schilderijen hangen in de Witte Zaal.
Aan de westwand hangt het kostbaarste: Martin van Meijtens de jonge portretteerde Wenzel graaf van Kaunitz-Rietberg, gezant van Keizerin Maria-Theresia. De houten lambriseringen van rond 1730 zijn van de Luikse meester Jacques de Reux.

De Rode Zaal | Vredeszaal Stadhuis Aken

Stadhuis van Aken |
De Barokke zalen van het stadhuis van AKEN

Akens houtsnijwerk | De Rode Zaal Stadhuis Aken

Stadhuis van Aken | De Barokke zalen van het stadhuis van AKEN
De Rode Zaal

De Raadzaal

De renaissance plafondschildering uit 1628, thematischer Platons vier kardinale deugden. De vrouwelijke figuren symboliseren wijsheid, gerechtigheid, gematigdheid en de leeuw staat voor moed. In 1730 werden in het achterste oostelijke gewelf scènes uit de klassieke godenwereld afgebeeld. De houten lambrisering van de Luikse meeste Jacques de Reux dateert uir de tijd van de barokke renovatie van het stadhuis, die in 1727 begon.
Als u in de richting van de uitgang kijkt, ziet u twee grote portretten van keizer Napoleon I en zijn echtgenote Joséphine. Het door Robert Lefèvre in 1805 geschilderde portret van de keizerin verwijst naar haar kuur in Aken. Het portret van Napoleon werd nog voor 1807 geschilderd door Louis André Gabiel Bouchet. Napoleon schonk aan zijn "Bonne Ville" oftewel "goede Stad" Aken in het jaar 1807.

Stadhuis van Aken | De Raadzaal

De Witte zaal

Na 1727 bouwden Italiaanse stukadoors deze ruime met veel pracht en praal om tot de kleine feestzaal van het stadhuis. Naast het vrije stuc vallen met name zes portretten in het oog. Hierop zijn de gezanten van de mogendheden afgebeeld, die met de vrede van Aken van 1748 een eind maakten aan de Oostenrijkse successieoorlog. De bekendste onder hen is de Brit John Montagu, de vierde Earl of Sandwich beroemd geworden door de naar hem genoemde boterham. Zijn schilderij hangt rechts op de zuidelijke muur.

Stadhuis van AKEN | De Witte Zaal

De Barokke zalen van het stadhuis van AKEN | Akens houtsnijwerk
De witte Zaal

De Witte zaal | Stadhuis van aken

De rechtbank van de werkmeester

De rechtbank van de werkmeester is een van de prachtigste zalen in de Luikse-akense barokstijl. Hier moesten de lakenwevers vroeger hun producten aan een commissie voorleggen. Pas na uitvoerige kwaliteitscontrole gaf deze wel of geen toestemming voor het exporteren van de balen. Het atelier van de Luikse meester houtsnijder was verantwoordelijk voor de barokke lambrisering. In de drie vitrines voor de ramen zijn de ambtsketting van de burgemeester en de belangrijkste stukken van het historische raads zilver tentoongesteld.

Stadhuis van aken | Akens houtsnijwerk

Stadhuis van Aken | De Barokke zalen van het stadhuis van AKEN

Kroningszaal

Vier machtige pilaren compartimenteren de vijf kruisribgewelven van deze tweebeukige ruimte. Met een lengte van 45 meter en een breedte van 18,5 meter  wad dit vertrek na zijn voltooiing in 1349 de grootste seculiere zaal in het Heilige Roomse Rijk.

Kroningszaal Stadhuis van Aken

Tot bij de laatste koningskroning in Aken in 1531 was deze zaal de plek voor de grootste vieringen in het rijk: de kroningsfeestmalen. Na zijn kroning in de Mariakerk trok de koning in prachtig ornaat naar het stadhuis, voorafgegaan door dragers met de rijksinsignes. De wapenschilden op de stenen vloer in de oostelijke zaalhelft leggen de zitorde vast van de zeven keurvorsten rond de in het midden tronende keizer.

https://www.patrickdamiaens.nl

FB pagina Link

SCHLOSS BENRATH | Kasteel in Düsseldorf | Rococo kasteel interieur | Ornamenten in rococo-stijl | Corps de Logis

Schloss BENRATH, bij Düsseldorf |
Kasteel in Düsseldorf | Rococo kasteel interieur

SCHLOSS BENRATH | Kasteel in Düsseldorf 

Rococo kasteel interieur

Als je richting Wuppertal (Bergischen Land) rijdt ligt pal aan de Rijn de stad Benrath, vroeger een klein gehucht, maar sinds 1929 een stadsdeel van Düsseldorf.

Ten noordwesten op het einde van de hoofdstraat in Benrath ligt het jacht- en plezierslot "Maison de Plaisance"in Rococostijl met een uitgestrekt park van de voormalige Keurvorst van de Palts Karel Theodoor van Beieren (1724 -1799). Karel Theodoor resideerde aanvankelijk in Mannheim, hoofdstad van de Palts.

Tussen 1755 en 1771 liet hij in Benrath een nieuwe zomerresidentie in rococostijl bouwen onder leiding van de hofarchitect Nicolas de Pigage.

Toen Karel Theodoor in 1777 ook keurvorst van Beieren werd, verplaatste hij zijn hoofdverblijfplaats naar München. In de zomer resideerde hij in het Slot Schwetzingen, dat door zijn oom Karel Filips was gebouwd. 

Karel Thedodoor en zijn vrouw Elisabeth Auguste hebben nauwelijks gebruik gemaakt van dit kasteel. Bij de inhuldiging werd er een avondfeest gegeven en Karel Theodoor bezocht het slot één keer op een dagtrip.

Keurvorst:  De keurvorst was één van de zeven, later van de negen, meest vooraanstaande vorsten van het Heilige Roomse Rijk, en alleen zij mochten een nieuwe keizer kiezen.

Het domein strekt zich uit tot aan de oevers van de Rijn. De bijgebouwen van het kasteel herbergen verschillende musea. Het kasteel is vrijwel een kleinere versie van kasteel Schwetzingen.

In één van de poorthuizen is het Schloss café gevestigd. Voordat we aan de rondleiding begonnen konden we het niet laten hier iets te nuttigen. Een goede prijs kwaliteit met vriendelijke bediening.

SCHLOSS BENRATH | Kasteel in Düsseldorf

Rococo kasteel interieur | Ornamenten in rococo-stijl

Schloss Benrath is een bijzonder charmant kasteel dat de woelige jaren van en na de wereldoorlog II vrijwel ongeschonden overleefd heeft. In  het voorjaar van 2019 bracht ik bezoek met een aantal cursisten. 

Het kasteel kan enkel onder leiding van een gids bezocht worden. Om het uur vertrekt een kleine groep belangstellenden voor een rondleiding aan één van de zijvleugels van het kasteel; een bezoek dat al bij al een uurtje duurt.

De toegangsprijs viel erg mee zoals in vele Duitse kastelen, burchten en paleizen, en bedroeg p.p 10 Euro. 

Ook hier zijn de uit de kluiten gewassen vilten sloffen aanwezig. Deze sloffen zijn verplicht te dragen over je eigen schoeisel om de originele vloeren te vrijwaren van eventuele beschadigingen.  Het fotograferen is toegestaan maar zonder flits. Hier hebben we ook dankbaar van de gelegenheid gebruik gemaakt.

Hier onder volgt een korte reportage van Schloss Benrath.

De route naar het slot staat duidelijk aangegeven en het parkeren is in het park en gratis.

Schloss Benrath

Het Corps de Logis is het hoofdgebouw van het kasteel dat uit vijf afzonderlijke gebouwen bestaat.
Het hoofdgebouw diende als vorstelijk verblijf en heeft vier verdiepingen met in totaal van tachtig kamers.
De beide vleugels rechts en links van het hoofdgebouw (Corps de Logis) liggen symmetrisch aan de vijver en werden als dienstgebouwen gebruikt. Zij zijn door onderaardse gangen met het hoofdgebouw verbonden. Zo werd het werk van het dienstpersoneel aan het zicht onttrokken en kon men ook de maaltijden droog naar het hoofdgebouw brengen. In de twee zijvleugels zijn er nu twee musea, het natuurkunde museum en het museum voor tuinkunst. De twee poorthuizen aan beide zijden bewaken de ingangen van het domein.


De Vestibule

De vestibule, de feestelijke entree, verbindt, door het kunstvolle pleisterwerk, de binnenruimte met buiten. In de ruimten boven de deuren zijn de vier jaargetijden weergegeven en op de grote wandvlakken zijn de elementen aarde, Water, lucht en vuur aangebracht.
Het natuurthema duikt voortdurend op in de binnen-en buitendecoratie van het kasteel. Steeds opnieuw wordt het idee van ' het kasteel als zomerresidentie op het platteland' aangestipt. De vestibule deed niet alleen dienst als ontvangstruimte, maar ook als eetzaal. De oorsprongkelijke tafels in deze ruimte maken ons dat duidelijk.

Rococo kasteel interieur | Ornamenten in rococo-stijl 

De vestibule in Schloss Benrath |
Kasteel in Düsseldorf

Rococo kasteel interieur | Ornamenten in rococo-stijl 

Trofee met als thema 'de jaargetijden' | 
Ornamenten in plaaster

Trofee met als thema muziek |
 Ornamenten thema muziek

De koepelzaal

De koepelzaal is de feestzaal van het kasteel. Hier werd gefeest en gedanst. Helemaal boven, nog hoger dan de tweede koepelafsluiting, in het torentje, ook de lantaarn genoemd, was de orkestruimte. In de koepel afgebeeld is er een  geschilderd tafereel afgebeeld, de godin Diana die van haar nachtelijke jacht terugkeert. Dat de jacht het hoofdthema van het kasteel is, zien we ook in de decoratie beneden met de talrijke gedode dieren, jachthonden, jachthorens, vangnetten,... Drie vensters laten ons de omringende natuur zien. Vanuit de koepelzaal kan men via de twee officiële ingangen naar de appartementen van de keurvorsten. Boven deze (privé) deuren staan de initialen van de keurvorsten  "CT "en" FA"zij "wijzen de weg" naar hun persoonlijke appartementen.

De koepelzaal in kasteel Benrath |
Rococo kasteel interieur | Ornamenten in rococo-stijl 

Detail van de ornamenten | Schloss Benrath

De tuinzaal

De tuinzaal van de keurvorstin is de eerste private woonruimte. We zien dat de koele marmeren vloer van daarnet overgaat in een warme parketvloer. Het mooi uitgewerkte parketpatroon, de plaats van de deuren, de vensters en de spiegel zijn bedacht met aandacht voor symmetrische en geometrische principes die in de 18de eeuw een belangrijke rol speelden.
Ook optisch bedrog en illusies hoorden daarbij. De twee tegenover elkaar geplaatste spiegels wekken de indruk van oneindige ruimten.

De tuinzaal in Schloss Benrath |
Kasteel in Düsseldorf | Rococo kasteel interieur | 
Ornamenten in rococo-stijl 

Rococo kasteel interieur | Ornamenten in rococo-stijl

Verguld houtsnijwerk van een lambrisering |
Kasteel in Düsseldorf

18de eeuwse lambrisering, het houtsnijwerk is geschilderd en gepatineerd | Schloss Benrath | Kasteel in Düsseldorf

De slaapkamer van de keurvorstin

De slaapkamer van de keurvorstin is de eerste kamer bij deze rondgang die met zijden behang is bekleed, een bijzondere vorm van behaaglijkheid. Het bed stond in een nis die met vleugeldeuren afgesloten kon worden. Tekeningen en reisverslagen geven ons het bewijs dat de keurvorstin hiervoor een bed heeft laten maken in de vorm van een opengeklapte schelp.
Links en rechts van de nis zijn er in het behang verborgen deuren. Daarachter zijn kamertjes die als kleedruimte en opmaakruimte, leeskamer en handwerkkamer gebruikt werden. Van daaruit bereikte men daarenboven aan de ene kant de keurvorstelijke badkamer en aan de andere kant het toilet, iets dart zeer modern was in de 18de eeuw.

Rococo kasteel interieur | Ornamenten in rococo-stijl

Lambrisering met snijwerk | 
Kasteel in Düsseldorf | Rococo interieur

Guirlande van gebonden laurierbladeren |
Classicistisch houtsnijwerk en ornamenten

Elegante plafondversiering |
 Mooie guirlandes van bloemen en centraal een palmtak

Kamertjes die als kleedruimte of opmaak ruimte diende |
Schloss Benrath

De Ordonansruimte (dienstkamer) 

Het Kabinet is de laatste kamer van de leefruimte van de keurvorstin. Die werd onder meer gebruikt voor het schrijven, een in het behang verborgen deur gaf toegang tot de Ordonansruimte of dienstkamer van de Keurvorstin, de leefruimte voor het kamermeisje. Hier kon zij onder meer kleding verstellen en overnachten. De volgende ruimte werd waarschijnlijk als garderobe gebruikt, als we de vele wandkasten bekijken. In deze ruimte hangt een portret van de Franse architect Nicolas de Pigage. Schloss Benrath geldt als zijn architectonisch meesterwerk.

SCHLOSS BENRATH | Kasteel in Düsseldorf 
Rococo kasteel interieur | Ornamenten in rococo-stijl 

De bovenverdieping

Op de bovenverdieping zijn vier luxueus uitgevoerde woonruimten voor hoge gasten. elk appartement had, naar Franse traditie, drie kamers, een antichambre, een slaapkamer en een kabinet. De appartementen werden telkens door één persoon bewoond. De bedienden verbleven in aangrenzende ruimten. Er is ook een kapen aanwezig op deze verdieping, deze mocht enkel door de keurvorsten en hun gasten betreden worden. Vanuit een galerij kon het huispersoneel streng gescheiden van de adel, toch de kerkdienst volgen.

Monumentale trap naar de bovenverdiepingen |
Schloss Benrath

Schloss Benrath, Appartement op de bovenverdieping.

Hier nog een aantal impressies van ons bezoek 

aan Schloss Benrath in de buurt van Düsseldorf

_____________________________________________

_______________

Rococo kasteel interieur | Ornamenten in rococo-stijl
Kasteel van Benrath bij Düsseldorf

SCHLOSS BENRATH | Kasteel in Düsseldorf 

Rococo kasteel interieur |
Ornamenten in rococo-stijl

Rococo kasteel interieur | Ornamenten in rococo-stijl

Schloss BENRATH

https://www.patrickdamiaens.nl

FB pagina link